Góðan daginn

jæja, þá er maður kominn heim, jetleggaður og fínn.

Við tekur að ganga frá Piparsveininum, leikstýra menningarvöku uppákomu á Akureyri og undirbúa flutning til Berlínar.

Annars var ég að skoða upplýsingar um einn helsta frömuð Bandarísku hægristefnunnar, Grover Norquist. Upplýsingar er hægt að nálgast hér.

Frægasta kvót:

Ég vil ekki leggja ríkið niður, ég vil aðeins draga úr stærð hennar svo að ég geti dregið hana inn á baðherbergi og sturtað henni niður í klósettinu. Grover Norquist

Frægasta gagnrýni:

Hann er illa innrættur, húmorslaus og óheiðarlegt lítið gerpi... Svona eins fulli ömurlegi frændinn sem allir óska að hefði bara haldið sig heima hjá sér... Vissulega er hann viðurstyggilegur en það er bara ekki nógu mikið af honum til þess að hefja hreinsanir Tucker Carlson

Ég hallast frekar á sveig með síðasta ræðumanni.

Gaman að heyra hvað Gísla Marteini og Sigurði Kára fyndist um þennan gaur.

Þorleifur

Góðan daginn

Það var sprenging hér í fyrradag. Ég var á ferðinni þegar ég frétti af henni, var á leið út úr bænum yfir GOlden Gate þegar fram kom að búið væri að loka henni vegna hryðjuverkahættu.

Nú, það kom manni kannski ekki neitt sérstaklega á óvart, þeir eru nú einu sinni staðráðnir í því Bandaríkjamenn að mjólka óttan við hryðjuverk eins og þeir geta, en það er önnur staða.

Það sem festist í huga mér var frásögnin sem ég heyrði í útvarpinu. Þar kom fram að sprenging hafi orðið í fjármálahverfinu og fólk hefði komið hlaupandi út, KALLANDI NÖFN FYRIRTÆKJANNA SINNA!!!

Sjáið þetta fyrir ykkur, Guð minn McDonalds, hvað er að gerast?
NIKE NIKE NIKE NIKE!!!!

Já, það er fallegt framundan í mannþróuninni.

Þorleifur

Góða kvöldið

Það er lítið sem maður nennir að fylgjast með kjaftaganginum heima á íslandi þar sem maður er staddur í landi sem stendur í hernaði gegn saklausum borgurum smáþjóða sem gegn gegn vilja þeirra.

En eitt vakti sérstaka eftirtekt, það var harðorður pistill Egils Helgasonar á vísir.is þar sem hann ræðst harkalega á vinnuveitendur sína og samstarfsfélaga. Fyrir mér eru tvær mögulegar skýringar á þessu.

Annars vegar að Agli Helgasyni hafi blöskrað svo misnotkun fréttablaðsmanna á valdi sínu að hann hafi ekki getað þagað. Og hafi skrifað orð sín með hugsjón sýna fyrir hönd íslenskrar blaðamennsku að leiðarsjósi. Að hann hafi bara ekki getað þagað.

Hin útskýringin er sú að eignendur Fréttablaðsins (365) sjái sér leik á borði og gefi "grænt ljós" á harðorða gagnrýni úr eigin herbúðum. Það er þá hægt að benda á skrif Egils Helgasonar sem sönnun fyrir því að á fjölmiðlinum sé vissluega sjálfstæð ritstjórnarstefna og þar sé mönnum ekki settur stóllinn fyrir dyrnar.

En hvernig sem á þessu stendur þá geta þeir ekker gert í þessu akkúrat núna. Ekki er hægt að reka manninn, þá myndu þeir gera opinbera þá járnhendi sem hvílir yfir mönnum og að á fréttablaðinu sé ekki málfrelsi (þeir geta kannski farið að ráði ríkisstjórnarinnar og biðið aðeins áður en þeir hefna sín, og bera þá eitthvað annað fyrir sig). Varla geta þeir heldur beðið hann að hafa hægt um sig enda myndi hann líklega taka það óstinnt upp. Og svo kannski eru þeir bara hæstánægðir með þetta, það er svo gott að geta bent á dæmi því til stuðnings að þar renni ekki allar ár til dýrafjarðar.

Og stutt frá Bandaríkjunum, það sem ekki kemur fram í fréttum er það að á hverri brú, í hverjum bæ og á hverjum gatnamótum má sjá fólk að mótmæla stríðinu og út úr mörgum bílum sem keyra fram hjá má sjá fólk (ég þar með talinn) reka tvo fingur út um hliðarglugga með V lag á fingrum!

Þorleifur

Góða kvöldið

Stutt kveðja frá San Fransisco.

Þetta er búið að vera alveg sallandi fínt allt saman. Reyndar hef ég mikið til þjáðst af jet-leg sem er mér annars óþekkt fyrirbrigði, en ég geri ráð fyrir því að þessi þeytingur sem búinn er að vera á mér undanfarið hafi þessi áhrif, að ég er eins og slytti hérna.

Nú svo er það veðrið, menn myndu kannski röfla minna heima vissu þeir að sólarinnar Kalífornía er ekki skömminni skárri.

Hótelið sem við erum er á afar spaugilegt. Það vantar ekki glæsileikann í lobbíið, vivaldi í hverjum hátalara og þjónar á hverjum fingri. Herbergið er líka fullt af alls konar gadetum og klámrásum en er álíka stórt og fataskápurinn heima. Svo ekki sé minnst á gólteppið sem myndi sóma sér vel á hvaða elliheimili sem er. Þjónustan er svo öll í ætt við mr. Fawlty, þannig að úr verður hin mesta skemmtun.

Ég leigði mér Mustang blæjubíl sem er hið allra skemmtilegasta tæki. Var svo stoppaður af lögreglunni á hraðbrautinni á svo lítið sem 160 kílómetra hraða. Lögreglumaðurinn sá af einhverjum ástæðum í gegnum fingur sér við mig en tilkynnri mér það að ef ég hefði verið 5 kílómetrum hraðari þá hefði ég fengið að njóa gestristni fangelsismálastofnunnar Kalíforníu.

Við Meri vorum þá á leið til Yesimite þjóðgarðsins. OG það skal ég segja ykkur að þa blasti við mér mesta náttúrufegurð sem ég hef á ævinni orðið fyrir, já orðið fyrir!

Við klifum fjall í 3000 metra hæð (keyrðum svona 2500 metra upp þannig að þetta er ekki alveg jafn hetjullegt og það hljómar) og þaðan blöstu við fossar og 1000 metra há þverhnýpi. Ógleymanlegt!

Í dag fórum við svo og skoðuðum okkur um í rauðaskógi sem er með elstu skógum meginlands ameríku. Ótrúleg friðsæld, gamall andi sveif yfir vötnum!

En nóg í bili, enda ævintýrið ekki hálfnað.

BEstu kv.

Þorleifur

Góða kvöldið

Hvað er þetta spyr ég nú bara, ég verð að fara að gera það upp við mig hvort ég ætla að vera að blogga eða ekki...

ég er sumsé frá síðasta inndriti búinn að heimsækja london, skipuleggja meira og minna heilann piparsveinsþátt, stofna fyrirtækið Lifandi Leikhús (kominn tími til) og er svo á leið til San Fransisco um helgina, enda á maður smá sól skilið.

Einnig hef ég gerst útigarpur mikill og hef á undanförnum 3 vikum farið í einar 3 raftingferðir, jöklaklifrusferð og gljúfur/sundogsig ferð. Þetta er stórkostlegt! Beats kaffibrennslan any day.

OG svo það sé á hreinu þá er ég ekki þar núna!

Annars er ég svo hægt og hægt að draga mig til hliðar hjá Saga Film (sem nú er í eigu Baugs!!!, hvað varð um siðferðið soyr ég nú bara?) til þess að undirbúa mig undir feðrina og búsetuna úti. Ég get ekki annað en skolfið af tilhugsuninnu um að samlagast nýjum menningarheimi og taka þátt í því ferli að aflæra og endurlæra það sem ég hef verið að starfa við undanfarni ár! Þvílík sæla.

Já, lífið gæti ekki verið betra þó svo ég hefði hannað það sjálfur!

Og á þeirri ljúfu nótu kveð ég í kvöld en hef fullan hug á því að tala meira um listisemdir landsins við fyrsts tækifæri.

Bestu kv.

Þorleifur

Góða kvöldið

Er á Akureyri eftir að hafa keyrt um 1200 kílómetra síðustu 2 sólarhringa.

Það virðist vera að linkakerfið sé í einhverju rugli hjá mér, allaveganna þá vildi ég ekki leiða fólk inn á heimasíðu microsoft.com. Ekki í tilefni skrifanna á síðunni né undir nokkrum öðrum kringumstæðum.

Biðst ég forláts vegna óþæginda sem þessi skelfingaratburður gæti hafa fært einhverjum.

Heyrumst seinna.

Þorleifur

Góðan daginn

Ég ákvað að njóta rólegs dags í bænum og sleppa því að liggja með pappakassaklæddu fólki í appelsínugulum regngöllum á útihátíðum lansins.

Hugsaði með mér að það væri upplagt að handa á kaffibrennslunni og stúdera einhvern alþjóðlegan aktvíisma. Því búinn að liggja á netinu og rakst meðal annars á þetta. Þarna getur maður fylgst með hinni heillavænlegu þróun lýðræðisins í Bandaríkjunum.

Hafi maður áhuga á því að kynna sér hvernig AIDS lyfjaprófanir fara fram á fátækraheimilum New York þá er þetta góður staður.

Einnig hef ég verið að sanka að mér efni frá fornu fari á þassari frábæru síðu.

Það er nefnilega misskilningur að það sé aktívismi sé eitthvað nýtt af nálinnni.

að lokum má geta þess til gaman að ég er klæddur bol með mynd af MAO þar sem hann horfir fram á veginn. Þetta er gert í svaraskyni við meistara Hannes Hólmstein sem nýlega gat ekki fundið nógu sterk orð í íslensku til þess að lýsa viðbjóði sínum á þessum manni. Svo getur vel verið að séra Hannes hafi rétt fyrir sér, að Mao hafi verið ólýsanlegur skíthæll, en það breytir ekki þeirri staðreynd að um leið og eitthvað er orðið þjóðfélagslega samþykkt þá kemur upp í mér lítill djöfull sem getur ekki annað en potað í hina samþykktu blöðru.

Bið að heilsa

Þorleifur

Góðan dag.

Það er margt að gerast í samfélaginu, þó ekki verði meira sagt.

Hæst ber náttúrulega sala Landssímans, sem virðist vekja almenna lukku allra. Ekki þarf það að teljast skrítið að þessi gengdarlausa gleði ríki enda ríkir alger einstefna í umræðunni um einkavæðingu, það er, að einkavæðing sé FRÁBÆR!

En, partýpooper sem ég er, þá hef ég ýmislegt við einkavæðinguna að athuga. Ekki ætla ég mér að byrja að rífast yfir hvernig var staðið að þessu í þetta skipti (þó það veki alltaf upp grunsemdir hjá mér þegar menn finnast þeir þurfa að taka fram að allt hafi verið uppi á borðinu, ég veit það með mig að þegar ég tjái mig mikið um hvað ég sé heiðarlegur, þá er ég líklega að ljúga.) (svo ég minnist ekki á það að það var um það bil ekkert uppi á borðinu eða neins staðar því að ekkert var gefið upp um ferlið, en það er kannski önnur saga).

Nei, það sem ég er að fetta fingur út í er miklu frekar grunnhugmyndin um einkavæðinguna sem "gott" fyrirbæri.

Það sem í grunninn á sér stað er að fyrirtæki er tekið úr almenningseign og fært yfir á hendur þeirra einstaklinga sem heppilegastir þykja til þess að eiga það hverju sinni. Það sem gerist við þetta er annars vegar að fyrirtækið fer úr tilturulega lýðræðislegu ferli, það er úr höndum manna sem kosnir eru til starfa af alþýðu manna, yfir í einræðislegt ferli, það er stjórnarstrúktúr sem er einræðislegur í uppbyggingu. Því er það alger mótsögn að halda því fram að þarna sé um skref til frelsis að ræða.

Á hinn bóginn er áherslubreytinging sem á sér stað. Í fyrirtæki er arðsemi ekki efst á listanum. Vissulega er hún til staðar en komi þær aðstæður upp (til dæmis í kreppu) að ekki sé hægt að gera miklar kröfur til arðsemi þá er auðveldara að láta það viðgangast í fyrirtæki í almannaeigu. Það þýðir að ekki er hlaupið til og fólki sagt upp, náttúruverndarsjónarmið geta komið upp á móti arðsemismarkmiðum, ekki þarf að minnka þjónustu (eða skera burt þjónustu sem ekki er arðbær, allaveganna í krónum talið) og fleira í þeim dúr.

Við einkavæðingu þá verður arðsemi grundvöllur allrar sýnar fyrirtækisins og skiptir þá litlu hvað kosta þarf til svo arðsemin haldist. Þessu ti stuðnings er hægt að skoða Bandaríkjamarkað í hvert sinn sem kreppa (eða auknar kröfur eigenda um arðsemi) gera vart við sig.

Með þessu er ég ekki að segja að þetta sé allt rangt og vitlaust, heldur frekar hitt að um leið og eitthvað er orðið þjóðfélagslega samþykkt þá verður það hlutverk listamanna að fara að spurja óþægilegra spurninga.

George Orwell sagði eitt sinn ? " If liberty means anything at all, it means the right to tell people what they do not want to hear. "

ég tel að það eigi við í þessu tilfelli.

Bestu kv.

Þorleifur

Góða kvöldið

að venju sit ég á Kaffibrennslunni. Það er réttast að taka það fram að ég er ekki alltaf hérna, heldur er það svo að venjulega finn ég mér tíma til þess að skrifa þegar ég sit hérna í rólegheitunum...

En allaveganna þá er ég búinn að vera duglegur í dag. Fann og las fullt af spennandi efni, svo sem viðtal við lýðræðisfræðinginn John Keane, greinar eftir George Orwell og svo downloadaði ég bókum (löglega) eftir Tourqueville um lýðræðið í Bandaríkjunum en sú bók er skrifuð seint á 18 öld en er enn þann dag í dag með merkilegri bókum sem skrifaðar hafa verið um lýðræðið og framtíðarhorfur þess.

Það var eitt í kvótum sem ég fann eftir George Orwell sem vakti hjá mér sérstakann áhuga, kvótið var einhvernveginn svona: " Pacifism is objectively pro-fascist. This is elementary common sense. If you hamper the war effort of one side, you automatically help out that of the other. Nor is there any real way of remaining outside such a war as the present one. In practice, 'he that is not with me is against me. "

Kannast einhver við þetta?

Annars er ég í raun að taka mér frí frá því að hugsa um leikhús, enda er sumar og sól og það er nógur tími til þess að pirra sig yfir leiklistinni þegar nær dregur hausti. Svo má ekki gleyma því að ég er að fara út í nám sem mun snúast um leikhúsið 24-7 þannig að ég held að það sé allt að því óhætt að taka sér smá break núna.

En á hinn bóginn er ég að safna að mér efni sem ég mun vissulega nýta mér þegar fram líða stundir og ég fer aftur út á völlinn með það fyrir augum að tala við samfélagið í gegnum listsköpun.

Það er magnað þear maður skoðar stöðuna í heiminum núna hvað listin er í raun mögnuð og hvað við erum lítið meðvituð um það.

Er að lesa bókina "Collapse" eftir Jared Diamond þar sem hann er að rýna í ástæður þess að samfélög eiga það til að hrynja. Hann segist hafa skrifað bókina með það fyrir augum að upplýsa okkur um söguna til þess að sýna okkur fram á hætturnar sem blasa við í heiminum í dag.

Og eitt eiga öll samfallin samfélög sammerkt, það grunaði engan að hrunið væri yfirvofandi!

Humm... Ég minni á að ég skrifaði greinar um hið hrynjandi veldi Bandaríkin fyrir skemmstu...humm....

En annars er ég að njóta sólar og sumars, hamingju og upplýsingu og óska ykkur sambærilegrar fullnægju.

Þorleifur

Heilræði dagsins (og kannski eitthvað að hugsa um í stærra samhengi)

Hvernig vitum við hverjir eru góðu gæjarnir ef allir eru klæddir eins?

humm....

Þorleifur