Góða kvöldið
Já, það er skrýtið lífið þessa dagana.
Frá því að getað ekki beðið eftir því að komast úr skóla og fara að leikstýra í það að geta ekki beðið eftir því að komast frá því að leikstýra og inn í skóla.
Tíminn og hringurinn (eða spírallinn).
Þetta þýðir sumsé að ég veit hvað ég er að fara að gera næstu 2 - 4 árin. Ég er að fara að búa í uppáhaldsborginni minni, að bæta við mig þekkingu í því sem hjartað segir mér að ég geri best og loksins lítur út fyrir það að við Meri verðum á sama stað í lengri tíma. Með ákveðna fullvissu hvernig landslagið lítur út.
Ég veit það nú samt fyrir víst að lífið á eftir að grípa einhvernveginn inn í og snúa öllu á haus en það er það eina sem er öruggt í lífinu, það að það hættir aldrei að koma á óvart.
En þetta verður góður tími, ég finn það í hjartanu.
Svo var konan mín að útskrifast og er nú löggildur arkítekt og hennar fyrsta verk verður að teikna nýtt hús handa okkur á Grettisgötunni. Og svo er bara að byggja!
Annars ligg ég yfir leikverkum. Er að lesa Söru Kane ennþá því að maður tórir ekki nema lítið af henni í einu. Einnig er ég að kíkja á Ravenhill og Barfuss.
Og datt loks niður í fantasíu. Það er alveg frábært að hverfa stundum út úr heimi Economist og pólitíkur, svindls, kapítalisma og eiginhagsmunasemi og yfir í heima þar sem manngildi skipta ennþá máli. Það eru allir hugrakkir, hræddir, stoltir, góður, vondir, stórhuga, sviksamir og heiðarlegir. Þeir eru svo fallega basic einhvernveginn. Það er stórkostlegt að setjast niður í 5 tíma eða svo og hverfa á vit dreka og djöfla, flugskipa og orka. og ímyndunaraflið fær að fljúga með!
En nóg í kvöld.
Bið að heilsa
Þorleifur
föstudagur, apríl 22, 2005
miðvikudagur, apríl 20, 2005
mánudagur, apríl 18, 2005
Góða kvöldið
Afsakið þögnina. Það er full vinna að vera í fríi.
Ég er reydnar alveg ömurlegur í því. Eftir svona langa vinnutörn þá veit ég barasta ekki hvernig ég á að snúa mér þegar skyldurnar hvíla ekki á mér.
Ég reyni að lesa og skrifa og hugsa og tefla en allt kemur fyrir ekkert, ég verð bara órólegur.
Þetta er einhverskonar ástand sem er nýtt í sögunni. Maðurinn er að verða svo úrkynjaður að hann getur ekki tekið sér andartaks frí til þess bara að vera.
Ég gekk meiraðsegja svo langt að ég fékk hugmynd að grunni að leiklistarhugmynd. Og það svona stuttu eftir að ég hét mér því að ég myndi ekki skrifa leikrit neitt á næstunni. REyndar býst ég ekki við því að ég skrifi þetta (allaveganna ekki einn) heldur vinni þetta með öðrum. Og auðvitað kemur þetta ekki bara úr heiðskýru loftinu, þetta er búið að vera að kraumast undanfarið eftir að ég fékk styrkinn til að setja upp verkið á næsta ári.
Ég settist bara niður og las einhver 7 ný leikrit og allt í einu þá varð mér bara ljóst hvað ég þyrfti að fjalla um næst. Reynslan af American Diplomacy er strax að skila sér því að ég viet nákvæmlega hvering leikrit ég vil ekki skrifa. Næst þá ætla ég mér að stjórna forminu mun betur en ég gerði í AMD og láta það ekki leiða mig eins og ég gerði þar. Einnig ætla ég að vinna út frá eigin reynsluheimi en ekki reyna að skrifa allt um allt. Bara leiða áfram inn í það sem ég vil fjalla um og það sem mér finnst að helst þurfi að tala um í leikhúsinu á þessum tímum.
Það veðrur að fjalla um tómhyggjuna. Hina duldu ógn samtímans. Eftir að guð hætti að vera lifandi hluti af lífi mannanna þá er einhver kapítalískur tómleiki það eina sem er eftir. Það eru allir meira og minna óhamingjusamir, eða að leita lausna á því hvering það eigi að verða hamingjusamt. En leitin er alltaf í það sem samfélagið er búið að kenna okkur að virki, peninga og völd. En peningar eru hreyfiafl ekki orkugjafi. Og því er leit í þá að lífsbreytnadi hamingju dæmd til þess að mistakast.
Þetta er stórt, mikið og flókið mál. Og svo erfitt er að rökstyðja það að ég held að eina leiðin til þess að koma því á framfæri sé að gera það í gegnum listina. Þar sem við fáum að fylgjast með fólki og hvernig umhverfi þeirra mótar það og breytir, ýtir og hrekur. Þannig geta hugsanir okkar og tilfinningar sagt skilið við hækju rökhyggjunnar í andartak og fundið leið að auknum skilningi.
En nóg í kvöld. Það er 2 dagar í deadline from BERLIN!!!
Þorleifur
Afsakið þögnina. Það er full vinna að vera í fríi.
Ég er reydnar alveg ömurlegur í því. Eftir svona langa vinnutörn þá veit ég barasta ekki hvernig ég á að snúa mér þegar skyldurnar hvíla ekki á mér.
Ég reyni að lesa og skrifa og hugsa og tefla en allt kemur fyrir ekkert, ég verð bara órólegur.
Þetta er einhverskonar ástand sem er nýtt í sögunni. Maðurinn er að verða svo úrkynjaður að hann getur ekki tekið sér andartaks frí til þess bara að vera.
Ég gekk meiraðsegja svo langt að ég fékk hugmynd að grunni að leiklistarhugmynd. Og það svona stuttu eftir að ég hét mér því að ég myndi ekki skrifa leikrit neitt á næstunni. REyndar býst ég ekki við því að ég skrifi þetta (allaveganna ekki einn) heldur vinni þetta með öðrum. Og auðvitað kemur þetta ekki bara úr heiðskýru loftinu, þetta er búið að vera að kraumast undanfarið eftir að ég fékk styrkinn til að setja upp verkið á næsta ári.
Ég settist bara niður og las einhver 7 ný leikrit og allt í einu þá varð mér bara ljóst hvað ég þyrfti að fjalla um næst. Reynslan af American Diplomacy er strax að skila sér því að ég viet nákvæmlega hvering leikrit ég vil ekki skrifa. Næst þá ætla ég mér að stjórna forminu mun betur en ég gerði í AMD og láta það ekki leiða mig eins og ég gerði þar. Einnig ætla ég að vinna út frá eigin reynsluheimi en ekki reyna að skrifa allt um allt. Bara leiða áfram inn í það sem ég vil fjalla um og það sem mér finnst að helst þurfi að tala um í leikhúsinu á þessum tímum.
Það veðrur að fjalla um tómhyggjuna. Hina duldu ógn samtímans. Eftir að guð hætti að vera lifandi hluti af lífi mannanna þá er einhver kapítalískur tómleiki það eina sem er eftir. Það eru allir meira og minna óhamingjusamir, eða að leita lausna á því hvering það eigi að verða hamingjusamt. En leitin er alltaf í það sem samfélagið er búið að kenna okkur að virki, peninga og völd. En peningar eru hreyfiafl ekki orkugjafi. Og því er leit í þá að lífsbreytnadi hamingju dæmd til þess að mistakast.
Þetta er stórt, mikið og flókið mál. Og svo erfitt er að rökstyðja það að ég held að eina leiðin til þess að koma því á framfæri sé að gera það í gegnum listina. Þar sem við fáum að fylgjast með fólki og hvernig umhverfi þeirra mótar það og breytir, ýtir og hrekur. Þannig geta hugsanir okkar og tilfinningar sagt skilið við hækju rökhyggjunnar í andartak og fundið leið að auknum skilningi.
En nóg í kvöld. Það er 2 dagar í deadline from BERLIN!!!
Þorleifur
föstudagur, apríl 15, 2005
Góða kvöldið
þetta er ekki beinlýnis auðveld vika. Ég er ekki viðstaddur mikla sigurför krakkanna minna fyrir norðan. Þess í stað hírist ég í Helsinki og bíð þess að fá að heyra frá Berlín! Og það er ekki auðveld
En ég stytt mér stundir með því að lesa fullt af leikverkum og skanna hvað er að gerast í leikhúsheimunum almennt.
Undanfarna daga hef ég verið að lesa verk eins og Adrenalín Heart sem er sovna nokkurs konar fyrstu persónu frásögn af glapræði þess að vera á eiturlyfjum (suplise!!!). Mér þótti nú reyndar ekki mikið í það varið þó svo það hafi borist mér með sterkum meðmælum. Þetta er að mínu viti svona listaspríuleikrit sem er að reyna að setja eitthvða sem er hrikalegt og vel þekkt í voðalega listrænan og óarístótelískann búning og heldur að með því verði það eitthvað merkilegra, en það verður það ekki. Þess í stað þá á maður bara erfitt með að fylgja því eftir á hvaða eiturlyfjum viðkomandi er á hverri stundu og hverjum hún þarf að ríða til þess að fá þau. En það var samt margt í þessu sem hafði áhrif á mig að því leiti að gaman væri að vinna með eitthvað af þemunum sem eru í verkinu þó svo ég hefði ekki áhuga á því að setja þetta verk upp.
Næsta verk var annað verk bræðranna frá Rússlandi (þeirra sem skrifuðu Terrorisma). Þetta er einhverskonar verk um einhverskonar veruleika sem einhverskonar fólk þekkir eflaust í einhverskonar aðstæðum. Var ekki hrifinn en ágætis afþreyjingarlesning á eftirmiðdegi.
Svo fór ég og keypti mér heildarverk Sarah Kane og las fyrsta verkið (keypti reyndar í leiðinni Hamlet og Othello, svona til að hafa til samanburðar). Þetta er náttúrulega gargandi snilld og mér óskiljanlegt af hverju þessi verk hafa ekki leitað á íslenskt svið! Kannski að því að svo mikið af íslenskum höfundum er að reyna að skrifa sitt eigið kúk og piss og nauðg og rassaríðingar og augntóftasog og þannig að fólk telur ekki þörf á henni, en það er algjör misskilningur. Það er ekki það sem hún er að skrifa um. Vissulega er ofbeldið rosalegt í verkum hennar en það er ekki aðalatriðið heldur er það notað til þess að vísa í ákveðinn veruleika eða sem hliðstæður, jafnvel birtingarmyndir á þeim aðstæðum sem uppi eru í verkum hennar.
Og þetta langar mig að setja upp. Veit ekki alveg hvernig ég fer að því en ætla virkilega að leggja höfuðið í bleyti og koma þessu á svið. Þetta er svo máttug maður!!!!
Er annars að lesa The short history og nearly everything og skemmti mér konunglega. Ég tek svona vísindaköst af og til. Las um árið hina mjög svo skemmtilegu bók "the short history og time" eftir Hawkins og er nú sumsé að vinna mig í gegnum annan idiot guide to everything. Þetta verður fínt í samtölunum í framtíðinni. Sé það fyrir mér:
"Gaman að þú skulir minnast á himinninn. Vissir þú að Halley halastjarnar var alls ekki fundin af Halley sjálfum? Og í raun fann hann ekkert upp en gerði mannkyninu í raun þann greiða að koma Newton á sporið sem leiddi seinna að tímamótaverkinu Principia? Vissir þú það ekki? Nú, það var þannig að Halley var á fylliríi með félögum sínum.... Allt fengið eftir bestu heimildum.
Svo er ég búinn að vera að lesa um sögu leikstjórabylgjunnar í Hollywood. Merkilegt tímabil þar 1965 - 1980!
Að ógleymdu minni vikulegu skemmtilesningu The Economist. Og ef ég hef ekki sagt það nógu skýrt hér áður þá segi ég það hér með. Þetta ætti að vera skyldulesning á hverju heimili og skylduumræður um heimsmálin ættu að fylgja í kjölfarið. Og það er mín forræðishyggja!
En nú er nóg komið
Góða nótt
Loutsikatu 3 c 19
Helsinki
Þorleifur
þetta er ekki beinlýnis auðveld vika. Ég er ekki viðstaddur mikla sigurför krakkanna minna fyrir norðan. Þess í stað hírist ég í Helsinki og bíð þess að fá að heyra frá Berlín! Og það er ekki auðveld
En ég stytt mér stundir með því að lesa fullt af leikverkum og skanna hvað er að gerast í leikhúsheimunum almennt.
Undanfarna daga hef ég verið að lesa verk eins og Adrenalín Heart sem er sovna nokkurs konar fyrstu persónu frásögn af glapræði þess að vera á eiturlyfjum (suplise!!!). Mér þótti nú reyndar ekki mikið í það varið þó svo það hafi borist mér með sterkum meðmælum. Þetta er að mínu viti svona listaspríuleikrit sem er að reyna að setja eitthvða sem er hrikalegt og vel þekkt í voðalega listrænan og óarístótelískann búning og heldur að með því verði það eitthvað merkilegra, en það verður það ekki. Þess í stað þá á maður bara erfitt með að fylgja því eftir á hvaða eiturlyfjum viðkomandi er á hverri stundu og hverjum hún þarf að ríða til þess að fá þau. En það var samt margt í þessu sem hafði áhrif á mig að því leiti að gaman væri að vinna með eitthvað af þemunum sem eru í verkinu þó svo ég hefði ekki áhuga á því að setja þetta verk upp.
Næsta verk var annað verk bræðranna frá Rússlandi (þeirra sem skrifuðu Terrorisma). Þetta er einhverskonar verk um einhverskonar veruleika sem einhverskonar fólk þekkir eflaust í einhverskonar aðstæðum. Var ekki hrifinn en ágætis afþreyjingarlesning á eftirmiðdegi.
Svo fór ég og keypti mér heildarverk Sarah Kane og las fyrsta verkið (keypti reyndar í leiðinni Hamlet og Othello, svona til að hafa til samanburðar). Þetta er náttúrulega gargandi snilld og mér óskiljanlegt af hverju þessi verk hafa ekki leitað á íslenskt svið! Kannski að því að svo mikið af íslenskum höfundum er að reyna að skrifa sitt eigið kúk og piss og nauðg og rassaríðingar og augntóftasog og þannig að fólk telur ekki þörf á henni, en það er algjör misskilningur. Það er ekki það sem hún er að skrifa um. Vissulega er ofbeldið rosalegt í verkum hennar en það er ekki aðalatriðið heldur er það notað til þess að vísa í ákveðinn veruleika eða sem hliðstæður, jafnvel birtingarmyndir á þeim aðstæðum sem uppi eru í verkum hennar.
Og þetta langar mig að setja upp. Veit ekki alveg hvernig ég fer að því en ætla virkilega að leggja höfuðið í bleyti og koma þessu á svið. Þetta er svo máttug maður!!!!
Er annars að lesa The short history og nearly everything og skemmti mér konunglega. Ég tek svona vísindaköst af og til. Las um árið hina mjög svo skemmtilegu bók "the short history og time" eftir Hawkins og er nú sumsé að vinna mig í gegnum annan idiot guide to everything. Þetta verður fínt í samtölunum í framtíðinni. Sé það fyrir mér:
"Gaman að þú skulir minnast á himinninn. Vissir þú að Halley halastjarnar var alls ekki fundin af Halley sjálfum? Og í raun fann hann ekkert upp en gerði mannkyninu í raun þann greiða að koma Newton á sporið sem leiddi seinna að tímamótaverkinu Principia? Vissir þú það ekki? Nú, það var þannig að Halley var á fylliríi með félögum sínum.... Allt fengið eftir bestu heimildum.
Svo er ég búinn að vera að lesa um sögu leikstjórabylgjunnar í Hollywood. Merkilegt tímabil þar 1965 - 1980!
Að ógleymdu minni vikulegu skemmtilesningu The Economist. Og ef ég hef ekki sagt það nógu skýrt hér áður þá segi ég það hér með. Þetta ætti að vera skyldulesning á hverju heimili og skylduumræður um heimsmálin ættu að fylgja í kjölfarið. Og það er mín forræðishyggja!
En nú er nóg komið
Góða nótt
Loutsikatu 3 c 19
Helsinki
Þorleifur
sunnudagur, apríl 10, 2005
Goda kvoldid
Jaeja, ta er annar dagurinn ad baki. Tad gekk einnig vel i dag, enda var varla neitt ad gera. Attum stuttan fund med skolasalfraedingnum!!! og Tomas Ostermeier (umraeddum) tar sem ge fekk loks ad tja mig um hvernig eg saeji fyrir mer framtidina og hvada haettur stejudu ad heiminum (og varla tarf eg ad taka fram ad eg hafi nog ad segja). Svo var lika seminar um Grube, verkid eftir Sigarew sem vid attum ad lesa. Tad var nu ekki mikid ad flaekjast fyrir minum og eg er ad komast a ta skodun ad eg skiljitysku, og af tvi er virdist, toluvert betur en sumir af tjodverjunum tarna.
Tad sem einkenndi flesta i tessum inntokuprofum var hversu folk var upptekid af tvi ad sina sig fyrir kennurunum. Tetta reyndi eg ad spara mer tar sem eg tok eftir tvi fyrsta daginn ad teir sem foru ad snakka eitthvad og reyna ad hljoma gafulega voru reknir i land umsvifalaust nema teir gaetu rokstutt sitt mal alla leid. Og tar sem folk sem er ad reyna ad ganga i augun a floki fer idulega ut a rumsjo i leit sinni ad reynslu sem tad hefur ekki ta oftar en ekki vard tad ad draga i land med tad sem tad hefdi sagt. Daemi:
Kennari: Hefdud til viljad vinna med adrar senur til ad vinna med i profunum?(Thorleifur bardist vid og tokst ad halda aftur af ser).
Nemandi: Ja
Kennari: Hvad hefdir tu viljad gera?
Nemandi: Soru Kane.
Kennari: Hvada verk?
Nemandi: Bara...eg a vid...segjum...
Kennari: Veist ekkert hvad tu ert ad tala um?
Nemandi: Ju, eg hefdi viljad gera Phycosis
Kennari: Ja, og hvada senu ta?
Nemandi: EG veit tad ekki.
Kennari: Af hverju stakstu ta upp a tessu?
Eda
Kennari: Hversu gomul er personan?
Namandi: Hun er 16
Kennari: Hvadan dregur tu ta alyktun?
Nemandi: AF tvi ad hun do ari eftir 15 ara afmaelid sitt.
Kennari: Tad getur veri dad tu hafir lesid tad einhversstadar en tad var ekki i tessu verki.
Nemandi: Hvad attu vid?
Kennari: Ertu ekki buinn ad lesa verkid?
Nemandi: Ju
Kennadi: Szndu mer ta hvar tad stendur ad hun hafi daid tegar hun var 16?
Nemandi: Tad var a bladsidu 69
Kennari: Nei, tad stendur ekki tar. Kannski tu aettir ad lesa verkid adur en tu tjair tig um tad, hun do tegar hun va 18 ara i hid minnsta.
Tad reyndist vera rett en engu ad sidur ta var tetta vel falid...
En allaveganna mer gekk vel og tarf nu ad bida i 10 daga eftir tvi ad fa ad vita hvad gerist naest.
En tvaer visbendingar fekk eg to, veit ekki hvad tad tydir en segi samt fra tvi. Annars vegar var eg spurdur ad tvi annars vegar af hverju eg vaeri ad saekja um skolann tar sem eg augljoslega hafdi toluverda reynslu og hins vegar hvort aetladi mer ad laera tysku i sumar...
Hin visbendingin var su ad allir fengu kritik a sinar uppfaerslur, tad er allir nema eg. Tau sogdu ekkert nema takk vid mig! Sumir voru meiradsegja latnir gera senuna aftur tar sem tier voru hakkadir vid vinnuna...
En tetta tarf svo sem ekkert ad tyda svo eg bid spentur!
Thorleifur
Berlin
Jaeja, ta er annar dagurinn ad baki. Tad gekk einnig vel i dag, enda var varla neitt ad gera. Attum stuttan fund med skolasalfraedingnum!!! og Tomas Ostermeier (umraeddum) tar sem ge fekk loks ad tja mig um hvernig eg saeji fyrir mer framtidina og hvada haettur stejudu ad heiminum (og varla tarf eg ad taka fram ad eg hafi nog ad segja). Svo var lika seminar um Grube, verkid eftir Sigarew sem vid attum ad lesa. Tad var nu ekki mikid ad flaekjast fyrir minum og eg er ad komast a ta skodun ad eg skiljitysku, og af tvi er virdist, toluvert betur en sumir af tjodverjunum tarna.
Tad sem einkenndi flesta i tessum inntokuprofum var hversu folk var upptekid af tvi ad sina sig fyrir kennurunum. Tetta reyndi eg ad spara mer tar sem eg tok eftir tvi fyrsta daginn ad teir sem foru ad snakka eitthvad og reyna ad hljoma gafulega voru reknir i land umsvifalaust nema teir gaetu rokstutt sitt mal alla leid. Og tar sem folk sem er ad reyna ad ganga i augun a floki fer idulega ut a rumsjo i leit sinni ad reynslu sem tad hefur ekki ta oftar en ekki vard tad ad draga i land med tad sem tad hefdi sagt. Daemi:
Kennari: Hefdud til viljad vinna med adrar senur til ad vinna med i profunum?(Thorleifur bardist vid og tokst ad halda aftur af ser).
Nemandi: Ja
Kennari: Hvad hefdir tu viljad gera?
Nemandi: Soru Kane.
Kennari: Hvada verk?
Nemandi: Bara...eg a vid...segjum...
Kennari: Veist ekkert hvad tu ert ad tala um?
Nemandi: Ju, eg hefdi viljad gera Phycosis
Kennari: Ja, og hvada senu ta?
Nemandi: EG veit tad ekki.
Kennari: Af hverju stakstu ta upp a tessu?
Eda
Kennari: Hversu gomul er personan?
Namandi: Hun er 16
Kennari: Hvadan dregur tu ta alyktun?
Nemandi: AF tvi ad hun do ari eftir 15 ara afmaelid sitt.
Kennari: Tad getur veri dad tu hafir lesid tad einhversstadar en tad var ekki i tessu verki.
Nemandi: Hvad attu vid?
Kennari: Ertu ekki buinn ad lesa verkid?
Nemandi: Ju
Kennadi: Szndu mer ta hvar tad stendur ad hun hafi daid tegar hun var 16?
Nemandi: Tad var a bladsidu 69
Kennari: Nei, tad stendur ekki tar. Kannski tu aettir ad lesa verkid adur en tu tjair tig um tad, hun do tegar hun va 18 ara i hid minnsta.
Tad reyndist vera rett en engu ad sidur ta var tetta vel falid...
En allaveganna mer gekk vel og tarf nu ad bida i 10 daga eftir tvi ad fa ad vita hvad gerist naest.
En tvaer visbendingar fekk eg to, veit ekki hvad tad tydir en segi samt fra tvi. Annars vegar var eg spurdur ad tvi annars vegar af hverju eg vaeri ad saekja um skolann tar sem eg augljoslega hafdi toluverda reynslu og hins vegar hvort aetladi mer ad laera tysku i sumar...
Hin visbendingin var su ad allir fengu kritik a sinar uppfaerslur, tad er allir nema eg. Tau sogdu ekkert nema takk vid mig! Sumir voru meiradsegja latnir gera senuna aftur tar sem tier voru hakkadir vid vinnuna...
En tetta tarf svo sem ekkert ad tyda svo eg bid spentur!
Thorleifur
Berlin
laugardagur, apríl 09, 2005
Goda kvoldid
Sma pistill fra Berlin.
Fyrri dagurinn ad baki og gekk barasta vel. Tettta var tilturulega audvelt. Fyrst vorum vid latin dansa (eins og sidast, sem eg verd ad segja ad kemur mer spanskt fyrir sjonir) og i kjolfarid gafum vid presentation eftir ad hafa talad vid einn medumsaekjanda okkar i 30 min. Svona dokumentarleikrit um vidkomandi. og tad kemur mer alltaf jafn mikid a ovart hvad eg kem tyskunni vel fra mer fyrir framan adra (tegar eg er ad performa). Tad er eins og tad losni um einhver hoft og undirmedvitundin taki yfir. En tad semse gekk vel og tad veltust allir um af hlatri.
Naest var svo leikstjornarvinna. Eg vann senu med tveimur leikurum ad eigin vali ur teim 3 sem mer voru gefnar i upphafi (tad voru senur ur Tartuffe (boring), Miß sara sampson (tysk klassik) og svo loks ur leikritinu Feuergesicht (eldandlit) sem er nylegt tyskt verk). Eg valdi tad sidastnefnda og vann tar agaetis senu undir vokulum augum tveggja professora. Tetta tok einn og halfan tima og svo var afraksturinn syndur ollum professorunum. Svo vildi til ad einn teirra er ein skaerasta stjarna tyskrar leikstjornar, Thomas Ostermeier, en hann slo einmitt i gegn med verkinu Feuergesichte (Eldandlit!!!!!!!!). Tetta var sumse ansi skrytid en hann virtist bara sattur med tetta. Ad minnsta kosti var eg ekkert spurdur ut i uppsetninguna a medan samnumsaekjendur minir voru sumir grilladir... Kannski taladi vinnan bara synu mali?
En annad er tad ad fretta ad i kvold verdur songleikur i minni uppsetningu frumfluttur i VMA a akureyri. Ekki tad, vid forsyndum a fimmtudag vid glymjandi undirtektir og eg hlakka til ad heyra hvernig tetta muni ganga. En burtsed fra tvi ta var tetta storkostleg upplifun, ad fa ad fylgjast med svona einbeittum og flinkum hopi vinna med hjartanu er gjof sem mer mun seint ur minni lida.
TAkk fyrir mig Rigshopur og siglid fleyjinu stolt um stormasom hof leiklistarinnar!
Thorleifur
Berlin
Sma pistill fra Berlin.
Fyrri dagurinn ad baki og gekk barasta vel. Tettta var tilturulega audvelt. Fyrst vorum vid latin dansa (eins og sidast, sem eg verd ad segja ad kemur mer spanskt fyrir sjonir) og i kjolfarid gafum vid presentation eftir ad hafa talad vid einn medumsaekjanda okkar i 30 min. Svona dokumentarleikrit um vidkomandi. og tad kemur mer alltaf jafn mikid a ovart hvad eg kem tyskunni vel fra mer fyrir framan adra (tegar eg er ad performa). Tad er eins og tad losni um einhver hoft og undirmedvitundin taki yfir. En tad semse gekk vel og tad veltust allir um af hlatri.
Naest var svo leikstjornarvinna. Eg vann senu med tveimur leikurum ad eigin vali ur teim 3 sem mer voru gefnar i upphafi (tad voru senur ur Tartuffe (boring), Miß sara sampson (tysk klassik) og svo loks ur leikritinu Feuergesicht (eldandlit) sem er nylegt tyskt verk). Eg valdi tad sidastnefnda og vann tar agaetis senu undir vokulum augum tveggja professora. Tetta tok einn og halfan tima og svo var afraksturinn syndur ollum professorunum. Svo vildi til ad einn teirra er ein skaerasta stjarna tyskrar leikstjornar, Thomas Ostermeier, en hann slo einmitt i gegn med verkinu Feuergesichte (Eldandlit!!!!!!!!). Tetta var sumse ansi skrytid en hann virtist bara sattur med tetta. Ad minnsta kosti var eg ekkert spurdur ut i uppsetninguna a medan samnumsaekjendur minir voru sumir grilladir... Kannski taladi vinnan bara synu mali?
En annad er tad ad fretta ad i kvold verdur songleikur i minni uppsetningu frumfluttur i VMA a akureyri. Ekki tad, vid forsyndum a fimmtudag vid glymjandi undirtektir og eg hlakka til ad heyra hvernig tetta muni ganga. En burtsed fra tvi ta var tetta storkostleg upplifun, ad fa ad fylgjast med svona einbeittum og flinkum hopi vinna med hjartanu er gjof sem mer mun seint ur minni lida.
TAkk fyrir mig Rigshopur og siglid fleyjinu stolt um stormasom hof leiklistarinnar!
Thorleifur
Berlin
þriðjudagur, apríl 05, 2005
Góða kvöldið
Jæja, hér situr tilturulega sátt leikstjóradula. Það var rennsli, eitt með öllu í kvöld, og það gekk barasta firna vel.
Sýningin samanstendur af bæði skemmtilegum atriðum, frábærum lögum, mögnuðum hópsenum og umfram allt frábærri liðsheild.
Ég hlakka til þess að fylgja krökkunum síðustu metrana og afhenda þeim barnið til umönnunnar, og er þess sannfærður að þau muni bæði passa upp á það og efla það til dáða.
Og þar með líkur hátíðleikanum!
Í öðrum málum...
Það er kominn nýr fréttastjóri, og hananú! En ég hef svolítið verið að hugsa málið og er farinn að hallast að því að fréttastofan hafi farið offari. Ekki það, ég var algerlega sammála þeim og er gjörsamlega búinn að missa trúna á það að hér ríki lýðræði og er í þeirra sorglegu stöðu að trúa alltaf öllu því versta upp á stjórnherrana, en engu að síður finnst mér að fréttamennirnir hafi gengið full hart fram.
Ég neyðist víst til þess að rökstyðja það örlítið betur.
Fréttamenn hafa mikið og afgerandi vald. Þeir eru (sama hvað nokkur segir) áhrifavaldandi afl í samfélaginu og því bera þeir mikla ábyrgð. Með þessu er ég ekki að segja að þeir eigi að vera hlutlausir, skoðanalausir eða veigra sér undan erfiðum málum en þeim ber að fara varlega að þetta vald sem þeim er gefið.
Og eftir á að hyggja finnst mér ekki að þeir hafi gert það í þessu máli. Þeir notuðu öll tökifæri til þess að koma málinu að, spiluðu með þá þreytu sem almenningur er komin með á stjórnháttunum (sem er alveg sérstakt rannsóknarefni út af fyrir sig) og bjuggu þannig vel um hnútana til þess að Auðunn gæti ekki tekið við starfinu.
Og kannski sýnir þetta í raun linkindina sem þeir sýna annars. Því að þetta gæti kallast rétt viðbrögð ef þau væru ekki svo úr takt við hvernig tekið er öðrum málum og hvernig þau eru kynnt og um þau fjallað. Ef þeir tækju á öðrum málum af viðlíka hörku þá væri hér í fyrsta lagi líklega ekki þetta ægisvald sjálfstæðu framsóknar sem við búum við og í öðru lagi líklega réttlátara samfélag.
Nú að lokum... ljóð að hætti hússins.
Ertu þá farinn,
ertu þá farinn frá mér,
hvar verður þú lengi,
má ég þá borga framsóknarflokknum símreikninginn?
Bestu kv.
Þorleifur
Jæja, hér situr tilturulega sátt leikstjóradula. Það var rennsli, eitt með öllu í kvöld, og það gekk barasta firna vel.
Sýningin samanstendur af bæði skemmtilegum atriðum, frábærum lögum, mögnuðum hópsenum og umfram allt frábærri liðsheild.
Ég hlakka til þess að fylgja krökkunum síðustu metrana og afhenda þeim barnið til umönnunnar, og er þess sannfærður að þau muni bæði passa upp á það og efla það til dáða.
Og þar með líkur hátíðleikanum!
Í öðrum málum...
Það er kominn nýr fréttastjóri, og hananú! En ég hef svolítið verið að hugsa málið og er farinn að hallast að því að fréttastofan hafi farið offari. Ekki það, ég var algerlega sammála þeim og er gjörsamlega búinn að missa trúna á það að hér ríki lýðræði og er í þeirra sorglegu stöðu að trúa alltaf öllu því versta upp á stjórnherrana, en engu að síður finnst mér að fréttamennirnir hafi gengið full hart fram.
Ég neyðist víst til þess að rökstyðja það örlítið betur.
Fréttamenn hafa mikið og afgerandi vald. Þeir eru (sama hvað nokkur segir) áhrifavaldandi afl í samfélaginu og því bera þeir mikla ábyrgð. Með þessu er ég ekki að segja að þeir eigi að vera hlutlausir, skoðanalausir eða veigra sér undan erfiðum málum en þeim ber að fara varlega að þetta vald sem þeim er gefið.
Og eftir á að hyggja finnst mér ekki að þeir hafi gert það í þessu máli. Þeir notuðu öll tökifæri til þess að koma málinu að, spiluðu með þá þreytu sem almenningur er komin með á stjórnháttunum (sem er alveg sérstakt rannsóknarefni út af fyrir sig) og bjuggu þannig vel um hnútana til þess að Auðunn gæti ekki tekið við starfinu.
Og kannski sýnir þetta í raun linkindina sem þeir sýna annars. Því að þetta gæti kallast rétt viðbrögð ef þau væru ekki svo úr takt við hvernig tekið er öðrum málum og hvernig þau eru kynnt og um þau fjallað. Ef þeir tækju á öðrum málum af viðlíka hörku þá væri hér í fyrsta lagi líklega ekki þetta ægisvald sjálfstæðu framsóknar sem við búum við og í öðru lagi líklega réttlátara samfélag.
Nú að lokum... ljóð að hætti hússins.
Ertu þá farinn,
ertu þá farinn frá mér,
hvar verður þú lengi,
má ég þá borga framsóknarflokknum símreikninginn?
Bestu kv.
Þorleifur
sunnudagur, apríl 03, 2005
Örstutt enda örþreyttur.
Eins og glöggir lesendur munu efalaust taka eftir þá er þetta skrifað þegar klukkan er vel gengin á sjöunda tímann. Ástæðan er ekki sú að ég hafi tekið upp nýja og heilsusamlegri fótfarartíma, nei, ég var að koma af tækniæfingu á Akueyri.
Ég hafði þá verið í húsi samfleytt frá því klukkan 12 á hádegi og teljast því tímarnir 19 þennan daginn.
En það sem mér kom mest á óvart var andinn í hinum stórbrotna leikhóp sem ég er að vinna með. Ekki heyrðist svo mikið sem púst í kvörtunartón. Það skildu allir að ðþað yrði mál að lýsa sýninguna, að þetta væri oft erfið og leiðinleg vinna en það tókst öllum að halda fókus, einbeitingu og vinnugleði. Fólk svaf standandi á sviðinu á milli þess sem það fór með línurnar sínar og söng.
Ég á ekki orð yfir þessu vinnusiðferði og é ger þess fullviss að ég sem og allir sem að þessari sýningu standa geta ekki aðeins verið stoltir af afrekstrinum heldur mun aginn sem þessi sýning þurfti á að halda til þess að komast í höfn að vera slíkur að ég hefði varla lagt það á atvinnumenn.
Bravó, húrra, jíbbí er það eina sem ég get sagt um þessa krakka á sama tíma og ég geng til náða.
Lesi eitthvert þeirra þetta þá þakka ég þeim fyrir að kenna mér hvað vinnugleðin, trúin og atorkan getur skilað manni langt!
Þorleifur
Eins og glöggir lesendur munu efalaust taka eftir þá er þetta skrifað þegar klukkan er vel gengin á sjöunda tímann. Ástæðan er ekki sú að ég hafi tekið upp nýja og heilsusamlegri fótfarartíma, nei, ég var að koma af tækniæfingu á Akueyri.
Ég hafði þá verið í húsi samfleytt frá því klukkan 12 á hádegi og teljast því tímarnir 19 þennan daginn.
En það sem mér kom mest á óvart var andinn í hinum stórbrotna leikhóp sem ég er að vinna með. Ekki heyrðist svo mikið sem púst í kvörtunartón. Það skildu allir að ðþað yrði mál að lýsa sýninguna, að þetta væri oft erfið og leiðinleg vinna en það tókst öllum að halda fókus, einbeitingu og vinnugleði. Fólk svaf standandi á sviðinu á milli þess sem það fór með línurnar sínar og söng.
Ég á ekki orð yfir þessu vinnusiðferði og é ger þess fullviss að ég sem og allir sem að þessari sýningu standa geta ekki aðeins verið stoltir af afrekstrinum heldur mun aginn sem þessi sýning þurfti á að halda til þess að komast í höfn að vera slíkur að ég hefði varla lagt það á atvinnumenn.
Bravó, húrra, jíbbí er það eina sem ég get sagt um þessa krakka á sama tíma og ég geng til náða.
Lesi eitthvert þeirra þetta þá þakka ég þeim fyrir að kenna mér hvað vinnugleðin, trúin og atorkan getur skilað manni langt!
Þorleifur
föstudagur, apríl 01, 2005
Góða kvöldið
Ég er eiginlega farinn að vorkenna framsóknarmönnum, þetta er náttúrulega skelfileg aðstaða að vera í. Vera úthrópaður um allan bæ og þora vart að láta sjá sig úti af ótta við að híjað sé á viðkomandi.
En niðurlægin og skömm hefur lengi verið fylgja valdlegrar misnotkunar, allaveganna í augum þeirra sem eftir því taka. Og í þetta skipti tóku allir eftir því, líka framsóknarmenn.
Það er erfitt að verja vondan málstað, sérstaklega þegar þú gefur þig út fyrir að vera miðjufylking breiðþenkjandi félagshyggjufólks.
En ég ætti kannski að hætta að tjá mig um þetta þar sem allt hefur nú þegar verið sagt og ég kann ekki við það að gera líf þess góða fólks sem ennþá trúir einhverju í þessum flokki erfiðara. Ég vona bara að annaðhvort komist það til valda (sem er reyndar ólíklegt) eða þá að það sjái sóma sinn í því að ganga til liðs við pólitískt afl sem hefur hugsjónir fyrir framtíðina og þann styrk og málefnagrunn til að fylgja því eftir.
Annars hef ég verið að lesa lærða pistla um rætur skrifa um ástina á 18. öld og hvernig samskiptaminstur aðalstéttarinnar varð undan að láta fyrir þá ört stækkandi fyrirbrigði, borgarastéttinni. Þetta eru reyndar heillandi rannsóknir þar sem þarna liggur grunnurinn að því lýðræðiskerfi sem nú ríkir (sem reyndar þarf að endurskoða eitthvað en er að minnsta kosti sú stefna sem flestir hugsandi menn hafa áhuga á því að viðhaldist í siðuðu samfélagi).
Þetta er reyndar efni í mun lengri pistil en það verður að bíða betri tíma þar sem það er verið að henda mér út af hinu akureyríska kaffi Karólína!
Góðar stundir
Þorleifur
Ég er eiginlega farinn að vorkenna framsóknarmönnum, þetta er náttúrulega skelfileg aðstaða að vera í. Vera úthrópaður um allan bæ og þora vart að láta sjá sig úti af ótta við að híjað sé á viðkomandi.
En niðurlægin og skömm hefur lengi verið fylgja valdlegrar misnotkunar, allaveganna í augum þeirra sem eftir því taka. Og í þetta skipti tóku allir eftir því, líka framsóknarmenn.
Það er erfitt að verja vondan málstað, sérstaklega þegar þú gefur þig út fyrir að vera miðjufylking breiðþenkjandi félagshyggjufólks.
En ég ætti kannski að hætta að tjá mig um þetta þar sem allt hefur nú þegar verið sagt og ég kann ekki við það að gera líf þess góða fólks sem ennþá trúir einhverju í þessum flokki erfiðara. Ég vona bara að annaðhvort komist það til valda (sem er reyndar ólíklegt) eða þá að það sjái sóma sinn í því að ganga til liðs við pólitískt afl sem hefur hugsjónir fyrir framtíðina og þann styrk og málefnagrunn til að fylgja því eftir.
Annars hef ég verið að lesa lærða pistla um rætur skrifa um ástina á 18. öld og hvernig samskiptaminstur aðalstéttarinnar varð undan að láta fyrir þá ört stækkandi fyrirbrigði, borgarastéttinni. Þetta eru reyndar heillandi rannsóknir þar sem þarna liggur grunnurinn að því lýðræðiskerfi sem nú ríkir (sem reyndar þarf að endurskoða eitthvað en er að minnsta kosti sú stefna sem flestir hugsandi menn hafa áhuga á því að viðhaldist í siðuðu samfélagi).
Þetta er reyndar efni í mun lengri pistil en það verður að bíða betri tíma þar sem það er verið að henda mér út af hinu akureyríska kaffi Karólína!
Góðar stundir
Þorleifur
Góða kvöldið
Ég er eiginlega farinn að vorkenna framsóknarmönnum, þetta er náttúrulega skelfileg aðstaða að vera í. Vera úthrópaður um allan bæ og þora vart að láta sjá sig úti af ótta við að híjað sé á viðkomandi.
En niðurlægin og skömm hefur lengi verið fylgja valdlegrar misnotkunar, allaveganna í augum þeirra sem eftir því taka. Og í þetta skipti tóku allir eftir því, líka framsóknarmenn.
Það er erfitt að verja vondan málstað, sérstaklega þegar þú gefur þig út fyrir að vera miðjufylking breiðþenkjandi félagshyggjufólks.
En ég ætti kannski að hætta að tjá mig um þetta þar sem allt hefur nú þegar verið sagt og ég kann ekki við það að gera líf þess góða fólks sem ennþá trúir einhverju í þessum flokki erfiðara. Ég vona bara að annaðhvort komist það til valda (sem er reyndar ólíklegt) eða þá að það sjái sóma sinn í því að ganga til liðs við pólitískt afl sem hefur hugsjónir fyrir framtíðina og þann styrk og málefnagrunn til að fylgja því eftir.
Annars hef ég verið að lesa lærða pistla um rætur skrifa um ástina á 18. öld og hvernig samskiptaminstur aðalstéttarinnar varð undan að láta fyrir þá ört stækkandi fyrirbrigði, borgarastéttinni. Þetta eru reyndar heillandi rannsóknir þar sem þarna liggur grunnurinn að því lýðræðiskerfi sem nú ríkir (sem reyndar þarf að endurskoða eitthvað en er að minnsta kosti sú stefna sem flestir hugsandi menn hafa áhuga á því að viðhaldist í siðuðu samfélagi).
Þetta er reyndar efni í mun lengri pistil en það verður að bíða betri tíma þar sem það er verið að henda mér út af hinu akureyríska kaffi Karólína!
Góðar stundir
Þorleifur
Ég er eiginlega farinn að vorkenna framsóknarmönnum, þetta er náttúrulega skelfileg aðstaða að vera í. Vera úthrópaður um allan bæ og þora vart að láta sjá sig úti af ótta við að híjað sé á viðkomandi.
En niðurlægin og skömm hefur lengi verið fylgja valdlegrar misnotkunar, allaveganna í augum þeirra sem eftir því taka. Og í þetta skipti tóku allir eftir því, líka framsóknarmenn.
Það er erfitt að verja vondan málstað, sérstaklega þegar þú gefur þig út fyrir að vera miðjufylking breiðþenkjandi félagshyggjufólks.
En ég ætti kannski að hætta að tjá mig um þetta þar sem allt hefur nú þegar verið sagt og ég kann ekki við það að gera líf þess góða fólks sem ennþá trúir einhverju í þessum flokki erfiðara. Ég vona bara að annaðhvort komist það til valda (sem er reyndar ólíklegt) eða þá að það sjái sóma sinn í því að ganga til liðs við pólitískt afl sem hefur hugsjónir fyrir framtíðina og þann styrk og málefnagrunn til að fylgja því eftir.
Annars hef ég verið að lesa lærða pistla um rætur skrifa um ástina á 18. öld og hvernig samskiptaminstur aðalstéttarinnar varð undan að láta fyrir þá ört stækkandi fyrirbrigði, borgarastéttinni. Þetta eru reyndar heillandi rannsóknir þar sem þarna liggur grunnurinn að því lýðræðiskerfi sem nú ríkir (sem reyndar þarf að endurskoða eitthvað en er að minnsta kosti sú stefna sem flestir hugsandi menn hafa áhuga á því að viðhaldist í siðuðu samfélagi).
Þetta er reyndar efni í mun lengri pistil en það verður að bíða betri tíma þar sem það er verið að henda mér út af hinu akureyríska kaffi Karólína!
Góðar stundir
Þorleifur
Gerast áskrifandi að:
Ummæli (Atom)
