Góða kvöldið


Þá er ég lentur að nýju í hinni vinlegu borg Helsinki.   Reyndar lá við að ég kæmist  ekki þar sem saamferðunngar mínir sváfu allir yfir sig og áttu jafnvel eftir að pakka þegar rétt rúm klukkustund var í brottför.

Þegatr dulurnar loksins drulluðust inn í skrjóðinn þá ssnéri ég mér við og tilkynnti þeim að ef ég fengi sekt fyrir þau lögbrot sem ég væri um það bil að fara að fremja þá myndi það skiptast á milli viðstaddra! og svo var gefið í botn og flugvélunum náð.

Reyndar var það bót í máli að flugvélin mín var yfirfull þegar ég kom að og því neyddist ég til þess að sitja á Saga Class. leiðinlegt það!

Lítill svef gefur afa sér lata bloggara!

Góða nótt

Halló halló

Það er harla fyndið að hefja hverja færslu á því að afsaka hversu langt sé síðan síðasta færsla birtist en þar sem ég hef verið fastur upp á hálendi að vinna 20 tíma á dag þá hef ég raunverulega afsökun í þetta skipti.

Ég er sumsé á íslandi um þessar mundir. Þetta átti að vera sumarfrí en ég var gripinn af Saga Film við komuna til landsins og sendu í fararbroddu hóps af japönum upp á Sprengisand að taka upp listræna stuttmynd.

Verkefnið var slíkt ævintýri að ef maður myndi skrá það og skjóta sem bíómynd (sem ég er ekki í nokkrum vafa að yrði betri en myndin sem var verið að skjóta upp á hálendi) þá myndi ekki nokkur maður trúa manni. ég er að vísu bundin þagnarskildu varðandi verkefnið þar sem þetta voru kúnar Saga Film og því læt ég nánari lýsingar liggja hjá mér í bili. Kannski að maður geti notast við þær sem efni í verk einhvertímann seinna.

En það skal ég segja að fátt er fegurra en sólaruppkoman á Sprengisandi. HOfsjökullinn sem hvítt ský sem reis af jörðu mitt í eldrauðum himninum. Svartur sandurinn tók litbreytingum og virtist um stund lifna við og skipta litum og formi eins og snákur að skríða úr skinninu, tilbúin að takast á við tilveruna á ný. Stórkostlegt. Þetta mynnti mig reyndar á sólaruppkomuna sem ég sá þegar ég keyrði í Febrúar yfir eyðimerkur Ástralíu. RAuðleitur, uppsprengdur sandurinn missti lit sinn og varð hvítur í nokkrar mínútur meðan að sólin reis úr djúpinu. himinn og jörð sameinuðust í eina víðfema hvítu sem umlukti allt og á sama tíma skerpti hvert form en myndaði einnig einhverja óútskýranlega heild. hvíta heild. Anað sem einhvertímann endar í verki!

Annars er ég að fara í annað verkefni fyrir Saga Film og byrjar það af krafti í fyrramálið. Þetta er reyndar í Reykjavík og verður það ágætt enda er maður þá nær vinum og fjölskyldu, og hver veit, maður myndi kannski geta fundið mínútu eða tvær og fengið sér kaffi...

Ég skrifa svo brátt um stjórnmálin, ég nenni því ekki núna, en um eitt get ég ekki orða bundist og er það að þrátt fyrir allt sem ríkisstjórnin er að gera þá hefur hún allaveganna tekist að vekja upp umræðu um lýðræðið og merkingu þess. Kannski að þetta vekji fólk til umhugsunar um hversu viðkvæmt stjórnkerfi hinna frjálsu landa er fyrir spillingu og hversu varlega við verðum að fara með það. Svo er hitt annað mál að ég er ekki á því að þetta hafi verið það sem fyrir ríkisstjórninni vakti, en ekkert er svo vont að ekki hljótist af því eitthvað gott.

Áfram strákar (og ein eða tvær stelpur sem fá að fylgja með uppá lúkkið).

Góða nótt

Þorleifur

GOda kvöldid

Eg veit ekki hvad gengur ad mer tessa dagana en svo virdist sem netheimar hafi litid viljad kalla a mig undanfarna daga. Og mer sem finnst sov gaman ad skrifa herna...

En her aetla eg ad skutla grein sem eg var ad skrifa a politik.is. Eg er ad rifa kjaft eins og venjulega (ekki tad hafi neitt upp a sig) en tessi skrif min virdast vera ad festa ta hugmynd i kolli mer ad vesturveldin seu afar langt af leid og eitthvad mikid turfi ad gerast til tess ad skekkja tessi verdi leidrett. Eg veit ekki hvort tetta verdur i byltingarformi eda i fjöldahreyfingu en eg finn i beinunum ad eitthvad er ad fara ad gerast!

Annars er eg i heimsokn hja tengdo uppi i sveit og tad skal eg segja ykkur ad sveitasaelan er storkostleg. EG er ekkert stressadur, uppspenntur og taugaveikladur, tess i stad er eg afar rolegr med lifid og tilveruna, nyt hvers augnabliks og er meiradsegja ad lesa godar baekur!

En her er sumse greinin og eg vonast til tess ad vera duglegri ad skrifa her eftir en hingad til!

Endurtekur sagan sig?

PENINGAGEDVEIKIN

Robert Graves skrifar i bok sinni, Eg Claudius, um plaguna sem herjadi a Rom eftir ad Romverjar höfdu svikid ord sin gagnvart Cathargo og lagt hana i eydi. Ekki var nog med ad teir eyddu borginni heldur drapu teir alla ibuana og stradu salt i jardveginn svo ekkert gaeti vaxid tar ad nyju. Plagan umraedda er i munni söguhetjunnar Claudius, köllud peningagedveikin sem yfirtok Rom og Romverja eftir fall Cathargo.

Peningagedveiki tessi, tar sem helstu einkennin voru leti, graedgi, grimmd, oheidarleiki, gunguskapur og hraesni, var tad sem ad lokum leiddi til falls heimsveldisins to vissulega hafi tad tekid langan tima.

Astaedan fyrir tvi ad eg er ad minnast a tetta er su ad einkenni tau sem herjudu a Rom til forna virdast vera einnig einkenna hid nyja heimsveldi. Heimsveldi tetta er reyndar ad morgu leiti olikt hinu Romverska, tad byggir til daemis veldi sitt a vidskiptum og beitir hervaldi mun sjaldnar en sögubrodir sinn a Italiu, en i grunninn byggir tad a sömu heimssyn, ad hugmyndafraedi tess se ad flestu leyti merkilegri en humgyndafraedi teirra sem utan heimsveldisins standa

HID NYJA HEIMSVELDI VESTURSINS

Erfitt er ad fa heildarsyn yfir hvad tad er sem herja a hid nyja heimsveldi, hvad ta ad bera tad saman vid einkenni peningagedveikinnar sem herjadi a Romarveldi. Til tess tyrfti baedi meira hlutleysi en eg by yfir (tar sem eg by i heimsveldinu) sem og fjarlaegd baedi i tima og i kultur. En haegt er ad skoda afmörkud atvik og meta heildarahrifin ut fra tvi. Audvitad er lika haegt ad draga vidtaekar alyktanir ad tölfraedi sem bendir til mikillar aukningar i sjalfsmordum, gedlyfjaneyslu, vanlydan, stressi, ahyggjum og fleira sem manninum er skadlegt, en vid erum buin ad koma okkur upp hentugu kerfi til tess ad turfa ekki ad horfast i augu vid tad sem er i gangi. Vid skiptum ölli nidur i afmörkud holf og skodum svo holfin hvert fyrir sig an tess ad opna augun fyrir heildarmyndinni.

Eg aetla ekki ad reyna ad sanna tetta her og nu, til tess er greinarstufur sem tessi allt of stuttur, en tess i stad draga fram nylegt daemi sem barst mer til eyrna og ut fra tvi leggja fram nokkrar hugleidingar. Folk getur svo gert upp hug sinn sjalft (tetta er i algerri andstaedu vid venjulega umraedu nu til dags tar sem PR gengid byr til sannleika fyrir okkur tar sem andstaedir polar allt ad tvi snertast og svo getum vid fundid okkur taegilegan stad i midjunni).

FINNSKA VISITÖLUFJÖLSKYLDAN

Daemid sem eg notast vid i tessari litlu tilraun er nylegt daemi ur finnskum samtima. Fyrir taepri viku fannst fjögurra manna fjölskylda latin i husi sinu. Tetta vakti skiljanlega mikil vidbrögd enda um mikinn harmleik ad raeda. Stuttu seinna kom i ljos ad modirin var abyrg, baedi fyrir mordinu a manninum sinum sem og a tveimur ungum börnum sinum. Rannsokn leiddi i ljos ad hun hafdi svaeft fjolskyldu sina adur en hun tok fram skammbyssu og skaut börnin fyrst, svo manninn og loks sjalfa sig.

Umsvifalaust var farid ad grafast fyrir um astaedur harmleiksins og kom ta i ljos ad hus fjölskyldunnar atti ad fara a uppbod daginn eftir vegna vangoldinna gjalda. Einnig kom upp ur krafsinu ad konan, sem sa um fjarmal fjolskildunnar, hafdi reynt ad halda fjölskyldunni a floti fjarhagslega (og halda uppi lifstilnum sem aetlast er til af folki a teirra stad i lifinu og samfelaginu) med stödugum lantökum og endurfjarmögnun lana. Ad lokum var svo komid ad engin leid var faer til ad bjarga fjarhag fjölskyldunnar. Hun bra a tad rad ad bana fjölskyldunni frekar en ad horfast i augu vid nidurlaeginguna sem eignamissi fylgir. Tetta hljomar eins og uppur Griskum harmleik en tetta gerdist bara i millistettahverfi i Helsinki (ja, eda bara i grafarvogi).

SPURNINGAR, SPURNINGAR, SPURNINGAR...

Hvad gerdist a tessu heimili? Hvers lags örvaenting tarf ad vera fyrir hendi til tess ad modir drepi börnin sin? Hvers lags samfelag er tad sem bydur upp a ad svona fari?
Gaeti verid ad vid buum i samfelagi tar sem tad sem tu litur ut fyrir ad vera skiptir meira mali en hvad tu ert i raun og veru. Audvitad er haegt ad benda a abyrgd einstaklingsins i tessu sambandi en engu ad sidur er ekki haegt ad lita fram hja tvi ad tessi fjölskylda er eitt af tusundum manneskja sem er fornad a altari kapitalsimans a hverju ari, tetta var bara folkid sem meikadi ekki stressid sem fylgir tvi ad berjast afram i lifsgaedakapphlaupinu.

Bankakerfi sem stoppar folk ekki af adur en i ogöngur er komid, gengdarlaus neysla nutima samfelagsins (sem audvitad byggir a vali, svona rett eins og tad er val ad toga i spottann tegar hoppad er i fallhlif), syndarmennska og otti tessa folks ad verda undir i samkeppni lifsins vard tessu folki ad falli. Hversu margir adrir turfa ad deyja adur en vestrid fer ad hugsa sinn gang. Stalin drap folk sem hlyddi ekki, vesturveldin turfa tess ekki, folkid gerir tad sjalft.

OG FJÖLMIDLAR SVARA...

Mig langar einnig ad baeta tvi vid ad eg fylgdist grannt med frettum i kjölfar tessa atburdar. Mig langadi ad sja hvernig tekid yrdi a tessu mali. Vonadist innst inn til tess ad einhver maetur penni taeki malid upp og skodadi samfelagsmyndina sem kallar fram svona örvaentingu. En tessi von min vard ad engu tar sem tad virtist ekki hvarla ad nokkrum manni ad tetta vaeri hraesninni i okkur hinum ad kenna. Konugreyjid hlaut bara ad hafa verid veik fyrir, to svo ad engin merki hafi verid um tad fyrir tennan atburd.

LITILL KASSI A LAEKJARBAKKA

Og med tvi ad setja hana i enn einn litinn kassa, ad tetta se serstakt mal og öllu ödru otengt, ta losum vid okkur enn einu sinni undan teirri abyrgd ad turfa stundum ad horfa yfir tad sem vid höfum byggt gangrynum augum og laga tad sem aflaga hefur farid. Eda vid getum haldid afram ad bua i husinu sem byggt var a sandi. Hversu mikid mun turfa til (ekki dugdi 9-11, tad var bara hinum ad kenna), til tess ad tessar spurningar komist upp a yfirbordid i samfelagsumraedunni? Mun heimsveldi okkar hrynja, vegna sömu peningagedveikinnar og Rom fordum, eda munum vid laera af sögunni, lita i eigin barm og byggja upp samfelag handa manneskjum en ekki valdastofnunum, gradugum einstaklingum og peningum?

En hvad veit eg, kannksi er finn bill, ibud, GSM simi, visakort, fataskapur med merkjavöru, latte med sukkuladispaenum, utanlendsferdir, nike itrottagalli, klammyndir, kort i gymmid og prosak gott fyrir manneskjuna...
Kannski er graedgi, eigingirni, sjalfselska, serplaegni, hraesni, valdabrölt, synitörf og otti okkur serdeilis hollt og svona röflarar eins og eg eiga ad steinhalda kjafti...
Kannksi, kannski, kannski, en kannski ekki?

Bestu kv.

Thorleifur Örn Arnarsson

Góða kvöldið og afsakið þögnina...

Það vill svo til að ég er sérlegur áhugamaður um fótbolta og því kemst fátt annað að þessa dagana...

Ég er hægt og hægt að sannfærast um illsku þess stjórnkerfis sem vill svo til að við höfum komið okkur upp. Eða væri kannski réttara að segja þá útgáfu sem við sitjum uppi með í tilraunum okkar til þess að skapa okkur samfélag.

Hin efnahagseiniblýnda stefna sem ríkir nú er ekki sköpuð fyrir mannverur, hún er sköpuð fyrir fyrirtæki. Fyrirtæki, þó svo þau hafi lagalegan rétt eins og mannvera, hafa ekkert með manninn að gera. Það eru stofnanir sem ganga það eitt til að auðgast og skiptir þar litlu hvaða meðulum er beitt í þá veru.

Sem betur fer hefur allmenn upplýsing borgaranna haldið að einhverju leyti aftur af þeim en nú virðist sem sú andstaða sé að renna út í sandinn. Hægri menn, einu hugsjónamenn níunda áratugarins, hafa með afar útsmognum hætti náð undirtökunum í samfélagsumræðunni og hefur tekist að færa miðju stjórnmálanna töluvert til hægri. Hvað þýðir það? Það þýðir að það sem ekki var samþykkkt sem sannleikur, heldur sem öfgar, fyrir ekki margt löngu, eru nú viðteknir "sannleikar" í samfélaginu.

Sem dæmi, þá er ekki verið að ræða hvort einkavæðing sé góð eðaa vond lengur, nú snýst umræðan um hvernig skuli einkavæða.
Annað dæmi er umræðan um stéttarfélög. Þessi félög sem stofnuð voru um allan heim eftir blóðuga baráttu verkalýðsins eru nú hægt og hægt að lognast útaf. Reyndar minna á Íslandi en ef skoðað er út í hinn stærri heim þá er það ófrávíkjanleg staðreynd að stéttarfélög eru á hraðri niðurleið.

Til þess að skoða þetta í samhengi þá verður maður að skoða hvað er hin viðtekna skoðun í umræðunni hverju sinni og bera það saman við það sem áður (á einhverjum tilteknum tíma) þótti viðtekið að haldið væri fram. geri maður þetta þá er maður ekki lengi að sjá hvernig umræðan hefur snúist. Næst þarf maður að reyna að gera sér grein fyrir hver, eða hverjir það eru sem leiða umræðuna hverju sinni og hvernig aðgang viðkomandi hafa að fjölmiðlum. Augljóst er, ef skoðað er hverjir leiddu umræðuna á undanförnum árum, að þar voru á ferð markaðshyggju menn. Þegar það var svo orðið viðtekið að tal þeirra um að kapítalisminn væri hinn heilagi sannleikur væri ekki svo langt frá sannleikanum þá þögnuðu þær raddir sem þeim voru ekki sammála og farið var að ræða um hvernig við ættum að hegða okkur innan hins kapítalíska ramma. Ekki heyrast raddir lengur, allaveganna í fjölmiðlum, sem halda því fram að þetta samfélagsform sé ekki að hinu góða. Og af hverju ekki, af því að fólk sem heldur því fram eru öfgafólk sem ekkert hafa að gera upp á dekk. Bara einhverjir gamlir kommar sem elska Stalín og vilja fá yfir okkur einræði og skelfingu.

Af hverju er ég að taka þetta upp. AF því að ég verð meira og meira skeptískur á það aða kapítalismi sé hið eina rétta samfélagsform. Ég tel meiraðsegja að það sé meira skaðlæegt en hitt. Þetta rökstyð ég með því að horfa í tölfræði. Ekki af fjármálamörkuðum (sem ég skil ekki alveg af hverju er í boði nú til dags í öllum fjölmiðlum, því að eina fólkið sem notar þær, fylgist væntanlega betur með en í yfirliti dagsins) heldur úr samfélaginu sjálfu. Tölur um raunverulegar, lifandi manneskjur.

af hverju eikst alkóhólismi? af hverju fjölgar sjálfsmorðum, nauðgunum, kynferðisofbeldi? AF hverju eru alltaf fleira og fleira fólk á prósakki? AF hverju eru öll þessi börn á geðlyfjum? AF hverju dregur úr lestraráhuga, af hverju eru vesturveldin endalaust í stríði, af hverju eykst fátækt í vestrinu? Af hverju eru skilnaðir svona algengir? Af hverju er fólk hætt að ala upp börnin sín og leyfa skólum að sjá um það? Af hverju, af hverju, af hverju...

Og ég er að leggja á mig ómakið sem þarf til þess að reyna að komast að þessu fyrir mig, ekki lesa um það í blöðum, heldur að skoða þessi mál sjálfur.

En ég bý náttúrulega við það að ég hef til þess tíma, ég er undantekningin í samfélaginu sem gerir ekki ráð fyrir því að manneskjur þurfi að hugsa, ég er ekki talva!

Þorleifur

Góða kvöldið

Ég lagði það til í grein minni á pólitík.is í dag að lýðræðið verða "jafnað" með því að taka upp öldungadeild. Þannig gæti þjóðin sjálf brúað bilið milli þing og þjóðar hreinlega með því að kjósa til öldungardeildar í samræmi við þá stjórnarmynd sem uppi er að hverju sinni.

Legg ég til að kosið verði á fjögurra ára fresti á þá á víxl við almennar þingkosningar og þurfi deildin að samþykkja öll lög sem í gegnum þingið fara. Takist ekki að ná málamiðlun milli almennrar þingdeildar og öldungardeildar í þremur tillögum þá á annað hvort að rjúfa þing og bjóða til kosninga eða að vísa tilfallandi máli í þjóðaratkvæðagreiðslu.

og hananú!

En af mér er það persónulegt að frétta að sá frægi skóli, eRnst Busch í Berlín hafaði samband við mig og bauð mér að koma til þeirra sem gestanemi með það í huga að taka upp fullt nám við skólann þegar fram líða stundir. Hafa bæði skólayfirvöld sem og prófessor leikstjórnardeildar tilkynnt mér það að miðað við gefna reynslu þá þurfi ég ekki að leggja öll árin 4 að velli heldur verði reynt að koma því þanning fyrir að ég fái að mennta amig í því sem mér er ábótavant og leiði hitt hjá mér. Klári þá skólann á e.t.v. 2 árum í stað 4, já eða dvelji í skólanum en fái að fara hingað og þangað og setja upp eigin sýningar á milli dvalar í skólanum. En þetta yrði ekki fyrr en í fyrsta lagi haustið 2005 þannig að mikið vatn á eftir að renna til sjávar enn!

Helsinki er mér alltaf betri og betri og mér líður æ betur, svona pínnku eins og á heimavelli. það er alltaf góð tilfinning!

Verstu fréttir vikunnar eru þær að ég kemst ekki heim í brúðkaup vinkonu minnar Dúnju. Ég hafði reitt mig á það að komast heim í tengslum við sigur í áhugamannasýningu ársins en stebbi Bald var ekki sammála mér. En sem betur fer tek ég meira mark á stúlkunni sem hnippti í mig í bókabúð í miðbænmum vikum eftir að sýningum lauk til þess eins að þakka mér fyrir ógleymanlegt kvöld. Mér tókst þar með hjálp snillingsins Dúnju og góðum hópi framúrskarandi listamanna að gera eitthvað sem ég er ennþá stoltur af og sé litla breytingu þar á í bráð.

Konan mín er yndislegri en nokkru sinni enn. Við verðum alltaf ástfangin á ný nokkrum sinnum á ári og mér finnst sem það sé að gerast núna. já, læífið er fallegt, er það ekki?

Þorleifur

Halló gott fólk

Ég hef tvennt að segja í kvöld.

Annars vegar er það útskýring á stöðugt versnandi stagsetningu og hins vegar linkur á frétt (sem ég geri afar sjaldan enn þessi varð að fljóta með).

Mín vonda stafsetning stafar ekki af, eins og margir hafa giskað á, heilaskemmdum heldur því að lyklaborðið mitt hefur tekið upp á því að verða mýkra einhvernveginn. Ég kann þessu ekki nánari útskýringa og er 3000 kílómetrum of langt í burtu frá viðgerðaverkstæðinu í vogunum, þar sem talvan mín er í ábyrgð, til að komast að því. En þar hafiðiða... (og villan hér að ofan var viljaandi hugsuð sem brandari)

og kíkið svo á þetta Það þarf að finna eitthvað fræðiheiti á þennan komplex, en eitt er víst að þetta undirstrikar að 9/11 hefur haft mikil áhrif á fólk af öllum stéttum samfélagsins (þeir fátæku fá minna því að það kostar svo mikið að vera í stríði við vont fólk út í heimi, sérstakleg þegar verið er að leita ósýnilegra hluta).

Annars vann Michael Moore gullpálmann. Nú get ég ekki beðið. ég hef séð sýnishorn úr myndinni þar sem Bush hittir illa golfkúluna og tautar í átt að myndavélinni að hann geti ekki alltaf hitt vel, því þá héldi fólk að hann væri alltaf í fríi!

Góðar stundir

Þorleifur

Góða kvöldið

Sá Tróju áðan og sat eftir með óbragð í munninum. Ástæðan var hvorki lélegt handrit (sem það vissulega var) né afar formúlukennd meðferð á þessu mikla kvöði Hómers heldur hitt að þessi mynd sýndi svo augljóslegga fram á ofbeldisdýrkun samtímamannsins.

Karlmennirnir í myndinni hrúguðu sér saman til þess að drepa og fundu sér til þess hvaða ástæðu sem fyrir hendi var, aðeins ef það þýddi að þeir hefðu leyfi til þess að reka hvor aðra á hol.

Atriðið þar sem Akkiles dregur Hektor á eftir vagni sínum var sérstaklega sterkt. Þetta var það sama og við sáum Banndaríkjamenn gera í Írak nýlega þegar þeir sýndu lík sona Saddams opinberlega. Þetta atriði hefði meira að segja getað orðið afar sterk ádeila ef ekki hefði verið fyrir atferli persónu Akkilesar beint á eftir. Hann sat og grét yfir líkinu, stuttu eftir að hann tilkynnti Hektori að hann myndi misþyrma líki hans að honum dauðum. Allt í einu áttum við að fá samúð með greyði morðingjanum vegna þess að hann sá eftir að hafa lagt morðingjalíf fyrir sig.

Og ekki hjálpaði lokakommenty Oddiseifs til þegar hann sagði okkur það, svona rétt í þann mund sem maður var að fela krumpaðann popppokann undir sætinu, að hann væri stoltur að hafa lifað á sömu tímum og miklir menn eins og Akkiles og Hektor.

Móðir akkilesar sasgði fyrr í myndinni að hann gæti valið, hamingjusasmt líf eða að nafn hans myndi lifa að eilífu, hann valdi eilífðina og þetta er svo haft upp til skýjanna. Þetta eru dálagleg skilaboð handa ungum mönnum. Lifðu í friði sem góður maður og vertu nobody eða farðu og drepu fólk (sem ekkert hefur gert þér) og þá verðurðu ódaulegur!

Og svo spyr fólk sig af hverju ungir strákar taka bysssur með í skólann og drepa hrúgur af samnemendum sínum.

Fólk lærir það sem fyrir þeim er haft!

Bestu kveðjur með óbragð í munninum.

Þorleifur

Halló

Kominn aftur til FInnlands eftir heldur dauflega ferð til Berlínar.

Ég hef verði mikill áhugamaður um Þýskt leikhús síðan ég kynntist því fyrst 1994. Hið hugsandi pólitíska leikhús og þær ögrandi aðferðir sem þeir beita höfðuðu sterk á mig og án vafa áttu sinn þátt í því að ég bæði lagði fyrir mig leikstjórn og ákvað að beita mér í hinu samfélagslega þenkjandi leikhúsi.

En þessi ferð sem ég er nú nýkomin úr opnaði augu mín fyrir því að gallar leikhússins þar eru fjöldamargir og að það sé ekki jafn stórkostlegt og ég lengi taldi það vera.

Það sem helst hrjáir leikhúsið þar er skortur á hjarta. Þeir eru svo analískir og tækninhugsandi að oftar en ekki er maður að horfa á í stað þess að taka lifandi þátt, að vera með, tilfinningalega.

Ég ætla mér að gera úttekt á þessari ferð hérna innan skamms (þegar klukkan er ekki að nálgast 2) og birta nokkurs konar yfirlit hér yfir þær sýninggar sem ég sá.

Svo ætla ég að taka upp á þeirri nýbreytni að skrifa eitt bréf á dag til hinna og þessara í samfelaginu, vina og óvina, til þess að halda betur tengingu við hinn íslenska hugsunarháatt héðan úr útlandinu.

Bestu kv.

Þorleifur

Godan Daginn

eg er ennta staddur i Berlin, hofudborg hins felagshugsandi leikhuss.

Tetta er buin ad vera skritin ferd. Buinn ad sja mergt, smt meiradsegja ansi gott en svo hafa syningar verid ad falla nidur og eg komist ad tvi ad minn uppahaldsleikstjori er ekert serstakur, tannig ad tetta er buin ad vera skritin ferd.

Eg mun taka uttekt ad ferdinni tegar eg kem heim a manudaginn en tad er nog ad segja ad her finnur madur insperation til tess ad halda afram ad starfa i att ad leikhusi sem er ad segja eitthvad, meina eitthvad, hugsa eitthvad og hafa einhver ahrif!

BEstu kv.

Thorleifur