Góða kvöldið

Aldrei hættir maður að læra.

Talvan mín ákvað fyrir skemmstu að slökkva á sér og kvað upp um það að talvan hefði látið lífið.

Ég fékk náttúrulega kast og hringdi heim.

Elskulegheitin sem mér voru sýnd hjá EJS voru til fyrirmyndar. Ég fékk sendan nýjan skjá um hæl með fyrirmælum um að setja hann bara sjálfur í lappann minn.

nú, það hélt ég nú.

Beið svo og beið og loks kom skjárinn. Þorleifur settist þá niður, skrúfaði allt apparatið í sundur og kom nýjum skjá fyrir. Talvan mín er komin í lag og það var ÉG SEM GERÐI ÞAÐ!!!

Í öðrum fréttum (og ekki sov mikilvægum) þá er Merkel orðinn kanslari þýskalands. Frábært, þá getur frjálshyggjan farið að taka sér bólfestu. Reyndar í samstarfi við Sósíal Demókrata þannig að ekki er öll von úti enn en það verður spennandi að fylgjast með því hvernig fer hér.

Á morgun ætla ég að birta leikdóma um tvær sýningar sem ég hef séð hér nýlega, Faust II eftir Thalheimer og Glæp og Refsingu hjá Kastorf í Volskbuehne.

Þangað til bið ég að heilsa

Þorleifur

Godan daginn

Seint verd eg nu talinn rolegur madur. Ekki tad ad eg se einhver hrotti en eg a tad ti lad vera fastur fyrir.

Og ekkert fer eins o taugarnar a mer og burokratia! Og af henni er nog ad finna i Tyskalandi.

Stutt daemisaga:

Eg var stodvadur i lestinni tar sem eg hafdi gleymt studentapassanum minum. Eg var latinn hafa sekt sem fengist aftuköllud maetti eg med sektarmidann a tiltekna adressu fyrir tiltekinn tima. Nu, hlydinn eins og hundi ber, maetti afbrotamadurinn a stefnumotid stadradinn i tvi ad gera tegnlega skyldu sina og syna reglum stjornvalda virdingu. En stjornin fannst hid taeplega klukkutimaferdalag sem krafist var af manni naegileg refsing og tessu komast eg ad tegar eg dro numerid 518! Leit svo a skjainn og sa ad uppi var numer 380. Ekki var um ad raeda stola fyrir tessi 150 - 200 manns sem voru ad bida eftir a fa ad greida tannig standa skyldi madur - og BROSA.

Vid taekifaeri sem tessi kemur upp i mer svo megn puki ad fatt raedur vid hann. Eg fyllist rettlatri reidi fyrir hönd borgara landsins og sver ad eg muni gera mitt i tvi ad fella veldid. I tetta skipti ta beindist reidi min ad örygisverdi nokkrum sem stod tarna i grenndinni og passadi ad engin vaeri med einhver uppsteit. Eg spurdi hann afar rolega hvad tetta aetti eiginlega ad tyda, hvort ad honum fyndist i lagi ad folk skildi turfa ad bida. Eg tek tad skyrt fram ad eg gerdi mer fyllilega grein fyrir tvi adhann getur ekkert af tessu gert, en hann gaeti synt sma samud. Vördurinn leit a mig maeddum augum sem skerptust vid tad ad koma auga a fornarlambid og skaut svo ut ur ser "Teir sem brjota reglurnar eiga svona hluti skilda". Eg turfti ad halda aftur af mer ad kyla ekki manninn. Hann sa ad sigur var i höfn, ad einn enn hafi verid borinn ofurlidi af kerfinu osigrandi og varvid tad ad snua ser fra tegar litla fornarlambid let ut ur ser "Tad sögdu nasistarnir lika" og svo labbadi fornarlambid i burtu. Eg gat nu samt ekki stillt mig um ad kikja a kall og sja hvernig hann rodnadi allur og tutnadi. Eg aetti a vera med samviskubit en eg get ekki annad en verid pinku anaegdur med mig, burokrasia 130 - Thorleifur 1

Meira seinna

Thorleifur

Smá þögn en nú skal talað að nýju.

Maður veit eiginlega ekki hvað maður á að halda í sambandi við Baugsmálið.

Þetta er ein alsherjar vitleysa frá upphafi til enda.

Það er ljóst að menn í Sjálfstæðisflokknum hafa verið með puttana á málinu, og er það skiljanlegt þegar maður hugsar til þess að Davíð er haldinn landsföðurskomplex. Hann sér eitthvað sem hann telur vera þjóðinni hættulegt og bregst við. Ekki má svo gleyma því að í huga hans þá er hann upphafsmaður hins frjálsa markaðar á Íslandi (vill oft gleymast að Sjálfstæðisflokkurinn var á móti EES sem innleiddi að mestu þetta frelsi, einnig vill það gleymast að ISG var með því) og hann þyrfti að laga til eftir sig í kjölfarið.

En svo er það hlið Baugs og Fréttablaðsins. Það er augljóst að Fréttablaðið er að draga taum eiganda sinna. Og það er hættulegt. Mér er alveg sama hvað hver segir, það á ekki að birta einkapósta manna í millum nema það varði almannahagsmuni. Að Jónína Ben hafi verið fúl út í Jóhannes og hjálpað Jóni Gerald eru ekki almannahagsmunir. Ef þarna hefði verið um að ræða e-mail frá DAvíð til Ríkislögreglustjóra þá værum við með aðra stöðu uppi en það er langt í frá að svo sé.

Og slæmt þykir mér að margir mætir vinstri menn (mér leiðist reyndar þetta orðatiltæki) séu í því að réttlæta gerðir helsta auðvalds landsins. Baugur er hættulega stór á Íslenskum markaði. Það þýðir ekki að það sé í lagi að kæra þá og draga í svaðið, það er eitthvað sem á að taka á með lögum (eins og gert ver í Bandaríkjunum með Microsoft þegar upp komst um samkeppnishamlandi aðgerðir þess fyrirtækis).

Svo getur það vel verið að eitthvað sé til í þessum ákærum og þá rúlla þær bara sinn veg innan réttarkerfisins. En verði þeim vísað frá þá er það áfellisdómur yfir Ríkisskattstjóra sem myndi í öllum lýðræðisríkjum þurfa að víkja (engin hætta á því hérlendis). Það að geta ekki skýrt ákærur sakamáli er stóralvarlegt mál, bæði gagnvart embættinu sem og almenningi sem missir tiltrú á embættinu og hlýtur að búast við því að komist það í kast við lögin þá verði vinnubrögðin eftir því.

Umfram allt þá er þetta sorglegt mál sem ég vona að líði hjá sem fyrst.

Einnig var það sorglegt að umboðsmaður alþingis skyldi ekki sjá ástæðu til þess að rannsaka þátt Halldórs í KBbankamálinu. Mér er sama undir hvaða aðstæðum það er, það er EKKI í lagi að selja sjálfum sér ríkisbanka. Þó svo hann hefði tapað á viðskiptunum. Þetta er ekki spurning um mögulegan hagnað heldur hitt að hann sat beggja megin borðsins. Og ég vona að þessu gleymi þjóðin ekki í komandi kosningum.

Af mér sjálfum er það að frétta að skólinn er að taka á sig mynd. Er á námskeiði sem felur i sér þjálfun með brúður. Þetta er gömul hefð frá Austur Evrópu og stórmerkileg. á morgun mun ég svo sýna með brúðum einþáttung sem ég er búinn að drösla saman úr Macbeth sem ég er að lesa á þýsku um þessar mundir.

Annars er gaman í Berlín og Meri kemur á Sunnudaginn og þá verður gaman að vera til.

Bestu kv.

Þorleifur

Góðan daginn

Það er bjart og heitt í Berlín í dag.

dagurinn fann undirritaðann á Alexandertorginu í miðborg Berlínar þar sem hann í félagi við þjóðverjann Carl, bauð fólki upp á að þrífa borgina (einn fermeter í einu) og fá í staðinn það sem undan kústinum kom í vinnulaun. Einnig var málaður hringur á torgið með nafni viðkomandi til merkis um framlag hans við hina borgaralegu þrifnaðarstefnu.

Þetta vakti mikla kátínu viðstaddra og tóku fjölmargir þátt í átakinu.

Uppákoman var tekin upp á videó sem hluti af heimildarmyndinni um stofnun alþjóðlegra hreingerningarsamtakanna IRS (International stadtliche reiningung). Takmark samtakanna er að koma á fjöldahreyfingu borgara sem byggð eru upp til móts við stór alþjóðleg fyrirtæki og stofnanir. Með tímanum er vonast til þess að samtökin taki við hlutverki SÞ og útdeili réttlæti um allan heim. Útgangspunkturinn er að þríft götur til þess að hreinsa sálina af óhreinum hvötum. Að með því að verða meðvitaður um umhverfi sitt verði maður hreinn að innan. Hrein sál í hreinu umhverfi.

Bæta má því við að þegar samtökin eru komin á æskilega stærðargráðu þá taki undirritaður við stjórn samtakanna og leiði þau inn í nýja öld.

þangað til það verður þá nema ég heilvænleg DDR fræði við skólann minn, læt lítið fyrir mér fara og bíð færis.

Bestu kv.

Þorleifur

Góðan daginn

Ég er sérlega bjartsýnn á þennan skóla minn og tel að næstu ár verði með einsdæmum skemmtileg!

Annars langar mig að segja þér frá því sem ég gerði í dag.

Skólinn er sumsé hafinn og fyrsta verkefni okkar er að vinna að verkefni með Arkítektanemum. Í dag áttu við að fara út og skoða borgina með það fyrir augum að leita upp staði og fólk sem setja mark sitt á umhverfið. Verkefnið var tilturulega frjálst en í grunninn snýst það um að vinna "leikverk" í opnum rýmum, það er meðal almennings.

Ég tók þetta bókstaflega á fyrsta degi og fór, uppáklæddur og vopnaður dv upptökuvél, í höfuðstöðvar CDU. Þar vildi ég fá að vita hvernig hægriöflin störfuðu í Þýskalandi. Ég sagðist hafa áhyggjur af stöðu hægriaflanna á Íslandi og væri því kominn til þess að aðstoða eftir mætti kosningu Angelu Merkel sem kanslara þýskalands. Þeir vildu ekkert með mig hafa en leystu mig út með húfu, barmmerki, spilastokk og áróðursbæklinga. Ég verð að viðurkenna að ég var örlítið svekktur þar sem ég taldi að frú Merkel hefði hug á því að hitta stærsta aðdáenda sinn en kannski var hún busy og ekki má maður láta heimsku undirmannanna láta á sig fá þegar maður er að vinna á hjartans forsendum.

Ég var sumsé ekki af baki dottinn í trú minni á betri framtíð með Angelu Merkel við stýrið og lagði því leið mína niður að Reichstag (þinghúsi Þjóðverja í miðri Berln) þar sem ég hóf að syngja lög sem tjáðu ást mína til Angelu Merkel. ég stöðvaði vegfarendur og bað þá að söngla með mér "Wir Lieben Angela Merkel". Undirtektirnar létu á sér standa og sífellt varð stærri og stærri hringurinn sem fólk myndaði í kringum mig. Ég reyndi að fá lögregluna með mér í lið en þeim fannst greinilega ekki sæma þeim að syngja um ást á stjórnmálaleiðtogum. Betur gekk með skólakrökkum þangað til kennarinn kom (börn eru svo móttækileg) og anarkistarnir voru ekkert sérlega hrifnir af samkeppninni sem ég veitti þeim.

Loks sá ég rót vandans. Ég þyrfti að útrýma samkeppninni. Út um allt voru einhverjir kommúnistar að dreyfa áróðri, sérstaklega þá þeir grænu. Ég tók því næst upp á því að standa við hlið þeirra og þar sem ég er leikaramenntaður þá hef ég mun betri stjórn á styrk raddar minnar og útsöng þá þar til þeir hrökkluðust í burtu.

Þegar ég var búinn að útrýma samkeppninni (sem er náttúrulega eitt af grunnskilirðum kapítalsimans) þá taldi ég götuna greiða, að nú myndi fólkið þyrpast til mín eins og frelsarans forðum ( ég er ekki frá því að ég finndi innra með mér að eitthvað heilagt vaknaði). Það reyndist ekki vera og sá ég fljótt hvað vandamálið var, fólkið hafði allt of mikið pláss. Það gat svo auðveldlega sveigt hjá mér.

Þar sem ég er löghlýðinn maður fannst mér aðeins og gróft að fara að reisa veggi eða vera með vöðvamenn með mér til að stýra fjöldanum í átt til mín og tók ég þá upp á því að bera út boðskap minn í neðanjarðarletum borgarinnar.

Og þetta reyndist þjóðráð því að þaðan kemst enginn í burtu fyrr en í fyrsta lagi á næstu stöð. Þar söng ég svo og trallaði lýðnum til yndisauka og leiðbeinslu fram eftir degi.

ég er ekki frá því að ég hafi gert meira til að bjarga þýskalandi í dag en ég hef gert á hlut þess hingað til. Smá sjálfboðavinna og samviskan er hrein.

Bestu kveðjur

Þorleifur
Berlín

Góða kveldið

Þorleifur reportar frá Berlín.

Hér er allt á suðupunkti vegna yfirvofandi kosninga, savedbythebell kanslarinn virðist ætla að halda það út einu sinni enn Berlínarbúar finnst ekki mikið til þessarra kosninga koma, enda eru þeir þekktir fyrir anarkíst eðli og þá sérstaklega núna þegar margir hér upplifa að stjórnvöld hafi brugðist.

En hvert er valið?

Valið stendur í raun á milli meira af sama og þýsku útgáfunnar af Thatcher. Frú Merkel vill hér aukna einkavæðingu, minni miðstýringu og færri reglugerðir. Vissulega er hægt að taka undir með henni og segja að það sé margt til í því að þýskt efnahagslíf sé að kikna undan reglugerðafargani en staðreyndin er samt sem áður sú að hér er ennþá að finna eitt sterkasta velferðarkerfi í heimi og að hætta því svo að fyrirtækin hafi það betra er erfitt að sætta sig við.

Það þarf alltaf að skoða kerfi (eins og til dæmis velferðarkerfi) í samhengi við tímann og hvernig því gengur að aðlagast nýjum og breyttum aðstæðum en menn ættu að fara sér hægt í því að breyta kerfum sem það tók mannsaldra að koma á með tilheyrandi mannfórnum og barningi.

En það verður spennandi að sjá hvernig fer og svo í kjölfarið hvernig þetta lítur sov út í kjölfar kosninga.

Af sjálfum mér er það að frétta að skólinn hefst á morgun. ég tók reyndar forskot á sæluna og bauð bekkjarsystkynum mínum í mat á föstudaginn. Eldaði rammíslenska fiskisúpu sem ég dauð samviskusamlega í 30 klukkutímaog bragðaðist hún eftir því, það er vel.

Þetta var frábært kvöld og ég er ekki frá því að þetta verði skemmtilegur bekkur að vera í og spennandi fólk að kynnast.

Fyrsta verkefnið er að vinna með arkítektanemum frá Hamborg í því að dokumentra opin svæði með vidoemyndavélum og eitthvað. Reyndar vitum við fátt um þetta annað en það að vinnan hefst klukkan 11 í fyrramálið og stendur fram til 22 annað kvöld. Og mun gera það sem eftir lifir vikunnar!

Þetta er ekki skóla fyrir letingja.


Svo sat ég í gær með Davíð nokkrum sem hér er að læra heimspeki og rædum við alt milli himins og jarðar. Þessi fögnuður átti þó heldur snubbóttan endi þegar ég var að segja honum sögu af Gunnari Eyjólfssyni þegar einhver nágranninn öskraði á okkur að þegja. En eftir stendur að þetta var skemmtilegt og fróðlegt kvöld.

Jæja, best að koma sér í háttinn og vera nokkuð í lagi á morgun.

Góðar stundir.

Þorleifur

HANN ER FARINN!!!!

Það var mikið.

Nú byrjar maskína Sjálfstæðismanna að milja um mikilfengleika hans og að fylla himinloftin áru hans og ljósi (þó svo að hann hafi gert nóg af því sjálfur meðan hann sat!).

Kannski væri ráð að fara að hugmynd Andra Snæs og útbúa skrín fyrir kallinn undir Keili...

Þorleifur

Góðan daginn

Þetta er greinin sem birt var eftir mig í Fréttablaðinu á mánudaginn. SVo hef ég verið að skoða heimssíðurnar og það virðist vera sem svipaðan lestur megi finna á síðum ekki ómerkari blaða en NYtimes og WP.

hér er greinin:

Samfélag á hamfaratímum

Það eru skelfilegar fréttir sem berast okkur frá Bandaríkjunum þessa dagana. New Orleans er á kafi, lík fljóta um í vatninu, þúsundir manna húka á húsþökum í veikri von um björgun áður en hungrið og þorstinn ber þau ofurliði, hætta er á farsóttum og uppbyggingarstarfið er talið geta tekið mánuði.

En það sem kannski slær mann mest er að fylgjast með því hvernig samfélagið virðist hafa hrunið til grunna.

Gengi vafra um göturnar myrðandi og nauðgandi, rænandi og ruplandi. Skotvopnabúðir hafa verið tæmdar og vopnin notuð til þess að ýta undir óöldina sem nú ríkir.

Fréttir berast okkur úr tímabundnum flóttamannabúðum sem settar voru upp í Superdome, íþróttaleikvangi í borginni, og í ráðstefnumiðstöð borgarinnar af kerfisbundnum nauðgunum og eignapptöku, misþyrmingum og hungursneiðum.

Hvað gerðist? Hvernig getur það verið að samfélagið hafi svo fljótt leysts upp og óöld skapast. Úr hverju eru innviðir samfélagsins ofnir fyrst þeir rifna svo fljótt við mótlæti?

Nú hafa margar borgir Evrópu orðið fyrir gífurlegum flóðum, skemmst er að minnast flóðanna í Prag sem flæddu miðborgina algerlega. Engar fréttir bárust okkur þaðan að gripdeildum og almennu niðurbroti samfélagsins. Hitabylgjan í fyrra (skammarlega) dró þúsundir manna og kvenna til dauða í Evrópu í fyrra án þess að allt færi á annan endann.

Í hverju liggur munurinn?

Gæti hann legið í því að í Evrópu er samfélagið byggt upp á grunni velferðarkerfis þar sem þeir sem ekki standa í efstu stigum samfélagsins hafa engu að síður til hnífs og skeiðar, að hinir minna velmegandi búa við öryggi sem gerir það að verkum að þeir hafa ekki misstu trúnna á það að þeir séu hluti af samfélagi manna.

Í Bandaríkjunum er stór hluti samfélagsins skilinn eftir án heilsutrygginga, framfærsluöryggis, lýfeyristryggina og kannski það sem mestu máli skiptir...mannlegrar virðingu.

Af hverju ætti það fólk að finnast það vera hluti af samfélaginu? Hvaða þegnlegu skildu finnur fólkið sem sveltur á húsþökum New Orleans. Af hverju ætti það ekki bara að taka það sem því hefur aldrei verið boðið uppá.

Hamfarir draga fram í dagsljósið hið sanna ástand. Við þannig aðstæður er ekki hægt að fela sig handa skyggða rúða fjármálastofnana og tölum um hagfræði, það sem telur er hvernig samfélagið bregst við, og á þeim mælikvarða þá fær Bandaríska samfélagið falleinkunn.

Þetta ættu ungir frjálshyggjufrömuðir kannski að hugsa til áður en þeir opna munninn næst um að leggja beri niður hið Evrópska velferðarkerfi

Þorleifur Örn Arnarsson

Góðan daginn

Stutt og laggott.

Þá er ævintýrið að hefjast, ég er kominn til Köpen þar sem ég bíð eftir flugvél til Berlínar.

Þetta er ákveðin óvissuferð þar sem ég veit ekki hvað tekur við, en hvenær gerir maður það???

Það birtist grein eftir mig í miðjuopnu mánudagsblaðs Fréttablaðsins þar sem ég er að fjalla um ástandið í New Orleans þar sem samfélagið virðist hafa hrunið til grunna og tel ég það vísbendingu um hvernig misskiptingin í BNA fer með samfélagið.

Annars er ég á því að flugvöllurinn eigi að fara úr vatnsmýrinni og flytja hann til keflavíkur.

Ég vona að veðrið verði gott við ykkur og hér getið þið fylgst með því sem fyrir augu ber í berlín.

Þorleifur

Góðan daginn

Jæja, síðasti dagurinn í bili á Íslandi.

Ég get ekki sagt að ég muni sakna landsins mikið. Mér leiðist í stórum dráttum umræðan hér sem einkennist af yfirborðsmennsku, fáfræði og tækifærismennsku. Og það er í þessu andrúmslofti sem orðræðan sem hér þrífst getur gert svo.

Hvergi í Evrópu er í gangi alvöru umræða um frjálshyggju...nema hér
Hvergi í Evrópu er í gangi alvöru umræða um að ríkið sé vont... nema hér
Hvergi í Evrópu líta menn upp til Bandaríkjanna...nema hér
Hvergi í Evrópu líta menn til hægri afla Bandaríkjanna með lotningu... nema hér
Hvergi í Evrópu er talið í lagi að selja grunnþjónustu til einkaaðila...nema hér

Og svo mætti lengi telja. Reyndar er það sem ég er að tala um hér að ofan ekki alveg rétt, auðvitað eru litlir hópar öfgamanna sem berja sér á bumbur um alla Evrópu en þeir eiga ekki greiðan aðgang að hinni opinberu umræðu. Svo mætti auðvitað telja gegn rökum mínum með því að benda á að frjálshyggja (sem reyndar er hógværari hægrimennska) þrífst í Austur Evrópu og það er alveg rétt. En á sama tíma má ekki gleyma því að það eru ríki sem nýlega eru búin að brjóta af sér hlekki nýlenduherrana í austri og eru rétt í þessu að byggja upp samfélög sín. Í þeim löndum sem það hefur gengið hvað best þá hafa menn verið fljótir að losa sig við öfgamenn peningahyggjunnar og kjósa sér valdhafa sem bera í raun umhyggju fyrir almenningi landa sinna.

Kannski væri reyndar best að tala um okkur í sömu andrá eins og austurtjaldslöndin þar sem þau hafa enn ekki fundið sinn eigin tón, sinn eigin stíl, sína eigin menningu, finna jafnvægi að nýju. En þau munu gera það. Og það sama á við hér, við eigum eftir að finna okkar eigin rödd. Hættan er bara sú að allt gildismat verði komið út um gluggan áður en það verður.

Að áður en við vöknum upp úr lífsgæðafylleríinu þá verðum við búin að eyðileggja það sem setur okkur á stall með hinum norðurlöndunum sem fyrirmyndarþjóðir meðal þjóða.

Kannski mætti telja þetta allt svartsýnistal hjá mér, kannski er ég bara öfgafullur svartsýnisseggur sem ekki getur trúað því að markaðurinn leysi öll okkar vandamál og allt verði í lagi ef ríkið bara hættir að skipta sér að peningafólkinu. Og það væri alveg rétt, ég trúi því ekki að markaðurinn muni leysa öll okkar vandamál, ég trúi því ekki að fjármagnið vakni upp einn daginn og setji mannlegt samfélag framar eigin hagsmunum, ég trúi því ekki að peningar og gróði skipti meira máli en manneskjur, ég trúi því ekki að hagvöxtur sé mælistika á framfarir, ég trúi því ekki að með því að einstaklingsgera allar manneskjur þá myndist betra samfélag. Það sem við stöndum eftir með þá eru fullt af einmana og hræddum einstaklingum sem gera hvað þeir geta til þess að uppfylla hlutverk sitt í samkeppninni.

Hef ég rök fyrir máli mínu?

Lítið á það sem er að gerast í New Orleans. Þar flugu hinir ríku burt í þyrlum og einkabátum en hinir fátæku urðu eftir. Hinu ríku var bjargað fyrst en hinir fátæku sultu á húsþökum veifandi hvítum fánum. Hvítir fánar hafa í sögunni verið tákn um vopnahlé, og það er aðeins hægt að tala um vopnahlé ef fólk upplifir að það sé í stríði. Og fólkið á húsþökunum er í stríði, það er í stríði fyrir eftirtekt í samfélagi hinna betur stæðu.

Vopnuð gengi vafra um göturnar í leit að mat og hlutdeild í ríkidóminum sem alltaf hafði verið þeim utan seilingar. Það eru ekki næturklúbbaeigendurinir sem skjóta og nauðga, nei, það er fólkið sem ekki á til hnífs og skeiðar sem upplifir að þau hafi verið skilin eftir til að deyja, af samfélaginu.

Er það samfélag? Eða kannski einstaklingsfélag?

Hvað viljum við?

Við næsta snjóflóð þá verði útvegsmanninum og sjálfstæðisfrömuðnum á staðnum bjargað fyrst, að þeir sem efni hafa á því að borga fyrir björgunina fá hana, hinir verði bara að bíða?

Eða er kannski betra að allir sem vettlingi geta valdið komi saman og vinni saman til þess að hjálpast að, er það ekki það sem kalla mætti samfélag?

Það sem hugmyndafræðilega er í gangi hér á landi er í raun afturför. Það er verið að reyna að snúa til baka þúsunda ára þróun fyrir nánari samskiptum manna á millum. Það veiddist betur ef veiðimennirnir í þorpinu unnu saman, það byggist betur ef allir leggja sitt af mörkum, það líður öllum betur ef þeir eru hluta af, ekki utan við. Og það er kjarni málsins. Við erum samfélag og við eigum að haga okkur eins og samfélag.
Það er öllum til hagsbóta.

Þorleifur