Góðan daginn

Ég reyndar lofaði því að skrifa fljótt aftur en nú er ég búinn að verqa að bíða í tíu daga og bíð enn. Vitanlega erfiðar það skrifa á bloggið en ég er að reyna að vinnna í málunum (öskra á saklausa þjónustufulltrúa).

Ég berst á meðan ég get.

Annars vorum við að skrá í Hinn íslenska líðveldisher á 17 Júní og ef einhver missti af skráningunni hjá stjóranráðinu þá er þeim sama velkomið að senda meil um að hann vilji skrá sig....

Bestu kv.

Þorleifur
zorleif@hotmail.com

Góða kvöldið

Mig langar að biðjast afsökunnar á því hversu langt hefur liðið síðan ég settist fyrir framan tölvuna og sendi skilaboð út á öldur ljósvakans. Reyndar hef ég nóg til að bera fyrir í mig í þessu sambandi en þegar uppi er staðið er ég kominn aftur og ætla að láta þetta verða síðustu pásuna í nokkurn tíma. Sem stendur er ég staddur í Berlín. Ég ákvað að eftir allt það sem hefur gengið á undanfarnar vikur þá ætti ég það inni að komast aðeins í burtu og sjá heiminn. Þessi tímasetning hentaði líka vel þar sem við vorum komin á það stig í leihúpnum að nú yrðu bara allir að læra textann sinn svo við kæmumst út á gólf. Það eru sumsé allir að gera núna nema ég sem stakk af til Berlínar að fá nýjar hugmyndir.

Ég varaði samstarfsmenn mína að ég myndi gjörbreyta öllu í sambandi við verkefnið þegar ég kæmi til baka og það virðist ætla að ganga eftir. Ég hef verið algerlega óstöðvandi hérna úti og var í símanum mestallan daginn að breyta leikmyndinni, hanna lýsingarpælingar, ákveða kóreógrafíu og svo framvegis. AF hverju gersist þetta hérna úti? AF því að hérna er svo mikið að leikhúsi sem er að gera eitthvað nýtt og frumlegt. ER í mikilli tilraunastarfsemi og þorir að brjóta tabúin hægri vinstri. Auk þess er svo gefandi að komast úr sín vanabundna umhverfi og finna innspýtinguna af því að snerta á framandi kúltúr.

Smá yfirlit yfir það sem ég hef séð hérna úti:

1. Sex eftir Pollach. Þessi sýning var mjög merkileg þó ég væri svoldið uggandi yfir aðferðinni sem han beytir. Hann sker sýninguna niður í sjálfstæð atrirðið en tengir á milli með tónlistaratriðum sem virðast við fyrstu sýn ekki tengjast verkinu mikið, eru svona frekar eins og tónlistarspunar, en þegar líður á sér maður að hann er að vinna með að skapa heim sem stendur alveg sjálfur og gengur upp innan síns eigin veruleika. Umfjöllunarefnið er markaðurinn. ER allt til sölu og fellur allt undir sömu skilgreiningar? Verkið er í samtalsformi milli þriggja kvenna sem allar hafa það að atvinnu að selja líkama sína karlmönnum til kynferðislegra afnota. Þær eru að ræða það á nótum markaðarins. Skildu þær til dæmis hafa tilfinningar innifaldar í verðinu eða ættu þær að kosta extra. Leikurinn var mjög ferskur og var mikið um uppbrot. Þær fóru allt í einu að öskar og voru allar með svona eins og hreyfingarmunstur sem fylgdi því þegar þær hækkuðu röddina. Skrítið en eins og áður segir, gekk upp innan síns eingin heims og veruleika/óraunveruleika.

2. Nora eftir Ibsen (Brúðuheimilið) í leikstjórn eins þekktasta leikstjóra Þjóðverja, Thomas Oustermeier (örugglega rangt skrifað). Þetta var vægast sagt skelfileg sýning. Ég viðurkenni reyndar fúslega að ég fór með háar væntingar en ekkert hefði getað undirbúið mig undir vonbrigðin sem ég varð fyrir. Fyrir utan það hversu illa það var leikið, hversu uppgerðarlegar tengingarsenurnar voru og ofnotkun á áhrifatónlist var mikil þá var ég guðslifandi fegin (fyrir mína hönd sem og Thomasar) að ég er ekki kona. Aðra eins kvenfyrirlitningu og ranghugmyndasúpu hef ég sjaldan séð. Nora, þessi magnaði kvenmaður, var eins og annars klassa hóra í verkinu. Leyfandi öllum köllunum að káfa á sér milli þess sem hún dansaði ögrandi dansa og vafraði um sviðið með byssu sem hún á endanum notaði til þess að skjóta Thorvald með í endanum eftir nokkrar misheppnaðar sjálfsmorðstilraunir. ÉG er ekki á móti því að vinna á nýjan hátt með gömul verk (hvernig væri það hægt) en sértu á móti inntaki verksins (eins og Thomas í þessu verki) eða skiljirðu það ekki (eins og Thomas í þessu tilfelli) veldu þér þá bara annað verk að vinna með (já eða finndu þér bara aðra vinnu). Ég myndi skrifa meira ef uppsetningin væri þess virði!

3. Þrjár systur eftir Chekov í leikstjórn Tahlheimer. ÉG sá uppsetningu eftir þennan leikstjóra í fyrra í Þjóðleikhúsinu hér í fyrra og var yfir mig hrifinn. Ég hefði þá sjaldan orðið fyrir jafn miklum áhrifum og þá nema kannski núna. Hann var ennþá að vinna með sama stíl. Hvít sviðsmynd sem teygir sig alla leið undir rjáfur (ef þú ert að lesa þetta Ragnheiður Skólastýra þá tek ég hér með orð mín um að ekki sé hægt að setja upp sýningar í hvítu umhverfi) og samanstendur af stórum flekum. Síðast var þetta eins og "catwalk" en nú eins og hálfgert völundarhús. Leikararnir fá frelsi til að túlka tilfinningar í botn án þess að áhorfendur séu mataðir að nokkru leyti. SEm dæmi má nefna að stundum er eins og leikarinn leiki tilfinningun út í stuttum dansi (tilfinningardansi) áður en hann fer að fara með textan sem honum er ætlaður í senunni. Afar erfitt er að koma þessu í orð. En hinu er hinsvegar hægt að greina frá að þessi leikstjóri er ekki hræddur við að leyfa okkur áhorfendunum að hvíla í tilfinningum. Hann hefur ekki fallið í gryfju þá að treysta okkur ekki til þess að finna og upplifa með persónunum, leyfa okkur ekki að ganga með sér heldur horfa aðeins ábyrgðarlaust á. Hann kann að fara með drama og hrífur okku rmeð í ferðalag um mennskar tilfinningar, aldrei of hratt heldur leyfir okkur að hvíla með og njóta, eins og í draumi. Síðasti fjórðungur verksins var í þögn. Búið var að setja upp allar fléttur og vandamál. Allir skynja á einhverju leveli hvernig þetta verður að fara og í stað þess að tala það sýndi hann (og leikararnir) okkur það með þögn og hreyfingum. Fólk kom inn og settist, leit til hliðar og fór svo aftur út. Augntillitið eða handarhreyfingin sagði allt sem þurfti, við skiljum nefnilega svo margt með öðrum skynfærum en eyrunum. Sjón er sögu ríkari og allir upp í flugvél!

Annars er ég búin að kynnast fullt af nýju fólki og fór einnig í heimsókn í Ernst Busch leikstjórnarskólann þar sem ég hef hugsað mér að læra þegar ég hef tekið mér vel verðskuldað frí frá skólum og svo videre.

Lífið er yndislegt og það er frábært að vera á svæðinu.

Bestu kv.

Þorleifur
zorleif@hotmail.com

Góðan daginn

Ég var rétt í þessu að koma úr útför og erfidrykkju systur minnar. Athöfnin var ofsalega falleg. 1300 hundruð manns komu og velflestir þeirra komu einnig í erfidrykkjuna í Borgarleikúsinu.

Athöfnin var látlaus en falleg, Garðar Cortes og Edda Heiðrún sungu ofsalega fallega, presturinn var hugljúf og hjartnæm en varð aldrei væmin, kórinn er með því betra sem ég hef heyrt. Scoale Cantorum held ég að hann hafi heitið og var hreinlega sem englaraddir fylltu þetta stóra hús sem Hallgrímskirkja er. Á leið til kirkjugarðsins sagði maður mér að þótt það hljómaði e.t.v. furðulega þá sé það af jarðarförinni sem maður getur dæmt lífið. Og í raun væri hverjum manni hollt að sjá eigin jarðarför áður en hann leggi af stað útí lífið því þá gæti hann haga því þannig að vel mannað væri við endalokin. Ef eitthvað er að marka þessa speki þá var líf systur minnar fullt og ástríkt og engar eru þar eftirsjárnar.

Farðu í friði

Þorleifur

Góða kvöldið

Þá er maður víst orðinn leikari. Og ég er með skírteini til þess að sanna það. Þetta var annars allt saman alveg guðdómlegt. Ég sat á óþægilegum bekkjum frá 11 um morguninn til klukkan 4 um daginn að hlusta á ræður og ráðleggingar. Ekki það, sumar ræðurnar voru alveg frábærar, aðrar tölfræðilega leiðinlegar en þegar á allt er litið þá var þetta ekki svo slæmt. En það sem tók við gerði þetta allt saman þess virði. Fyrst var veislan sem haldin var í foreldrahúsum. Hún tókst vonum framar, gleðin og samhugurinn sem ríkti þar var alveg einstakur og það er eitthvað svo fallegt við að sjá vini sína koma saman og hlægja, fá sér í tána, skiptast á sögum, jafnvel horfa með fiðringi hvor á annan (engin nöfn) og bara almennt koma saman og njóta samvista.

Eftir að veislunni lauk var stefnan tekin á Iðnó þar sem ég starfaði árum saman á mínum yngri og villtar árum. Þar var búið að skreyta salinn með slíkum tilþrifum að augljóst var að sálin hafði verið lögð undir. Hún Magga (sem tók á móti okkur í períódubúningum frá Sheikspír tímanum) er ekkert annað en snillingur. ég má að vísu ekki fara út í þetta í smáatriðum þar sem við viljum að sama upplifun bíði næsta árgangi en nægir að segja að ég hef aldrei séð annað eins.

Ég stakk upp á því að leita í smiðju rússana eftir inspírasjón, að hver og einn héldi ræðu einhvertímann meðan á borðhaldinu stæði. Þar sem hugmyndin var mín kom það í minn hlut að leysa landfestar og leggja út á hafið bláa. Ég stend í mikilli þakkarskuld við þetta yndislega fólk sem var að útskrifast með mér fyrir stuðninginn og hjálpina á þessum erfiðu tímum undanfarið og það sagði ég þeim eins og ég kunni best og sló út með laginu sem var sungið í kistulagningu systur minnar daginn áður. Þetta lag, Söngur Sólveigar, úr uppsetningu Þjóðleikhússins á Pétri Gaut er með því fallegra sem samið hefur verið og fannst mér því viðeigandi að seila þeirri fegurð með þeim. Það var afar falleg stund. Svo, meðan kvöldið rann, stóð hver og einn upp og hélt ræðu með sínu nefi. Og allar voru þær mér jafn kærar, allar jafn þrútnar þeim kærleika sem ég ber í brjósti til þessara krakka.

Svo var ball í kjölfarið þar sem allir vinir og velunnarar létu sjá sig og dansað var fram á rauða nótt og vel það. En stemmningin sem sveif yfir vötnum var stemmning vona og hugsjóna, þráa og drauma, væntinga og vonbrigða, en fyrst og fremst lífsins sjálfs og þegar uppi er staðið þá var það kannski það sem ég þurfti helst á að halda.

Bestu kveðjur

Þorleifur

Góða kvöldið

Þetta er síðasta kvöldið mitt sem "nobody" því að í fyrramálið útskrifast ég sem fullgildur leikari. Það þýðir í öðrum orðum að nú er ég sjálfur ábyrgur fyrir því að vera atvinnulaus. Get ekki lengur borið fyrir mig að ég sé nemi, nei, nú er það steinköld alvaran, stimpilklukkan, bless bless LÍN (enginn veit hvað átt hefur fyrr en misst hefur og allt það). Þið náið þessu, orðinn borgari.

Það þarf reyndar ekki að vera svo slæmt. Nú get ég stoltur horft framan í mannkynið og öskrað eins og lungun leyfa... Ég er TIL!!!

Svo þarf ég bara að standa undir nafni.

Næsta spurning????

Hringir einhver?

Þorleifur

Góða kvöldið

ÞAr sem lífið virðist að mörgu leyti snúast um dauðann um þessar mundir er einhvernveginn ekki mikið að segja frá. Hugleiðingunum er beitt í aðrar áttir en hjal hversdagsins og allt í einu er mér meiriaðsegja allt að því sama um endurnýjun ríkisstjórnarsamstarfsins. Ég meina, hvað hélt fólk að það væri að fara að kjósa yfir sig þegar það féll fyrir framsókn? DAVÍÐ!!!!!

Og það á það þá bara skilið............

Annars er vert að minnast á Tvö Hús í Nemendaleikhúsinu þar sem undirritaður á stórleik kvöld eftir kvöld. Einnig ef einhver veit hver ákvað að hann sárvantaði leikræn hljóðkjú og braust inn í leikhúsið í því skyni í gærnótt og stal hljóðtölvunni þá þætti okkur vænt um að fá að vita hver það var. (Það er leiðigjarnt að þurfa að stökkva í gítarinn milli búningaskiptanna)

Annars bíð ég bara góðrar nætur.

Þorleifur

Góða kvöldið

Afsakið hvað langt er síðan ég kom hér inn síðast. En ég get borið fyrir mig að aldrei á ævi minni hef ég haft í jafn mörgu að snúast ef svo má að orði komast.
Það er reyndar of stutt síðan þetta allt gerðist til þess að ég geti fjallað um þá af einhverju innsæi, til þess þarf tíma og ró í sálina en í stuttu máli þá féll systir mín frá aðfaranótt föstudagsins. Þetta var aðeins 5 tímum eftir að ég hafi frumsýnt síðast verk vetrarins í Nemendaleikhúsinu og hálfum sólarhring áður en ég keypti mína fyrst íbúð. Systir mín varð undir í baráttunni við krabbamein eftir 10 ár en það get ég með sanni sagt að ég hef aldrei séð hetjulegri baráttu en hennar og sé manneskju leggja öðrum lið af jafn mikilli einurð og gleði. Hennar helsti hæfileiki var að færa fólki gleði og von og það gerði hún m.a. í gegnum starf sitt hjá Krafti (stuðningssamtök ungs fólks með krabbamein). Þegar ég var uppá spítala hjá henni yfir nótt rakst ég á konu sem ég tók tali. Hún spurði mig hvort ég væri innliggjandi og þegar ég neitaði því þá sagði ég henni deili á mér. Hún kváði við og sagðist hafa vonað að ég væri ekki þarna vegna systir minnar. Hún hafði nefnilega verið á leið að hringja í hana til að öðlast von og styrk sjálf. Þetta opnaði augu mín fyrir því gríðarlega starfi sem GH hafði unnið meðal krabbameinssjúklinga. Í mörg ár var hún á stuðningssímavakt Krafts og ekki er hægt að hafa tölu á því hversu mörgum hún lagði lið og hvað það gerði fyrir viðkomandi en það veit ég að óeigingjörn vinna hennar skilaði sér inní líf margra og hafði mikil áhrif á það hverni henni gekk að takast á við sjúkdóm sinn og lifa lífi gleði og hamingju.

Ég óska öllum sem þjást af þessum sjúkdómi að fara að dæmi hennar og takast á við sjúkdóm sinn af festu en missa ekki sjónar á lífinu og hamingjunni sem þar er að finna. Og að skynja það að besta leiðin til að viðhalda voninni er að gefa vonina öðrum, besta leið til gleði er að gefa gleði frá sér og besta leið til haminju sé að sína hana í verki.

Ef þið eigið ykkur einhvern æðri mátt megi hann geyma ykkur

Góða nótt
Þorleifur
zorleif@hotmail.com

Góða kvöldið.

Nú er allt á fullu. Frummari á morgun og það er í raun ekki forsvaranlegt að taka frá tíma til að hobbyast eitthvað á netinu en þegar manni rennur skyldan til blóðsins þá er nokkuð víst að hallað sé á skynsemina (og hver segir svo að hún sé yfir höfuð eitthvað skynsamleg, þ.e. skynsemin)

Annars mætti líta á skynsemisvæðingu nútímans sem hættulegt fyrirbæri. Við getum svo oft borið fyrir okkur skynsemina (og vissulega er hún til margra hluta nytsamleg) þear eitthvað bjátar á, segjum til dæmis ef fyrirtækið rakst illa í liðinni viku þá er mjög "skynsamlegt" að skera niður um svo sem eins og einn starfsmann (þann elsta og sem samkvæmt skynsemisstaðli er minnst prodúktívur) og senda hann á vit ævintýranna (sem hann vissulega kemst aldrei í því skynsemin segir honum að hann muni ekki geta borgað visareikninginn nema hann vinni og þar sem hann var að missa vinnuna og sér ekki að mörg færi séu fyrir hendi þá afræður hann að sleppa ævintýrinu og setja það á hilluna þar til skynsamlegt verður að taka planið fram að nýju).

Annars finnst mér skynsemi bara oft á tíðum leiðinleg. Lífið ætti að snúast um smá spennu og áhættu en ekki að fylgja röddinni sem segir "þetta er kannski ekkert voðalega sniðugt"!

Og hananú!

"Run out and beat around the bush, you always have time to be bored later" ibid

Þorleifur
zorleif@hotmail.com

Að kosningum loknum.

Það er einhvernvegin skrítið að upplifa daginn eftir koningar einu sinni enn. Í marga daga á undan hefur umræðan ekki snúist um annað, maður gekk manna á milli í þeirri von að sannfæra þá um að það sem manni fyndist sjálfum væri hið eina rétta og ekkert annað kæmi til greina. Það virtist sem ekkert gæti stoppað mann, ef maður á annað borð var viss í sinni sök um hvað væri rétt og hvað rangt, í því að ganga á fólk og fá það til að sjá "ljósið". Þetta getur vissulega verið þreytandi og illgjarnt, kunni menn ekki með málið að fara, en engu að síður var alltaf eitthvað málefni til staðar sem hægt var að ræða um. Sama hvar maður kom, hvern maður hitti og hvað var í gangi, alltaf var hægt að rabba um kosningar, flokka, málefni, Ingibjörgu, DAvíð, hallærið í Framsókn og hvers vegna fólkið gleymdi stríðinu. Og þetta, burtséð frá öllu öðru amstri daganna, var það skemmtilegasta við þessar kosningar. Allir áttu sér sameiginlegan samræðugrundvöll og hann var nýttur. Maður gat stoppað fólk út á götu og hafði samræður, maður gat pikkað í fólk sem maður myndi annars aldrei stoppa og spyrja það um málefni kosninganna, maður gat jafnvel falið það að maður myndi eki eftir viðkomandi með því að brydda uppá hinu sameiginlega málefni.

En hvað nú. Ætli við blasi samræðuleg einangrun hinna almennu þegna samfélagsins? Hvað á að ræða núna. Jú í nokkra daga getur maður rætt hvort Halldór ætli að gerast hugsjónamaður á gamals aldri og ganga í stjórn með Samfó, maður getur rætt um hvort VG hafi skitið á sig með því að útiloka svo margt, maður getur velt fyrir sér hvort Dabbi hætti. En þetta er ekki hægt nema í nokkra daga því þá verða DAbbi og Halli búnir að semja og allt verður aftur að status kvó og ekkert spennandi verður um að vera. Og hvað þá????

Nema náttúrulega að kínverski kommúnistaflokkurinn hringi aftur í stjórnarráðið með skipanir!

Góða nótt

Þorleifur

Og þá var kátt í höllinni!

Ég gekk útúr leikhúsinu í kvöld fullur áhyggja, hvernig stæði á því að íslenska þjóðin ætlaði að snúa baki við þessu stórmerka tækifæri til þess að fá hér upp á borðið lýðræðislega stjórnarhætti og réttlátara samfélag? Hefði myndatakan sem ég fór í fyrir samfylkinguna, auk pistilsins sem ég skrifaði í blaðið þeirra, ekki haft nein áhrif? Ég var eins og áður segir miður mín. Þungur á brún gekk ég heim til mín í rigningunni. Ég leitaði í vösunum að lyklum og þeir þvældust fyrir hvorum öðrum og festust í lausum taumum áður en ég náði loks að draga þá upp og stinga þeim í skrána. Ég bjóst allt að því við því að búið væri að skipta um skrá, að flokkurinn hefði keypt íbúðina og fleygt mér út, að nú væri ég öreigi. En hurðin opnaðist og þó það væri ekki nóg til að snúa skapi mínu fór mig að gruna að kannski væri eitthvða í aðsigi. Ég kveikti á kassanum enda ekkert annað að gera þegar maður vill ekki hugsa og er búin að fá nóg af lífinu. Á skjánum var Egill að skemmta fólki. ÉG lagði eyrun við þar sem þunglyndið byrgði mér sín. Apakötturinn í svínslíkinu frá xB var að ganga að fylgi flokks síns dauðu og ég var ekki frá því að upp úr mér hafi sloppið smá meðaumkunarhlátursroka. Þegar samkennd mín hafði fengið fylli sína tók ég til við að flakka milli stöðva. Ekkert þar frekar en venjulega þannig leitað var náða síðasta athverfsins, textavarpsins. Og viti menn þar stóð það stórum stöfum (og það hjá RÚV=xD), feita konan hafði ekki kveðið upp raust sína. Hjólin væru að snúast réttlætinu í vil!!!!

Og nú get ég farið sáttur að sofa, fólkið hafði lesið pistilinn minn og myndin skilað tilætluðum árangri.

Ísland mun ekki fangelsa saklausa borgara í nafni kínversks kommúnista í bráð, mun ekki segja ríkjum stríði á hendur og ég get skrifað hvað sem mig listir án þess að eiga það á hættu að vera kallaður á teppið!

og það verður að teljast gott dagsverk!

Góða nótt