Góða kvöldið

Það mega þjóðverjarnir eiga að þó svo hér sé allt vaðandi í reykbanni þá hlusta fáir á.

Þetta truflaði mig svo sem ekki mikið þegar ég var heima en það er engu að síður þægilegt að sitja hér inni í reyknum þegar maður glímir við Danaprinsinn.

Reykbann stendur illa af sér umræðu um frjálsan vilja, en stendur ágætlega þegar um móral er rætt. Spurningin er nattúrulega sú hvort ríkið eigi að ákveða hvað mér er fyrir bestu og hvað ekki, og ef ríkið ákveður það þegar að reykingum kemur getur það ekki ákveðið fleiri hluti líka?

Drykkja er til dæmis afar slæm, líka í samfélagslegu tilliti, en það dettur fáum í hug að banna hana á almannafæri.

Með drykkjubanni mætti koma í veg fyrir fjölda umferðarslysa, heimilsofbeldi, ofdrykkju og svo framvegis. Og á sömu röksemdafærslu vissulega bannanlegt.

þess vegna urðu stjórnmálamenn að fela sig bakvið vinnulöggjöfina til þess að banna reykingar, sem heldur ekki heldur vatni því að ef eigendur innu á stöðum ætti það í raun ekki að vera hægt að banna þeim að reykja á eigin eign. Einnig væri hægt að hugsa sér að sér herbergi væru útbúin þar sem engin er þjónustan og því engin heilsufarsleg hætta sem steðja myndi af starfsfólki.

Þetta er samt eki leyft og fellir þetta þar með vinnustaðarverndina sem grunnforsendu.

Þar með er þetta móralskt bann.

Vissulega eru sterk mórölsk rök fyrir reykbannni. Unglingar byrja td. oft að reykja á kaffihúsum og ef hægt er að bjarga nokkrum undan því að byrja áður en valþroskinn er fullþroska þá er það í raun gott (og ástæða þess að ég get sætt mig við þetta).

En það breytir því ekki að þetta er hættulegt fordæmi, og ennþá hættulegra að bannið hafi verið sett undir fölskum formerkjum.

Bestu kv.

Þorleifur
Berlín

Góða kvöldið

Héðan úr Shakespearelandi er allt gott að frétta. Hef legið undanfarið með hópnum yfir textanum í heild sinni og hefur það verið eins og að vera viðstaddur mexíkóska jarðarför.

Þar er hinn dáni kvaddur með dansi og tralli, sem dregur ekkert frá þeim beiskleika að viðkomandi sé farinn fyrir fullt og allt.

Svona er þetta líka með Hamlet. Þegar maður les hann í heild sinni þá er ekki annað hægt en að sakna þeirra orða sem maður getur ekki komið inn í verkið, þeirra snilldarlegu situatiónum sem Shakespeare býður leikurum og leikstjóra uppá.

En verkefnið er Hamlet á 60 mín og þar sem verkið er 5 tímar þá þarf margt að missa sín.

Verkefninu er bölvað upphátt og í hljóði.

-----------

Gaman er að íslenskar myndir hafi náð 9% hlutdeild á markaði heima. Þetta er skref í rétta átt, þó svo ennþá sé langt í það að við stöndum frændum okkar á norðurlöndum jafnfætis. En mér virðist sem þetta sé allt að stefna í rétta átt. Daglega fréttir af nýjum og spennandi verkefnum sem eru að fara í vinnslu, kvikmyndagerðarmenn okkar og konur öðlast reynslu og með henni koma gæði (öfugt við það sem almennt er talið á Íslandi).

Sá einnig trailerinn af Brúðgumanum og þetta leit vel út. Býst ekki við því að ná að sjá hana heima en líklega fer hún í dreifungu um Evrópu og þá bíður maður hennar bara rólegur hér heima í Berlín. Rétt hjá er flott bíó en þar sá ég einmitt Voksne Mennesker hans Dags.

----------

Sögur af þýskurunum:

Það er mikil lotning borin fyrir hinum borgaralegu stéttum hér í landi. Og fyrir fáum meira en læknum. Ég var að koma frá einum slíkum, sem var að skoða í mér tennurnar.

Ég lá á bekknum og reyndi að fylgjast með því hvað hann væri að braska upp í mér. Það reyndist erfitt að koma því fyrir þar sem tannlæknar passa sig á því að fylla munninn af alls konar drasli og dóti plús það að þeir svífa svo nálægt manni að maður hefur stundum á tilfinningunni að nefbroddurinn á þeim muni rekast í augað á manni.

Þessi ákveðni tannlæknir hefur þann ósið að segja manni aldrei hvað hann er að gera. Og ég var búinn að ákveða að heimta það að hann gerði það, en þegar ég sá borinn sem hann var að handfjatla þá ákvað ég að þetta væri ekki rétti tíminn til þess að koma upp ágreiningu við þennan mann.

En ég hugsaði honum þegjandi þörfina.

Svo var hann svo brjálæðislega dónalegur við hjúkkuna sem sat honum við hlið og aðstoðaði eftir bestu getu. Maðurinn er sérlega óskýrmæltur og í hvert sinn sem hún brást ekki við skipunum hans einn tveir og bingó þá hellti hann sé yfir hana, með meinsæmisfullum skotum: "Vitið yður ekki hvar það er að finna?", "Eigið þér erfitt með heyrn", ""Vitið yður sumsé ekki hvað þér eruð að gera sér".

Og maður var svona 3 sentimetra frá mér þegar hann skaut þessu á konuna. Það hvarlaði að mér að þau væru fyrrum elskuhugar og þetta væri leið hans til þess að hefna sín á henni, en svo mundi ég að það er alsiða í Þýskalandi að nýta þér stöðu og stéttarlega yfirburði þína.

En kannski er þetta svona hjá læknum allsstaðar.

Það er nú samt ekkert sérstaklega eftirsóknarvert að liggja á milli þegar svona er komið fram við fólk, sérstaklega þegar annar málsaðilana er að bora í tennurnar á þér.

Bestu kv.

Þorleifur
Berlín

Góðan daginn

Berlín er falleg í dag. Sólin glimrar í skýjunum, fúlir barþjónar hvæsa á viskiptavinina sem borða hraðar af þrælslundinni einni saman, hitastigið er þokkalegt og ríkisstjórnin að klofna.

Já, það vantar sjaldnast stuðið hér í Berlín.

Ég hef legið yfir vini mínum og andstæðingi, Hamlet, undanfarnar nætur. Ég er kominn aftur á kaffihúsið þar sem ég sat til 4 í nótt að brasa við hann og nú á að skella á hann lokahnikkinum, eða hann á mig eða bæði... eða hvorugt.

Það er ótrúlegt hversu mikið er hægt að hugsa og hversu mikið það getur komið í veg fyrir það að maður geri. Og hvernig það getur svo haft þær afleiðingar að maður fyllist verkkvíða og þegar hann er kominn er ekkert nógu gott. Þá er í raun bara ekkert að gera annað en að hætta við, gefast upp, snúa baki við.

Og þá tel ég að maður sé kominn í rétta formið til þess að byrja að vinna Hamlet.

------------

Þjóðverjar eru fallegur þjóðflokkur. Næstu daga og vikur mun ég setja inn sögur til þess að útskýra og greina hina þýsku þjóðarsál.

Stutt til þess að byrja með.

Þjóðverjar geta framið gjörning svo magnaðan að flestar þjóðir vildu glaðar leika eftir. Þeir eru færir um að framkvæma ákveðin gjörning með höndunum á sama tíma að orðin sem koma út úr munninum á þeim eru í greipum gegnstæðrar merkingar.

Besta dæmið um þetta er þegar þú færð pöntun vitlaust afgreidda á bar. Ef maður gerist svo grófur að kvarta þá er undantekningalaust viðmót þess sem þjónaði þér að reyna að koma sökinni á misskilningum yfir á þig. Að þú hafir pantað vitlaust, að þú hefir ekki talað nógu skýrt og ef engin útskýring er haldbær þá færðu bara look sem segir þér að þú sért sökudólgurinn.

En á sama tíma og yfir þér er haldin ræða þar sem verið er að ala þig upp þá eru hendurnar að framkvæma leiðréttinguna.

Þeir eru sumsé að leiðrétta misskilninginn en telja það engu að síður nauðsynlegt að segja þér að það sé þér að kenna á meðan þeir eru að leiðrétta.

Ef þetta væri ekki brjálæðislega pirandi þá væri þetta spennandi leikhús.

Þorleifur
Berlín

Góða kvöldið

Maður getur ekki annað en gapað yfir málflutningi Össurar Skarphéðinssonar varðandi ráðningarnar undanfarið. Framan af taldi ég að væri verið að reyna að dreifa athyglinni með því að fjalla um ráðningarnar sem hann stóð fyrir, enda virtist manni að hann hefði ráðið sérlega hæft fólk. Sérstaklega Guðna sem virðist hafa setið á dúxandi á skólabekk frá fæðingu, en eftir að hafa séð viðtalið í 24 stundum þá er vart annað hægt en að fyllast efasemdum um ráðningar hans líka.

Hann opinberar það að manneskjan sem ráðin var í ferðamálastjórann hafi fyllt út í umsóknarlýsinguna, en hver hannar hana? Ef búið er að ákveða fyrirfram hver verður ráðinn þá er lítið mál að hanna rétta auglýsingu, eða hvað?

-------------

Annars liggur maður sveittur á kaffihúsi í Berlín og reynir að koma honum Hamlet kallinum saman. En æfingar hefjast á þriðjudaginn.

Bestu kv.

Þorleifur
Berlín

Góðan daginn

Já, það borgar sig að gráta í sjónvarpinu. Clinton sem hafði fengið ádrepur fyrir það að vera fjarlæg og köld svaraði allglæsilega fyrir sig er hún fékk tár í augun line on tv.

Og hefur nú unnið NH.

Þetta sýnir bara hversu háð bandarísk stjórnmál eru veðrum og vindum.

Fyrir 2 vikum var Clinton búin að vinna án vafa.
Fyrir 5 dögum var Clinton búin að tapa án vafa.
Fyrir 2 dögum grét Clinton í sjónvarpinu
Í gær vann Clinton.

Nú er bara spurning hvað Obama geri til þess að komast aftur framúr.

Þorleifur
Berlín

Góða kvöldið

Leikdómurinn er kominn inn hér

Ég var hvattur til þess í matarboði um daginn að bjóða mig fram til embættis forseta Íslands.

Eins og gefur að skilja þá tók ég vel undir, hver myndi ekki taka vel undir slíkt, en bendi viðkomandi hjónum á það að eins glaður og ég væri með þetta þá væri einn smá búrókratískur galli á, maður þarf að vera orðinn 35 ára til þess að gefa kost á sér.

Við skeggræddum þetta eitthvað fram eftir nóttu en komust svo að þeirri niðurstöðu að líklega væri stjórnarskrábreyting sú sem nauðsynleg væri til þess að þessi hugmynd fengi brautargengi full mikið á sig lagt fyrir táknræna mótstöðu við sitjandi forseta.

Að halda því fram að asnalegt sé að bjóða sig fram gegn sitjandi forseta vegna þess að hann vinnur ber ekki bara á borð litla trú á lýðræðið heldur hitt að í stjórnmálum sé eitthvað til sem heitir að eyða tíma.

Steinunn eyddi tíma til þess að fjalla um ráðherra/frú málið. Hver tíma? ER Alþingi á kvóta? Þarf það að skila svo og svo mörgum lögum? Er það tilgangurinn með Alþingi?

Eða er hlutverk alþingis að spyrja spurninga, velta hlutum vel fyrir sér, koma fram með skynsamleg mál þjóðinni til heilla.

Nei, það er ekki út í hött að mótframboð við sitjandi forseta komi fram, það er lýðræðislegt og hollt.

Þorleifur
Berlín

Góðan daginn

Zirkúsinn heldur áfram á Íslandi.

Um Guðna orku er lítið hægt að rífast. Maðurinn er svo hæfur að það má furðu sæta - eiginlega óhæfa. Hann er með á fimmta doktorspróf, hefur alltaf verið valinn fremstur í allt sem hann hefur komið nálægt og hefur komist langt og hátt í mun stærri samfélögum en Íslandi. Það að vera aðstoðar orkumálaráherra þýðir ekki að þú eigir heimtingu á því að fá top jobbið.

Þar að auki dregur þetta mál um hann Guðna athyglina frá aðal málinu og hinum raunverulega skandal, það er ráðningunni á Þorsteini Davíðssyni í dómara fyrir N-A.

Mogginn hefur reynt að snúa þessu upp í það að þetta sé árás á DAvíð sjálfan. Því fer fjarri. Þetta er árás á pólitískar skipanir. Auðvitað á ekki að halda því gegn mönnum undan hverjum þeir koma, en ef þeir eru ekki hæfastir og ráðherrar verða að grafa djúpt í réttlætingasekkinn til þess að skipa þá eru árásir réttlættar. Mætti jafnvel telja árásir við þessar aðstæður þegnlega skyldu og nauðsyn.

Það er í raun hjákátlegt að lesa réttlætingar Árna M Mathisen fyrir þessari skipun. Allt í einu er það talið mönnum til framdráttar við dómsskipanir að þeir tali góða íslensku, betra ef íslenskukunátta þeirra hafi nýst við val á verðlaunum Jónasar Hallgrímssonar. Að því ógleymdu að Þorsteinn hefur sem aðstoðarmaður Dómsmálaráðherra víðtæka reynslu meðal annars í fjárreiðum ríkissjóðs!

Af hverju ekki bara að vera heiðarlegur ráða vini sína og syni þeirra opinskátt í stað þess að móðga okkur með því að láta eins og það sé hægt að rökstyðja þetta.

Þetta er til skammar og það eina góða sem úr þessu kemur er það að Árni M Mathiesen mun aldrei ná langt í pólitík.

Þorleifur
Berlín

Góða kvöldið

Berlín beið eftir manni köld og grá. Það er eitthvað skrítið á ferð þegar það er síendurtekin upplifun að Ísland sé Þýskalandi heitara. Heiljarðarverming er staðreynd, ég fann það á eyrunum á mér í gærkveldi.

Ég kíkti svo í gær á sýninguna Breaking News þar sem félagi minn Símon Birgisson er á sviðinu. Hann er ekki að leika sem slíkur, hann meira er að vera hann sjálfur í uppdiktuðu umhverfi. Og hann var flottur, þó svo ég hafi eitt og annað að athuga við sýninguna. (dómur kemur inn á morgun hér)

Í kjölfarið fórum við á hinn magnaða Berlínarklúbb White Trash fast food sem er að verða uppáhaldsstaðurinn minn í Berlín á Sunnudagskvöldum. Þarna sat maður í góðu yfirlæti og reykti eins og maður gat í sig látið mitt í nýsettu reykingarbanninu hér í Berlín og hlustaði á flott svart jazzband frá New York. Mikið betra gerist það ekki...

Bestu kv.

Þorleifur
Berlín

Góða kvöldið

EFtirfarandi er listi yfir vinsælustu fréttir á síðasta ári á visir.is

Það er eftirtektarvert hversu mikið að þessu er slúður og kynlíf. Auðvitað væri hægt að leggjast nú í pistil um lágan standard þjóðarinnar, en ég er núttúrulega jafn sekur og allir. Þær fréttir sem ég ekki las vor þær sem ég heyrði ekki af...

Netið er einhvernveginn miðill hins stutta texta. Ég held að leitun væri að þeirri manneskju sem liggur lengi og les langar greinar og pistla á netinu (eitthvað sem ég ætti kannski að taka til mín;) og það sem best passar í stuttan texta eru stuttar slúðurfréttir.

Vandamálið er kannski frekar það að fjölmiðlarnir hafa tekið upp ámóta stefnu í skrifum sínum, það er 24 og fréttablaðið. Fréttir eru svo hroðvirknislega unnar að lítil sem engin ánægja situr eftir handan lestursins.

Það er nefnilega hlutverk hverrar stéttar, hverrar atvinnugreinar að uppihalda standarnum, ekki neytendanna að heimta það. Hugmyndin um stjórn neytenda með veski sínu eru náttúrulega stórum ýktar. Neytendur hafa bara meira að gera í raunverulega heiminum en að standa í því að heimta betri gæði (hafi þeir á annað borð kunnáttu eða möguleika til þess að greina slíkt) .

Og standard fellur aldrei yfir nóttu, hann fellur hægt og rólega, dag frá degi, svo hægt að maður tekur ekki eftir því, frekar en að maður tekur ekki eftir því að maður eldist, það bara gerist. Og svo fær maður sjokkið þegar maður skoðar gamlar myndir.

(Eða þegar maður býr erlendis og kemur svo heim...)

Og þegar farið er að fara auðveldar leiðir, eða þegar fólk er of upptekið til þess að geta gefið sér tíma til þess að vinna vinnuna sína vel, þegar gæði skipta minna máli en framleiðslan, þá falla standardar, og við það verður heimurinn í hvert sinn aðeins fátækari.

Og það er miður.

Og því miður á þetta ekki einvörðungu um fjölmiðla, þetta á við á alltof mörgum sviðum, til dæmis starfsstétt minni.

Góðar stundir.

Þorleifur

Góðan daginn

Vinur minn sendi mér bréf í dag þar sem hann kvartar yfir því að honum sé það ófært að skrifa grein gegn einkarekstri í heilbrigðiskerfinu. Orsakar ófærðar sinnar rekur hann til þess að allt sem hann skrifi gegn hinni kapítalísku stefnu hljómi eins og það sé 25 ára gamalt.

Og ég tel að þetta sé rétt hjá honum. Það er næsta ómögulegt að skrifa gegn kapítalsimanum (vilji maður það) þar sem umræðan hefur överið efnahagsvædd. Með því á ég ekki við að þetta sé eitthvað miðstýrt plott hægri manna og kapítalista, heldur hitt að kapítalisminn þurfti svo lengi að berjast fyrir tilveru sinni að þegar han varð svo loks ofaná þá var orðræðan orðin algerlega einhliða.

Ég er á því að kapítalisminn sé besta samskiptakerfi vöruskipta sem við eigum. Það þarf ekki að þýða að það sé líka besta samskiptakerfið þegar að mannlegum samskiptum kemur, þegar að tilfinningamálum á samfélagslegum grundvelli kemur, þegar þetta snýst um það sem hagkerfið nær ekki utan um.

Kannski þurfum við að hætta að berjast fyrir kapítalismanum og meðtaka hann eins og hann birtist (sem þýðir ekki að við eigum að hætta að bæta hann og lagfæra) og með því þá að opna fyrir önnur kerfi mannúðlegri samskipta til þess að ræða það sem ekki er hægt að telja í krónum og aurum.

Meðal annars heilbrigðiskerfið...

Þorleifur
Ísland