And More for Meri:

Through the darkness, light will shine again,
when lost at sea, follow the determent bird,
but if at home you feel that you are gone,
walk but a step and look upon her face.

And doubt will perish like the night at dawn,
the sea will part and land is close at hand.
That's the power love brings to the game,
love eternal has conqured, once again.

Thorleifur

Góða kvöldið

Í gærkveldi horfði ég stíft á skjáinn. Í gegnum mig rann brennandi löngun til þess að setjast við skriftir en þar sem ég var búinn að vera að heiman lengi þá var kall fallegu konunnar við rúmgaflinn sterkara. Þetta ætla ég að reyna að bæta upp í kvöld.

REyndar milli þess sem ég hóf og lauk við þessar skriftir fór ég á fund með mönnum sem ég vann með, treysti og voru vinir mínir. Þar sem ég var orðin þeim baggi (að þeir töldu) þá tilkynntu þeir mér vinsamlega að taka pokann minn. Í kjölfarið varð ég alveg ógurreiður og gekk um götur þar til iljar mínar skröpuðust við berar gangstéttar. Fann mannkyninu og græðginni allt til foráttu og hataðist við guð og menn. En svo sýndi vinur minn mér ljósið, að það væri ekki mitt að ákveða við upphaf róðurs hvort veiðarfærin væru til þess fallinn að fiska vel. Ég yrði að bíða þar til róðrinum væri lokið til þess að dæma um það. Svo eru tilfinningarnar alltaf svo fljótar á sér. Þær vilja alltaf telja manni trú um að alltaf sem þeim finnst sé heilagur sannleikur en oftar en ekki er það ekki svo. Maður sér það nær undantekingalaust að þær höfðu alveg á kolröngu að standa þegar smá tími er liðinn. Hvort atburðir kvöldsins eru undantekningin eða reglan verður bara að koma í ljós í fyllingu tímans.

En aftur að því sem ég var að fjalla um í byrjun. Undanfarna daga hefur skemmtilegur (og þreytandi ) kokteill hugsana flogið í gegnum huga mér. Vafi og vissa til skiptis. Þegar margar ákvarðanir verða að vera teknar á stuttum tíma vill svo oft verða að maður missi sjónar á því sem raunverulega skiptir máli, verk manns. Hugsanir eru nefnilega þeirri náttúru gæddar að vera misvísandi og oftar en ekki kross-misvísandi. Stundum óskaði maður þess að til væri svona eins og hristiglas sem maður gæti hrist þegar mikið bæri á og segði manni heilagan sannleika, leysti fyrir mann krossgátur hugans og gerði manni kleyft að sjá í gegnum móðuna og velja rétt. En þar sem það er ekki til staðar og guð@himnaríki.god svarar ekki skilaboðum, þá verður maður bara að treysta á innsæið, vinina og ráðunautana og allmenna skynsemi.

Pistill þessi er hugsaður til þess að einfalda mér ákvarðanatöku næstu daga. Hvort hann gerði það verður bara að kom í ljós þegar verkin eru orðin og framtíðin komin.

Góða stundir

Þorleifur

And for you Meri

You make me smile in sad times.
You make my heart worm in the cold country.
You light my fire in the dark nights.
And Meri,
The sea is named after you!

Thorleifur

Góða kvöldið

Það að vinna í leikhúsi er svo skrítinn heimur. Það virðist sem allt snúi á haus og fylgji sínum eigin lögmálum. Maður getur eiginlega ekki annað en staðið við hliðarlínuna og fylgst með því leika mann grátt þegar maður á síst von á því en svo uppúr þurru verðlaunar það mann þegar maður bjóst við að reitt væri til höggs.

Kannski er það svoleiðis að maður læri á þetta af reynslunni en ég get ekki séð að neitt "pattern" sé á hlutunum eða að neinum sérstökum lögmálum sé fylgt eftir.

Þessi egósentríski texti er til þess eins að reyna að halda utan um veruleika sem er eins og áll í eðli sínu, eins og að útskýra hvað gerist þegar maður stendur, þungur í skapi, við sjávarsíðuna og allt í einu gengur allt upp í höfðinu á manni. Einhver tilfinning kemur yfir mann, sem ekki er hægt að festa hönd á en var ómuræðilega til staðar og var sönn eins og ósýnilegt loftið sem maður andar að sér.

Skrítið, óskiljanlegt en satt.

Þannig er það.

Góða nótt

Þorleifur

Góða kvöldið

Það gengur mikið á þessa dagana. Nú eru 11 dagar í það að fyrsta uppfærslan komi fyrir almennings sjónir og það er ekki laust við að smá fiðringur geri vart við sig í magaræksninu (sem er nú orðinn margu illu vanur). Eftir að hafa fengið manneskju til að kíkja yfir sýninguna í gær þá var ég þungt hugsi. Ég fór niður í leikhús eftir miðnætti til þess að vinna við að reyna að laga ljósin og upphugsa hvernig ég gæti unnið með sviðsmyndina þannig að sem flest af utanaðkomandi hlutum myndi hverfa út. Þetta reyndist þrautin þyngir enda vinnudagurinn farinn að nálgast 18 stundir og var sá endalausi í röðinni. Ég sat sumsé þarna og starði útí myrkrið, eitthvað að fikta í ljósunum og reyna að gera eitthvað. En sama hvað ég strögglaði, ekkert batnaði og varð bara verra ef eitthvað. Ljósarás 1 inn og ohh, ljósarás bla inn og út og inn og út og argg....... Ég hélt áfram í örvæntingu drukknandi manns á sama tíma og ég fann hvernig yfir mig þyrmdi áhyggjum og vonleysi. Þetta væri bara allt ömurlegt og ekki væri möguleiki að ég gæti sýnt þetta nokkrum manni. Þetta var eins og að horfa í spegil og reyna að átta sig á því hvað gæti betur farið í eigin andliti. SViðsmyndin sat þarna og mér fannst sem að hún væri að hæðast að mér. Þú hefðir betur fengiðð einhvern til að gera þetta, sagði hún. Sérðu hvað lýsingin er ömurleg og þú ert bara að gera illt verra, hahaha... Ég sat og sat og alltaf magnaðist vonleysið þar til ég gafst upp, gafst upp og bað til forsjáarinnar að taka völdin og gera eitthvað í þessu.

Ég vaknaði svo í morgun klukkutíma of seint og það var beðið eftir mér niðrí leikhúsi. Forsjáin ekki til í tuskið. Við fórum að vinna allt of seint og allt útlit fyrir að hyldýpi undangenginnar nætur ætti sér stoð annars staðar en í hugarfylgsnum mínum. Þetta brokkaði svona einhvernveginn, ekkert of vel en samt ekki nógu illa til þess að ég næði í hauspokann, en allt í einu fór allt í gang og það gerðist. Síminn hringdi, ljósamaður til í tuskið. Matur hjá mömmu og pabba (lærissneiðar, namm, namm), tvö atvinnutilboð innum lúguna í símeyranu og svo ljósavinna í kjölfarið (sem við vorum að klára rétt áðan). Nú er sýningin aftur orðin æði og ég að hlakka til. Og svo efasta maður???

Það eina sem ég hef áhyggjur af núna er það að ég elska konuna mína en það reynist þrautin þyngri að finna tíma til að sýna það (enda er ástin víst ekki orð heldur athafnir). Þessvegna verður ekkert blogg um helgina. Ég ætla nebbnilega að taka mig saman í andlitinu og taka einn dag í frí og fara með hana að skoða jökla og sumarhúsast og spila scrabl og bara gera ekki neitt nema að elska og segja lélega brandara (sem enginn myndi hlægja að nema hún) og þetta sem gerir hana svona sérstaka og mig svona ástfanginn.

Góða nótt og megi forsjónin ykkar vera með ykkur.

Þorleifur
zorleif@hotmail.com

Góðan daginn.

Kraftaverkin gerast enn. Ég er kominn á lappir og tilbúinn í daginn og klukkan er ekki orðin 10? Hvað er þetta, er maður að missa glóruna. Hvað með allar yfirlýsingarnar um að þegar maður yrði eldri myndi maður aldrei fara snemma að sofa og sko aldrei vakna fyrir hádegi. Svo sit ég hér og er orðinn það vaknaður og ferskur að ég er kominn á ljósvakann! Þetta er skrítið líf svo ekki sé meira sagt. Og þetta á ekki aðeins við um þetta heldur virðist vera að flest sem ég tók mér fyrir og gerði að prinsippum þegar ég var aðeins yngri sé með tímanna rás að gufa upp og vera að engu. En ég barðist svo heitt fyrir þeim á sínum sínum tíma, ég dó næstum fyrir þau.

Annars fer að líða að frumsýningu á fyrsta verkefni sumarsins hjá hinu lifandi leikhúsi. Verkið - Aðfarir að lífi hennar - er að taka á sig endanlega mynd og verður skemmtileg samsetning á hinni harmrænu uppbyggingu og afbeygingu leikhússins. Svona leikhúslistarlegt collage, enda langar mig að nota þetta sumar til þess að gera tilraunir og þróa mig sem listamaður á sama tíma og ég gef vonandi eitthvað af mér til fólksins sem ég er að vinna með. Sumsé 15. Júlí er frumsýnig 15.JÚLÍ!!!

Annars er laus staða óborgaðs aðstoðarmanns í hinu lifandi leikhúsi en mér sýnist að þess verði ekki lengi að bíða að ég fái slíkann. Enda er aðsóknin ógurleg.

Svo laggjum við okkur fram um að gera þetta að góðum degi og ég bið að heilsa

Þorleifur

Góða kvöldið

Alveg er makalaust hvað gjafirnar geta verið stórar og maður blindur á þær. Ég get með sanni sagt að sjaldan eða aldrei hafi ég verið jafn sáttur við líf mitt og tilveru. Ekki það að stóratburðir hafi ekki dunið yfir, það hafa þeir svo sannarlega gert, en ég hef haft tækifæri til þess að læra af þeim, nýta mér þá og ganga í gegnum þá sem breyttur maður.

Fráfall systur minnar var vissulega mikið áfall, og kannski enn erfiðara var að sjá sorgina í augum þeirra sem eftir stóðu. Oft á tíðum stendur maður aðeins hjálpvana á hliðarlínunni, langar til þess að hlaupa til og hjálpa en veit að afraksturinn yrði enginn. Og í því felst einnig lexia. Maður getur ekki alltaf hjálpað beint en maður getur reynt að vera til staðar og tilbúinn ef á mann er kallað. En svo koma aðrir tímar þar sem maður getur skorist í leikinn og þá verður maður að hafa áræði og hjartahlýju til þess að geta gert það. Ekki í eigingjörnum tilgangi heldur hitt að maður er þar algerlega fyrir hinn aðilann.

Það er oft þannig að þegar æfiu er gerð upp þá er horft á stóru atburðina en mín reynsla sínir að þegar uppi stendur þá eru það hinir hlutirnir, þessir smáu, sem skipta máli. Bros á réttum tíma, hendi sem læðist á öxlina og klappar eða tekur undir og hjálpar að bera byrðina. Smám saman opnast augu manns fyrir því að maður breytir ekki heiminum öllum í einu, heldur með því hvernig maður hegðar sér í sínu nánasta umhverfi á daglegum basis. Og því er ég oft blindur, því ég ætla að breyta öllu en gleymi fólkinu sem stendur fast upp við líkama minn og sál og ég sé ekki því þau standa of nálægt.

En fyrir þessu hafa augu mín opnast og fyrir það er ég þakklátur.

Góða nótt

Góða kvöldið

Stutt verður það og laggott. Mér var bara hugsað til þess í dag, mitt í öllum hamaganginum, hvað mannkynið er fallegt. Það gerir oftar en ekki sitt besta til þess að fela það, reyna að villa manni sín eða kjósa í mikilvæg slæm dæmi um slíkt en þegar maður sest niður, hendir til hliðar einstökum atburðum og gjörðum og leggur allt á vogarskálarnar þá blasir sannleikurinn við manni. Þetta er bara asskoti fínn staður fullur af asskoti fínu fólki. Og sitji maður svekktur við, eins og oft gerist þá er það ekki úr vegi að þetta rufjist upp fyrir manni.

en svo getur maður líka bara snúið við baki, valið svörtu sauðina og haldið áfram að marsera.

Góða nótt

Þorleifur

Góða kvöldið

Þar sem ég er kominn aftur þá get eg ekki haldið aftur af mér og dempt mér út í umræðuna.

ég var búinn að skrifa langan pistil sem hvarf þegar ég ýtti á einhvern takka og mig langar að fara að gráta, en þess í stað ætla ég að skrifa annan og ef ég fer yfir strikið þá sýnið mér vins. umburðarlyndi.

Umfjöllunarefnið er hinn svokallaði heimbókmenntalisti. heimsbókmenntalistinn svokallaði. Hann er slíkt rusl að ég varð að gera eitthvað þó ég eigi löngu að vera farinn í rúmið.

Sumsé:

ULYSSES James Joyce: Arg... ÞVílíkt endemis rugl. ég hef sagt það áður og geri það hér með aftur. ÞAÐ HEFUR ALDREI NEINN LESIÐ ÞESSA BÓK. Það er bara míta og snobbhundarnir sem segjast hafa gert það, gera það einvörðungu til þess að missa ekki "face" fyrir hinum spírunum (Ástráður inklúderaður).
Það er næsta glæpsamlegt að gefa svona rusl út. Að troða uppá blásaklaust fólk sem hafði haft eitthvað mun betra að gera við peninginn sinn en að kaupa þennan skeinipappír fullan af einhverju hugarflæði fyllibyttu í París. Að minnsta kosti hafði Bukovskí það af að vera skemmtilegur á stundum.
Joyce, þú þarft að átta þig á því að engum finnst þú skemmtilegur nema Beckett og hann er dauður! Púff

Næstur:
Gatsby. Þessa bók hef ég ekki lesið af þeirri ástæðu einni að konan mín elska hana og er alltaf að ota henni að mér. Ég les hana svo ekki og pirra hana óendanlega með því (hún les bækurnar sem ég mæli með, hehehe).

A PORTRAIT OF THE ARTIST AS A YOUNG MAN James Joyce:

SNOBB! Hvað er þetta? EF mig langaði að lesa um öræfaheiti í Englandi þá myndi ég ekki gera það. Hvað þá ef þau eru dulbúin í formi skáldsögu eftir manninn sem skeit Ulysses á blað. REyndu kannski heldur fótboltaklúbbana buddí!

Lolita: Hvernig getur það verið leiðinlegt að lesa um gamlann perra sem er að ríða barni.

Brave New World: Litli bróðir 1984 sem er af einhverjum undarlegum ástæðum neðar á lista. Annars er gaman að minnast á það að heimurinn er að verða eins og léleg útgáfa að samblandi þessarra tveggja bóka.

næstu þekki ekki

Catch 22: Eftir bls 176 upplifi ég eftirfarandi: Ok, I got it ! (svo legg ég bókinni og finn cathchið ekki aftur og fer í bókina aðð nýju að leita, gefst upp á bls 176 þegar ég er búinn að ná því og...þið vitið)

Annars er þessi listi slíkt húmbúkk að ég nenni varla að eyða tíma mínum í hann. Þetta lítur út eins og óskalisti Salamon Rushdy (sem er leiðinlegasti núlifandi rithöfundurinn). Hvaða fornaldardýrkun er þetta? Þarna er ekki nokkur bók sem flokkast undir eitthvað sem einhver undir fimmtugu kannast við. Ekki furða að það geti verið mannskemmandi að læra bókmenntafræði.
Svo ekki sé minnst á þröngsýnina. hvar eru Rússarnir, Frakkarnir (nema andlegi dvergurinn hann joyce sé talinn til fransmanna), Íslendingurinn, S-Ameríkumennirnir, konurnar o.s.f. Sveiattan!

Hérna kem ég með eigin lista, lista sem eitthvað sens er í:

1. LOTR - bara verð enda er hún svo falleg, spennandi, skemmtileg og á svo vel við í dag.

2. Meistarinn og Margaríta - Búlgakov. Fegurðin, glettnin og viskan á sér varla hliðstæðu í sögunni. Nær að sameina skemmtun og alvöru sem engin önnur bók.

3. Karamasov bræðurnir - Dostójevskí. Guð og maður, stúdía með fullt af skemmtilegum senum og hótfyndni. Þetta er sannkallað meistaraverk.

4. Girlfriend in a Coma - Coupland. Einhver besta analógía á nútímanum sem fyrir finnst. Ekkert sérlega skemmtileg en alveg brjálæðislega innsæissöm.

5. American Gods/Sandman - Gaiman. Fyrir bestu meðhöndlun á mythologíu sem ég hef fyrirfundið. Þetta eru einu alvöru epísku bókmenntirnar sem skrifaðar hafa verið í 20 ár.

6. Sjálfstætt fólk - kallinn. Fyrir að segja okkur hvernig við erum í raun og veru þó við viljum ekki trúa því sjálf.

7. Íslenska stjórnarskráin - höfundur óþekk(t)ur. Fyrir að vera algjörlega ómerkt plagg.

8. 1984 - Orwell. Fyrir að vera sönn

9. Stubit white man - moore. Fyrir að biðja Kofi annan að senda friðargæslulið að fara til Whashington DC. og koma valdaræningjanum frá.

10. Wild Sheep Chase - Murakami. Bók á mörkum hons veraldlega sem leiðir mann áfram af slíkri snilld að maður situr gáttaður eftir og reynir að lesa aftur. OG fyrir frábærar einræður.
11. The great kanadian bathroom book. Fyrir að taka öll meistaraverk sögunnar saman og birta tveggja blaðsíðna úrdrátt úr þeim - Og gera mér það kleift að skrifa þennan pistil

Sælirnú!

Eftir miklar hrakfarir þá er ég kominn á netið að nýju (shame on you OGVodaphone (kemst ekki yfir nafnahallærið) og more shame on Microsoft).

En maður á víst ekki að lifa í fortíðinni heldur horfa hnakkkreistur til framtíðar.

Og reyndar hefur það verið það sem einkennt hefur líf mitt fram að þessu. Ég hef alltaf verið mun uppteknari að því sem koma skal en því sem liðið er. Vissulega getur þetta haft í för með sér ákveðna kosti en því er hinsvegar ekki hægt að koma sér undan að þetta getur einnig komið sér harla illa.

Tökum dæmi. 17. Júní síðastliðinn tók ég og nokkrir félagar mínir okkur til og ákváðum að sprella pínku. Við fórum á vegum hins Hússins og tróðum upp á Stjórnarráðslóðinni. Við vorum að skrá í Hinn íslenska Lýðveldisher. Þetta tók draugurinn í stjórnarráðinu eitthvað óstinnt upp og hringdi á varðsveitina. Hún mætti í fjölmenni með hjólin í eftirdragi (Mongoose sem einmitt er á tilboði hjá Erninum) og báru húfurnar hátt. OG í fyrsta en vonandi ekki síðasta sinni á ævi minni þá gat ég horft framan í þá, mitt í ólöglegu athæfi, og sagst hafa til þess fullt leyfi og það frá atvinnurekanda þeirra! HEHEHE, þið hefðuð átt að sjá svipinn þegar þeir hringdu í Benóní 17 júníboss og fengu að heyra að ég væri með allt á hreinu (nema nærbuxurnar).

En svo ég komi mér nú að púnktinum. Ég bíst við að þetta stundargaman muni koma sér afar illa í fratíðinni ef ég ætla mér einhvertímann að betla eitthvað frá einhverjum opinberum í framtíðinni. En svo er hitt að kannski breyttu kosningarnar einhverjum og viðkomandi langar að haga sér eins og maður. Allaveganna hefur stríðsrekstur alltaf komið mönnum á kortið hvað stórkallamennsku varðar.

Og í kjölfarið, gaman að sjá allar konurnar sem skrá hafa nafn sitt í söguna vegna almenns stríðsreksturs. Það er fróðleg lesning.


SVo langar mig að birta ræðuna sem ég flutti við svo takmarkaða hrifningu:

Kæru Íslendingar!


Í dag er dagur þjóðarinnar. Í dag er dagur stoltsins. Í dag er dagur sögunnar. Í dag er dagur fánans og allt sem hann stendur fyrir. Í dag er dagur þeirra sem upprifnir eru af sögu lands og þjóðar og horfa staðfast til framtíðar.
Margt hefur okkar góða þjóð mátt þola gegnum aldrinar. Við höfum barist við Norðmenn, Dani, Breta og kommúnista en alltaf höfum við haft sigur. Sigur sem byggist á samstöðu, sigur sem byggist á þjóðarstolti, sigur sem byggist á þeirri vissu að við erum öðrum þjóðum betri.
Sagan kennir okkur að við höfum aldrei snúið baki við ættjörðinni og í dag verður engin breyting þar á. Þegar nýjar hættur birtast sem púkar að nóttu verðum við að vera tilbúin að mæta þeim af festu og karlmennsku.
Nú hafa ameríkanarnir svikið okkur verðum við því að horfast í augu við það að við eru varnarlaus nema rétt sé á málunum haldið.
Og það meiga þjóðir heims vita að Ísland og Íslendingar eru ekki og munu ekki taka þessu þegjandi og hljóðalaust. Við munum rísa upp sem hið öskrandi ljón norðursins og sýna þjóðum heims að hér búi engir kotbændur heldur blóðþyrstir stríðsmenn sem eigra sér ekki undan neinu.
Í dag er söguleg stund því í dag stóðum við saman sem einn maður og sýndum umheiminum að sverðið sé pennanum sterkara.
Í dag er söguleg stund því í dag munu verndarar frelsins taka höndum saman og vernda það sem þeim er kært.
Í dag er söguleg stund því loks erum við tilbúnir að berjast fyrir friðnum.
Í dag er söguleg stund því að hann markar stofnun hins íslenska lýðræðishers.
Ísland fyrir Íslendinga!!! (endurtakist að vild)
Ísland lengi lifi, Húrra, húrra, húrra! (endurtakist að vild)


SVo ef þú ert ekki kominn með æluna upp í háls er hér mynd af mér að fasistast

Lengi lifi þeir sem ekkert kannast við almennan tepruskap og tilbúnir eru að drepa börn og aðra hryðjuverkamenn sem ógna sjálfstæði þjóðarinnar og frelsi vesturheims

Þorleifur