Þetta sem nú fer í hönd er ritdeila sem ég á í við Eirík Norðdal um sýninguna sem ég setti upp með stúdentaleikhúsinu. Það vantar ennþá aðeins inn í hana þar sem ég gleymdi að vista bréfin sem ég sendi honum en ég á von á að fá þau innan skamms.

Njótið vel:


4. Nóvember kl 18.11

Sæll Þorleifur,

Heyrðu, ég skrifaði um sýninguna, sem ég var hrifinn af, og leikgerðina sem
ég var meira en lítið foj út í. Þetta er á www.nyhil.com, og er harðort. Mér
þykir fyrir því, en ég varð fyrir miklum vonbrigðum. Ef þér það einhver
huggun, þá held ég ekki það lesi neinn vefinn okkar.

kær kveðja,

Ég var að horfa á Ágúst þingmann tala útí eitt á RÚV. Hvað er þetta me'ð unga karlmenn sem troða sér alltaf svona fram þannig að enginn annar kemst að?

Kenna mönnum mannasiði því það er ekki fallegt að taka upp sjónvarpssiði manna eins og Sigurðar Kára eða Guðlaugs "ég er á móti öllu sem ekki stendur í frumvarpi SUS til landþings" Guðlaugssonar.

Annars var þetta ágætt og unga konan úr SUS kom betur út en ég átti von á (enda ber ég álíka virðingu fyrir núverandi SUS stjórn og stjórn BUSHY í USA). Það er kannski von þó vissulega eigi maður að muna að oftar en ekki leynist flagð undir fögru skinni.

seinna

Hæ

Það er alveg magnað að kveikja á sjónvarpinu og langa að horfa á það sem er það sem er í kastljósi og það tvö kvöld í röð. Hlakka til að sjá hvað fréttir.com segja um DV og fréttir

Seinna

Hallóhallóhalló

Ég er að reyna að koma mér í gang að nýju eftir afar þurran tíma. Veit ekki hvað gerðist, allt í einu var ég bara búinn að vinna yfir mig á næturnar og hafði ekki orku eða nennu til að vera að skrifa þessa fáu tíma sem ég hafði til vinnu.

Sumsé, síðan ég var hér síðast hefur afar margt og skemmtilegt gerst. Ég hef frumsýnt, sýnt og slúttað einni sýningu, takk fyrir. Verkið heitir 1984 og þykir hið mesta príðisverk, og fer allmennt afar gott orð af henni. Enda minns svoldið stoltur. Þessa dagana er ég svo að reyna að koma á einleik með honum ARnari Jónsssyni og gengur það vel en ekki áfallalaust. Ég þori reyndar ekki að skrifa um af hverju þar sem menn eru misviðkvæmir en ég segi seinna frá því.

Annars er ég þreyttur en langaði bara aðeins að segj ahæ og vonast til að koma mér í gang að nýju hið snarasta.

Góðar kv.

Þorleifur

Sæl og bless

Hérna kemur grein sem ég samdi fyrir Pólitík.is og var reyndar ritskoðuð þar, en af ástæðu. Sumum varð fullheitt í hamsi í nótt

Annars bið ég að heilsa

Krossferð uppá gamla mátann

Stundum er nauðsynlegt að vona

Ég sver það, ég ætlaði ekki að skrifa aftur um Ísrael Palestínu málið. Hafði hugsað með mér að nú væri nóg komið, hefði bara ekki skrifað um annað í lengri tíma. Minnir mig á stundum á þráhyggjukennd skrif mín gegn frelsunninni í Írak. En vegna atburða síðustu daga gat ég ekki hamið mig. Það má ekki þagna.
Ég skal fyrstur manna viðurkenna að síðast pistill minn var stútfullur af villuráfandi bjartsýni. Ég hélt að kannski gætu gamlir hundar lært að sitja.
Þannig það er bara eitt að gera, hefja að nýju krossferð pennans gegn óréttlætinu.

Sorgin er okkar

Nú er skrifað um það í stærstu miðla heims að ekkert geti gerst á næstunni í málefnum Ísrael og Palestínu því nú sé farið að styttast í forsetakosningarnar í Bandaríkjunum. Að Bush sé hræddur við að missa stuðning sannkristinna ef hann fer að þjarma að Sharon og Sharon viti þetta og geri því hvað sem honum sýnist. Alveg eins og Saddam þá hunsar hann ályktanir sameinuðu þjóðanna og gengur gegn óskum Bandaríkjanna og hvernig er honum refsað? Er sendur innrásarher á hann, tvisvar? Er landið sprengt aftur á steinöld? Er sett gjald til höfuðs honum og lík sona hans selt sem fréttaefni á CNN? Nei, ennþá skelfilegri hlutir bíða hans, lánaábyrgðir Ísraels verða ef til vill lækkaðar!! Og hananú! Sumsé, Bushy er ekki að fara að gera neitt til að styggja ekki réttþenkjandi bandaríkjamenn en hvað með Evrópu? Allir vita að þar eru mannréttindin í hávegi höfð, ég meina, við erum að skipa tyrkjum að laga til í bakgarðinum ef þeir vilja komst í klúbbinn. Þar vantar ekki hörkuna en í málefnum Ísrael segir engin múkk. Reyndar hafa einhverjir lágt settir búrókratar röfla eitthvað fyrir myndavélarnar en ég efast um að Sharon, sem fyrirskipaði fjöldamorðin í flóttamannabúðunum í Líbanon og er stoltur af, missi svefn yfir því. Engin segir neitt og Golíat fær að lumbra á Davíð að vild og ekkert guðlegt réttlæti á döfunni.

Grátlegt, er það ekki.

Ég finn svo sterkt fyrir vanmætti mínum er ég rita þessi orð. Ég er ekki að segja neitt nýtt. Þetta er eitthvað sem allir hafa heyrt áður. Í einni eða annari mynd hafa allir lesið eða séð eða heyrt um þetta mál og velt því fyrir sér. Sagan endalausa. Sprengja hér, skriðdrekar þar, hús í rúst, fólk að gráta dána ættingja, sorg og eymd er allsumvefjandi. Og hjartað kallar, er engin von? Er engin nokkursstaðar sem hefur nægilega víða sýn til þess að ganga í fylkingarbrjósti þeirra sem leita eftir raunverulegum friði í þessum heimshluta. Hversu margir þurfa að deyja? Hversu marga veggi þarf að byggja? Hversu mörg kaffihús þurfa að springa? Hversu mörg hús þarf að jafna við jörðu til þess að einhver fái nóg? Ég er ekki svartsýnismaður. Allaveganna vil ég trúa því að í mannsandanum búi nóg mikið hugrekki og réttsýni til þess að hatrið muni að lokum verð undir. Ég vil trúa því að illmennska sé ekki upphaf heldur endir.

Vonarneistinn

Í gærkveldi var skrifað undir táknrænt samkomulag í Jórdaníu. Þar voru á ferð háttsettir embættismenn sem látið hafa af störfum beggja megin víglínunnar. Palestínumenn og Ísraelar komu saman og sömdu fimmtíu blaðsíðna plagg þar sem útkljáð voru öll helstu ágreiningsefni þjóðanna. Samið var um flóttamennina, byggðir Ísraela í Palestínu, landamæri og margt fleira í algjöru bróðerni og vissulega var því samstundis hafnað af ráðamönnum Ísraela en þetta sýnir mér að það eru til einstaklingar sem tilbúnir eru að láta hagsmuni fólksins ganga fyrir sínum eigin og vita að þetta fólk eru ekki svarnir óvinir um aldur og ævi heldur samfélög sem munu neyðast til að lifa hlið við hlið um ókomin ár og geta í raun ákveðið hvort það skuli gerast með stríði og blóðsúthellingum eða friði.

Að lokum:

Halldór, ef þú átt í vandræðum með að ná andanum þá væri eflaust ráð að draga höfuðið út úr endaþarminum á Bandaríkjaforseta!

Góðar kveðjur

Þorleifur Örn Arnarsson

Góða kvöldið

AÐ baki strembnar vikur og tvær eftir enn. Mér finnst leiðinlegt að hafa ekki getað látið sjá mig hér þrátt fyrir að hafa varað við því áður að vinnan myndi að lokum bera skrifin ofurliði.

En það er gott að koma aftur, þó stutt sé.

ég hef verið að pæla...
Ríkstjórnin er kosin því að hún lofar að lækka skatta og byrja á því að hækka þá. Þegar við spurjum af hverju, þá er svarið "þið skiljið það ekki. Það er í eðli gjalda að hækka". Bíddu bíddu, skil ekki hvað??? Að þið lækkið skatta með því að hækka þá? EF það er það er ég bara sáttur við að skilja ekki baun því þetta er tvö andstæð hugtök. HÆKKA - LÆKKA... Það er ekkieins og það sé flókið en svo er hitt, ég er ekki reiknimeistari ríkisins!

Bestu kv.

Þorleifur

Góða kvöldið

stundum situr maður í forundran og fylgist með heimsmálunum. Maður trúir ekki að svona komi fólk, hvða þá þjóðir fram. Ísraelsmenn eru glaðir yfir því að sprengd hafi verið í loft upp tveir tugir manna fyrst þá fá þeir ástæðu til þess að drepa Arafat. Ein bomba og gamlir draumar rætast.

Hvert er mannkynið að fara fyrst engin segir múkk við þessu?

Meira seinna

Þorleifur

Góðan daginn

Minns er alltaf að leikstýra og gefst því lítill tími til að vera að netast eitthvað. Þegar maður hefur verið við vinnu í 12 - 16 tíma þá verður yndisleg konan að fá það sem eftir er, þó lítið sé.

Annars er gaman í stúdentaleikhúsinu. Við erum á fleygiferð og sé ég ekki betur en að sýningin verði bara asskoti fín...

Einnig er ég að vinna með einleikinn fyrir Arnar Jónsson og er sú vinna á hugmyndaskeiðinu sem einnig er afar skemmtileg, þó svo að raunveruleikavinnan hafi hana alltaf undir.

Hlakka til komandi vikna og óska ykkur öllum alls hins besta.

Kv.

Þorleifur

Góða kvöldið

stutt verður það og laggott.

Ég var að koma úr samkvæmi sem haldið var uppí sveit. Það var mikið bús og mikið gaman. Þegar líða tók á hvarf karlpeningurinn einn af öðrum. Þetta var mér mikil ráðgáta og elti einn uppi og komst að leyndarmálinu bak við hvörfin dularfullu.

Karlmennirnir voru búnir að koma sér fyrir uppi og að spila nýtilfundin leik sem samanstóð af fótbolta, tveimur gólfmottum, harðri rokktónlist og beriraðofanskilyrði!!! Þetta var þá sveitasælunnar útbort í karlpeningnum...

Og ég horfði á og hristi hausinn, enda yllaleg eyðing á annars fínni bústaðarferð. Ég fylgdist með um stund en fann svo þar sem eitthvað kall kom úr yðrunum. Mig langaði að vera með. Og fyrr en varir var ég kominn úr bolnum og farinn að öskra á mótherjana. Alveg trylltur af spenningi og sigurlöngun.

Ég spilaði samfleitt þar til ég fór heim...

Og er meiri karlmaður fyrir vikið.

Við erum nú ekki mjög flóknir.

Bestu kv.

Þorleifur

Góða kvöldið

Að venju bíð ég ykkur upp á forskot á sæluna því hér birtist grein morgundagins á Pólitík.is

Ég er að æfa mig sem pistlahöfundur og þó enn sé langt í land þá er ég ekki enn viljugur til þess að láta af hæðninni og blóðhitanum.


Margt smátt gerir eitt stórt

Góðir hálsar.

Dagar koma og fara og maður reynir svo sem að standa sig eins vel og maður getur, fer út með ruslið, vaskar upp, brosir til fólks út á götu og býðst ef til vill til að hjálpa gömlum konum með innkaupapokana. Fallegir hlutir allt saman, ber líklega vott um gott uppeldi en getur vart talist til stórtíðinda á heimsmælikvarðanum. En svo koma, eins og þrumur úr heiðskýru lofti, fréttir sem snúa þessari smámenniskennd manns alveg á hvolf.
Daginn eftir að vefrit þetta birti ádeilugrein mína um vegginn á mörkum Palestínu og Ísraels ákvað Sharon að stoppa tímabundið byggingu múrsins. Og ég sem sannfærður var orðin eftir atburði undanfarinna missera, að sverðið (eða í þessu tilfelli ísraelski herinn ) væri máttugri en penninn. En Sharon hefur greinilega lesið greinina, séð villu vegar síns og snúið af braut. Allt út af lyklaborðspikkandi leikaratuðru lengst norður í íshafi!
Að vísu hefur þetta gert líf mitt töluvert flóknara. Ég neyðist að hefja daginn á því að leita að útsendurum Mossad í kjallaranum, leggjast flatur í götuna þegar ég heyri í flugvélum og hef þurft að koma mér upp leyninúmeri en þetta eru allt fórnir sem ég er reiðubúin að færa fyrst ég hef náð eyrum helstu ráðamanna heimsbyggðarinnar.

Grunsemdirnar

Til mín hafa komið hin ýmsu smámenni og reynt að telja mér trú um að úttekt Veraldarbankans, en ekki mín, hafi haft þessi áhrif á Sharon. Hafa bent á það að bankinn telji að veggurinn muni skaða afkomu beggja ríkja töluvert, muni innlima stóra parta af landi sem tilheyrir þeim ekki s.s. 126 kílómetra af landi frá bæunum Jenín, Tulkarem, Qaliqilia og Salfit og muni loka 95000 palestínumenn inni í Ísrael (þar af 65000 í Jerúsalem). En á móti hef ég bent smámennunum á þá staðreynd að þetta hafi ekki getað haft áhrif á Sharon, hann hafi vitað af þessu frá upphafi og sé sáttur við það. Hann hafi verið að skipuleggja byggingu veggjarins síðan 1978 er hann sýndi samstarfsmanni sínum, Ron Nahman bæjarstjóra í Ariel, teikningar af honum. Og af hverju ætti honum ekki að vera sama, harmleikurinn sem þarna fer fram er Ísraelskum almenningi ósýnilegur? Hver tekur svo sem eftir bónda eins og Nimr Ahmed sem missti dag einn aðgang að landinu sem hann og fjölskylda hans eru búin að rækta í ættliði? Hverja snertir það að hirðinginn Naji Yousef neyddist til að selja hjörðina sína eftir að veggurinn hindraði aðgang hjarðarinnar að beitlendi? Hver grætur að læknir frá Tulkarm þurfi að keyra fimm stundir á hverjum morgni í gegnum Jenín, Nablus, Jórdan dalinn, Ramallah og svo eftir Samaria veginum á leið til vinnu sinnar í Kalkilya, 15 kílómetra frá heimili sínu? Það tekur engin eftir þessu því það drepur engan, allaveganna ekki strax. Svona aðförum eru nefnilega ekki beint gegn mannslífum heldur gegn sálinni. Og kannski er það það sem Sharon sá eftir að hafa lesið greinina mína. Að þó svo hann hafi staðið fyrir fjöldamorðum í Líbanon á sínum tíma þá sé hann kannski búinn að drepa nóg og tími sé kominn til að draga í land áður en Guð fer að stjaka við Gabríel. Að sálarmorð séu ekki rétta leiðin til friðar heldur þurfi að grípa til annara og ef til vill áhrifaríkari aðgerða. Kannski man hann hvernig gyðingunum í pólsku gettóunum leið í seinni heimstyrjöldinni og vill ekki að þannig fari fyrir fleirum!

Er þetta endirinn?

Reyndar er sá möguleiki fyrir hendi að hann sé bara að gabba, vilji að ég hætti að skrifa um aðfarir hans að mannsálunum í Palestínu og eftir að ég sofna geti hann haldið áfram eyðileggingunni. Bíður eins og púki útí horni eftir að við gleymum þessu öllu saman svo hægt sé að halda áfram af krafti án nokkurra mótbára. En maður verður að vona að menn, sama hversu ómennskulega þeir hafa hagað sér í fortíðinni, geti lært af mistökum sínum. Vilji ekki hafa endalaus morð á samviskunni og sjái kannski að menn eru menn sama hvort þeir heita arabar eða gyðingar. Sjái að vegurinn til friðar liggi ekki í gegnum vígvelli heldur í gegnum samræður. Að tungumálið hafi orðið til svo að menn gætu átt samskipti sín á milli og á þeim grunni sé hægt að byggja eitthvað sem ekki mun standa eftir sem minnisvarði um ofríki og aðskilnaðarstefnu heldur stjórnvisku og sigur mannsandans.

Þorleifur Örn Arnarsson