þriðjudagur, febrúar 12, 2008

Góða kvöldið

Ég ætti ekki að vera að blogga, ég ætti að vera að sofa.

En skrýmslið í lífi mínu, Hamlet, heldur mér vakandi. Ég hef áður sagt að Shakespeare sé besti kennari sem nokkur leikhúsmaður, sem ákveður að taka meistarann alvarlega, getur kynnst.

En eins og oft er með góða kennara þá er hann strangur.

Ég er búinn að vera að ströggla við það að hrista upp í Hamlet, færa senur til, skipta út karakterum, færa til og "bæta" og niððurstaðan er oftar en ekki sú að ég þarf að snúa við og færa verkið aftur nær tilhögun höfundarins.

Þetta er náttúrulega í hæsta falli pirrandi, mann langar nú eftir allt saman að sýna gamla þrjótnum í tvo heimana.

Og ég sé hann fyrir mér sitja einhversstaðar (líklega í tilturulega heitu loftslagi) og hlægja að mér. Bölvaður fanturinn...

Þegar maður reyndar hugsar til baka þá voru nú samt ströngustu kennararnir yfirleitt þeir bestu, þeir sem kenndu manni mest og maður hlýddi mest á. Og þykir þegar uppi stendur vænst um.

----------

Borgarmálin:

Þetta er að verða svo átakanlegt að það tekur varla nokkru tali. Tveir menn í forrystu nýss meirihluta berjast við að klúðra sem mest þeir meiga.

Ætlar aldrei að linna?

Hversu oft er hægt að ljúga að almenningi, hversu oft er hægt að gera mistök með almannafél, hversu oft er hægt að stinga félaga sína í bakið? Hversu lengi eigum við að þurfa að þola svona amatörisma?

púff...

Þá er það að baki. Mæli með langri ferð til Kúbu - fyrir tvo. Spurning hvort sólin og hið félagslega umhverfi þar komi ekki vitinu fyrir þessa menn. Og á meðan sé hægt að stjórna Reykjavík.

Bestu kv.

Þorleifur
Berlín

sunnudagur, febrúar 10, 2008

Góða kvöldið

Vinkona mín sagði eftirfarandi setningu í gær, en liggur ekki fyrir hvort hún var að tala um mig, eða sjálfan sig.

Setningin hljóðar svo:

Þegar fólk byrjar að hlusta á mig, þá hættir fólk að misskilja mig.

Það er ekki hægt annað en að taka undir þessi orð enda í tíma töluð.

Ég er að setja upp Hamlet og það er í dag vika í frumsýningu.

Þorleifur

þriðjudagur, febrúar 05, 2008

Góða kvöldið

Hvað er með Ísland og bankarán?

Það væri alveg skoðandi að setja upp sérstaka rannsóknarstofnun til þess að skoða menn sem dettur í hug að fremja bankarán á Íslandi.

Og meiri bavíana en þessa frá því í morgun er vart að hugsa sér. Úr bankaráni, beint í andlitshreinsun. Þetta hlýtur að kallast að vera gripinn í bólinu. Sé fyrir mér svipinn á greyjið snyrtinum þegar löggann ruddist inn og greip kúnnan hennar glóðvolgann með agúrkuna í andlitinu.

Ég myndi gefa margt til þess að komast í pappírana þar sem þeir skipulögðu ránið.

Það sem hins vegar er fallegt við þetta að svona er efniviður í íslenska biómynd sem gæti slegið í gegn í útlöndum, svona svoldið sætt - eins og Björk. Álfur rænir banka.

Góðar stundir

Þorleifur
Berlín

sunnudagur, febrúar 03, 2008

Góða kvöldið

Mannanafnanefnd, já, ég veit ekki.

Það er eitthvað svoldið sætt við þessa nefnd. Það er eitthvað fallegt við það að nöfn þurfi að samræmast íslenskum hefðum. Kannski er þetta bara þar sem ég bý í útlöndum og hef svona létta nostalgíu fyrir hinu íslenska í fjarskanum.

En ég held reyndar að raunverulega ástæðan fyrir þessari nefnd sé til þess að vernda börn fyrir einhverjum hugdettuvitleysum foreldra. Þið vitið, þessi pínlegu nöfn sem maður heyrir hjá fólki þegar maður sér börnin þeirra í fyrsta skipti og maður brosir framan í nýbakaða foreldaranna og hrósar nafninu á sama tíma og mænan kólnar og maður biður guð að þetta nafn rými ekki við einhvern viðbjóð.

En eins og með svo margt í dag þá má aldrei koma frá hinu opinbera raunverulegar ástæður, því að þær gætu hljómað forræðislegar. Besta dæmið reykingabannið. Vinnuvernd my ass! EF svo væri þá væru þjónustulaus herbergi leyfð. Nei, þetta er forræði og ef það væri viðurkennt væri hægt að ræða það í alvörunni. Og þá komist að niðurstöðu sem allri eru sáttir við, en til þess þurfa allir að vera að tala um sama hlutinn.

Forræði er hluti af því að búa í samfélagi. Og grensan er síbreytilegt, en ekki er hægt að átta því á því, eða ræða hvar hún á að liggja þegar forræðisaðfarir ríkisins eru alltaf á flakki í dularbúningum.

Bestu kv.

Þorleifur
Berlín

föstudagur, febrúar 01, 2008

Góða kvöldið

Þjóðverjar eru í National Socialisma ham þessa dagana enda eru 75 ár síðan Hitler og co. komst til valda.

Hér er varla hægt að kveikja á sjónvarpi, opna blað eða hlusta á útvarp án þess að heyra Þjóðverjana vera að velta þessu fyrir sér.

Það er ekki nokkur efi að stærsta spurning sem Þýskaland er kollektívt að kljást við er "hvernig stóð á því að við kusum þetta yfir okkur"?

Þetta er heillandi fyrirbrigði. Kynslóðir sem muna ekket eftir stríðinu eru engu að síður heltekin af þessu. Ekki má minnast á þetta á almannafæri nema hvíslandi undir 4 augu, í skólanum er þetta umræðuefni stöðugt upp á pallborðinu, þetta gegnsýrir í raun allt.

Auðvitað er þetta stór spurning. Hvernig vel menntaðri og upplýstri þjóð tókst að falla fyrir öðrum eins vitleysingi og Adolf Hitler. Maður þarf nú ekki að lesa lengi í Mein Kamp til þess að komast að því að maðurinn er annaðhvort snarruglaður eða takmarkalaust vitlaus, nema bæði sé.

Og menntasnobbararnir í borgarastéttinni skilja þetta bara ekki.

Ég hef notað tækifærið til þess að lesa upp fyrir Þjoðverja stuttaralega þýðingu mína á orðum Þórbergs Þórðarsonar sem skrifar í bréfi sínu um Hitler 1931 að annað eins samansafn af vitleysu, innihaldslegum útúrsnúningum og öfgabulli hafi hann aldrei augum litið. Og bætir því svo við að þessu geti ekki nokkur upplýstur maður fallið, fyrir nema í mjög skamman tíma í senn, og þá líklega fullur.

Þessu taka Þjóðverjarnir óstinnt upp, enda ekki vanir því að sitja undir mórölskum lexíum frá íbúum smáþjóða út í hafi, hvað þá rauðhærðum.

En eftir stendur að þeir kusu þetta yfir sig og geta ekki hætt að hugsa um það.

Og allir á bullandi móral.

Auðvitað er svo ris Nasistana efni í risa pistil, maður yrði að taka inn kreppuna miklu, versalasamninginn, niðurlæginguna í WW1 og hroka þýska keisaradæmisins, en þann pistil vil ég ekki skrifa í kvöld, og efast um að þið vilduð lesa hann.

En fyrir þá sem lesa þýsku var Spiegel að gefa út gott 100 síðna blað um þetta. Hér er svo fyrir enskumælandi.

Bestu kv,

Þorleifur

þriðjudagur, janúar 29, 2008

Góða kvöldið

Það segir marga söguna að hagkerfi sé nú nefnt eftir Britney Spears.

Þessi fárveika manneskja jók áhuga almennings á slúðurblöðum, þáttum og öðru tilheyrandi að í viðkomandi miðlum var mikil gósentíð.

Þessi misnotkun á eymd hennar er því miður sorgleg birtingarmynd á stöðuna í fjölmiðlaheiminum. Fjölmiðlar eru katastrófum háðir, enda eru það þær sem koma með björg í bú. Og eftir allt er það takmark fjölmiðla (sem og annara fyrirtækja) að græða peninga.

Auðvitað er ekki hægt að banna misnotkun á eymd manneskja, það eru fullt af stöðum í samfélaginu þar sem ólukka er nýtt til þess að græða peninga (þarf ekki að hugsa lengra en til vændis eða kláms) en það breytir því ekki að samfélagið þarf að staldra við, fjölmiðlarnir þurfi að staldra við þegar augljóst er að ásóknin í "fréttina" er farið að valda stórum hluta vanlýðaninnar.

Ég horfði á myndband þar sem Britney kemst ekki út úr búð vegna þess að hún er umlukt hundruðum myndatökumanna. Þeir húka yfir bílnum hennar, kalla á hana, ýta við henni, leyfa henni ekki að komast leiðar sinnar, hún er beinlýnis ofsótt.

Britney hefur vissulega náð langt með því að nýta sér aðgang að fjölmiðlum en það gefur þeim ekki rétt til þess að svifta hana grundvallar ferðafrelsi.

Og má því spyrja sig hver sé gerandi í svona tilfelli.

Eru það fjölmiðlarnir sem ekki gefa henni frið, eða erum það við sem klikkum á linkinn, kaupum blaðið og gefum fjölmiðlunum þannig ástæðu til þess að sækja svona á stelpugreyjið?

hvernig sem á það er litið er sorglegt að fall einnar manneskju sé skemmtun umheimsins.

Bestu kv.

Þorleifur
Berlín

föstudagur, janúar 25, 2008

Góða kvöldið

Orð dagsins er lýðræði.

Þetta orð hafa allir nota til alls undanfarna daga. Menn tala um misnotkun á því bæði í borgarráðssal og á pöllum, í fréttum og spjallþáttum, og ekki hefur nokkur pólitíkus opnað munninn í dag án þess að taka sér þetta orð í munn.

Ekki furða að hugtök séu að missa merkingu.

Frelsi... anyone... ?

Það er einnig áhugavert hvernig umræðunni um óhæfuna í borgarstjórn Reykjavíkur hefur verið snúið upp í umræðu um mótmælin sjálf, ekki gegn hverju var verið að mótmæla. Borgaraleg sýn fréttastofu sjónvarpsins fékk hér að ráða.

Vona bara að þetta hafi ekki sömu áhrif og Kárahnjúkamótmælin, sem höfðu fullan rétt á sér en fréttaflutningur af þeim (sem og á stundum undarlega umfjöllun um þau í fréttum) gjaldfelldi algerlega málstaðinn.

Stundum er fólk einfaldlega reitt og afar skiljanlegt er að fólk taki út reiði sína á þeim sem ollu henni.

Bestu kv.

Þorleifur
Berlín

fimmtudagur, janúar 24, 2008

Góðan daginn

Egill Helgason fer mikinn og segir mótmælin á pöllum borgarstjórnar muni vekja upp samúð með Ólfi, nýjum borgarstjóra.

Gefur þar með í skyn að ef fólk lætur heyra í sér, grafi undan þeim málstað sem það er að berjast fyrir.

Þessi borgaralega sýn Egils er týpísk fyrir skrif hans. Hann vill ekki óróa, vill umræðu en að hún fari fram í ró og næði, án þess að í raun trufla neinn og taki alls ekki á sig öfgakenndar myndir.

Mig gleður hinsvegar að sjá fólk bregðast við á þennan hátt. Ef stjórnmálamennirnar hegða sér eins og fólkið sé ekki til (eða skipti ekki máli) þá var heldur betur kominn tími á að minna þá á það.

Ég leyfi mér að halda að köllinn muni glymja í eyrum Ólafs, Villi og co það sem eftir lifir stjórnartíð þeirra (sem ég spái að muni standa í 103 daga). Því það er ekki hægt að vona að mótmæli breyti einhverju á staðnum (við erum ekki í Frakklandi) heldur að þau ýti hlutunum örlítið í rétta átt.

Lengi megi því köllin hljóma.

Þorleifur
Berlín
Góða kvöldið

Ég hef verið að hugsa. Það er ekki hægt að taka frá nýjum meirihluta að þeir hafa meirihluta. Og fyrst fólk sá ekki í gegnum framsókn og frjálslynda í síðustu kosningum þá má svo sem færa rök fyrir því að það eigi þessa borgarstjórn skilið.

En það er kannski ekki lýðræðið sem er að svíkja okkur, það eru stjórnmálamennirnir sjálfir. Sama hvernig þessu er snúið þá er ekki hægt að líta fram hjá því að D bauð manni sem búinn er að vera langdvölum frá vegna veikinda, og hefur á því tímabili ekki getað sinnt skildum sínum við borgarbúa, borgarstjórastólinn í þeirri von að valdagræðgi hans myndi verða til þess að þeir kæmust aftur til valda.

Ólafur getur talað eins og hann vill um málefnin sín en hefði hann tekið upp meirihlutasamstarf ef ekki hefði verið stóll í boði.

En ég veit ekki hvort er verra og gildissnauðara, hann að taka stólinn eða Villi og co. að bjóða honum hann.

Þorleifur
Berlín

þriðjudagur, janúar 22, 2008

Góða kvöldið

Fyrst vil ég óska Sjálfstæðisflokknum til hamingju með nýjan samstarfsflokk. Miðað við það sem upplýst hefur verið í dag um samskipti Dags. B og Ólafs þá mega þeir eiga von á góðu. Ekki það, þeir hafa reynslu af svona samstarfsmönnum.

Stjórn Reykjavíkurborgar er farið að vera eins og stemmingin á góðu sveitaballi, allir að reyna við alla.

Allir með öllum, allir að svíkja alla, og allir gleyma því sem sagt var í gær og lofa svo öllu fögru fyrir morgundaginn...

Nú er D búin að reyna við V og sofa hjá F og B, S er búið að sofa hjá öllum nema D, B er búið að sofa hjá öllum sem og botnfyllan Ólafur sem nú fullkomnar hringinn.

Vert er þó að geta þess að Reykjavíkurborg er stærsta fyrirtæki landsins, sem og grunnur flestallrar þjónustu sem fólk í Reykjavík sækir.

Bestu kv.

Þorleifur
Berlín

PS: Reyndar gladdi það mig að eina manneskjan sem fannst til þess að óska Ólafi til hamingu var mamma hans, fallegt hjá vísi að koma því á framfæri.